ΖΩΝΤΑΝΟ ΘΑΥΜΑ ΣΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ _ ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΑΞΙΖΕΙ !

Μοναχός Μωυσής Αγιορείτης: «Οι χριστιανοί σήμερα»

Όταν ο σύγχρονος χριστιανός μιλάει για τον Θεό, εννοεί, λίγο-πολύ, κάτι που βρίσκεται πέρα μακριά στον ουρανό, άγνωστο, ακατανόητο, φοβερό, απλησίαστο, που απλά το αποδέχεται, χρήσιμο για ώρα ανάγκης, μερικές φορές του αποδίδει μαγικές ιδιότητες και συχνά επαναλαμβάνει το ανορθόδοξο «πίστευε και μη ερεύνα».

Κατά τ΄ άλλα αυτή η πίστη στο Θεό δεν επιφέρει ουσιαστική αλλαγή στη ζωή του χριστιανού. Μπορεί να εκκλησιάζεται μερικές Κυριακές, να έχει στη βιβλιοθήκη του σύγχρονα πνευματικά βιβλία, παλιές εικόνες στο σαλόνι, κάποιο κομποσκοίνι στο χέρι, να δίνει και λίγη ελεημοσύνη. Όμως παραμένει ανυπόμονος στ΄ ότι οι άλλοι δεν είναι όπως τους θέλει, μίζερος για τα χρήματα, βυθισμένος στον ατομισμό, στην καλοπέραση, στο άγχος, στον ανταγωνισμό. Αυτό όμως δεν είναι ζωή εν Χριστώ. Μυρίζει θάνατο. Σε τι διαφέρει ο χριστιανός σήμερα από τον υπόλοιπο κόσμο; Όταν δεν έχει μακροθυμία, πραότητα, χαρά, απλότητα και κυρίως ταπείνωση, σημαίνει ότι δεν έχει νοιώσει τίποτε από την εν Χριστώ ζωή. Ζωή που ανακαινίζει, μεταμορφώνει και ωραιοποιεί τον άνθρωπο και μέσα από τις καθημερινές δυσκολίες.

Δεν σε ξεχνω ποτέ ΠΟΛΗ ΜΟΥ...πάλι κοντά σου θα'ρθω..

Ψηφίδα-ψηφίδα, το κόλυβο με την βυζαντινή σημαία... Αναπαυθείτε...μεχρι να αναστηθείτε..

«Σημαίνει ὁ Θεός, σημαίνει ἡ γῆ, σημαίνουν τά ἐπουράνια,

σημαίνει κι’ ἡ Ἁγιά Σοφιά τό μέγα μοναστήρι...

Ψάλλει ζερβά ὁ βασιλιάς, δεξιά ὀ Πατριάρχης...

Σιμά νά ποῦνε τό χερουβικό καί τ’ ἅγια γιά νά βγοῦνε

φωνή ἐξῆλθ’ ἐξ οὐρανοῦ κι’ ἀπ’ ἀρχαγγέλου στόμα:

Πάψετε τό χερουβικό καί σεῖς κεριά σβεστῆτε,

γιατ’ εἶναι θέλημα Θεοῦ ἡ Πόλις νά τουρκέψη,

μόν’ στεῖλτε λόγο στή Φραγκιά νἀρθοῦν τρία καράβια,

τόνα νά πάρη τό Σταυρό, τό ἄλλο τό Βαγγέλιο,

τό τρίτο τό καλύτερο τήν Ἅγια Τράπεζά μας,

μήν τήν μολύνουν οἱ ἄπιστοι καί τήν ἐμαγαρίσουν.­

Κι’ ἡ Δέσποινα ταράχθηκε κι’ ἐδάκρυσαν οἱ εἰκόνες.

«Σώπασε, κυρά Δέσποινα, καί μήν πολυδακρύζεις,

πάλι μέ χρόνια μέ καιρούς πάλι δικά μας θἆναι».

Η άλωση της Κωνσταντινούπολης

Το Σεληνόφως - ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ - Η AΛΩΣΗ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ

Η ενημερωτική εκπομπή «ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ» θυμάται την ιστορική επέτειο της Άλωσης της Κωνσταντινούπολης επιχειρώντας να απαντήσει στο ερώτημα γιατί έγινε η Άλωση. Η εκπομπή εστιάζει στο ρόλο του Πάπα, τους χειρισμούς της ορθόδοξης εκκλησίας και τη διχόνοια ανάμεσα σε ενωτικούς και ανθενωτικούς. Η ιστορική έρευνα φωτίζει στιγμές από την πολιορκία των 52 ημερών και τις απεγνωσμένες προσπάθειες του τελευταίου βυζαντινού αυτοκράτορα να κρατήσει απόρθητα τα οχυρά. Η εκπομπή τελειώνει, σκιαγραφώντας τους δύο μεγάλους αντιπάλους, τον ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟ και τον νεαρό σουλτάνο ΜΩΑΜΕΘ.

ΑΤΛΑΝΤΑΣ ΑΛΕΞΙΟΣ: ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ(VIDEO)

   Ο μητροπολίτης Ατλάντας Αλέξιος σε συνέντευξή του στην Πεμπτουσία μιλά για την ιστορία και το έργο της Ελληνορθόδοξης Κοινότητας στην Αμερική. Δείτε το video από το ηλεκτρονικό περιοδικό:

Η εορτή των αγίων νεομαρτύρων Δημητρίου και Παύλου

Mε λαμπρότητα η πόλις της Τριπόλεως, εόρτασε την Τρίτη 22 Μαΐου την Ιερά Μνήμη των Αγίων Νεομαρτύρων Δημητρίου και Παύλου, που εμαρτύρησαν για του Χριστού την πίστη την Αγία, αλλά και της Πατρίδος της ελευθερία και επότισαν με το αίμα τους το χώμα της ηρωικής και δοξασμένης Τριπολιτσάς. 

 

 

Ο πρώτος, ο Δημήτριος καταγόμενος από την Χώρα (Λιγούδιστα) της Τριφυλίας, αλλαξοπίστησε στην Τρίπολη όπου είχε φτάσει  για να εξοικονομήσει τα προς το ζην. Πολύ νέος στην ηλικία παρεσύρθη από τους απίστους, δελεάστηκε από την καλοπέραση και αρνήθηκε ό,τι  πολύτιμο είχε στην καρδιά του. Τον αληθινό Θεό. Όμως μετενόησε και αφού αγωνίσθηκε σκληρά μέσα από τα δάκρυα και τους αλαλήτους στεναγμούς, στη Σμύρνη, στις Κυδωνιές και στη Χίο, όπου εγνώρισε τον Άγιο Μακάριο (Νοταρά) Επίσκοπο Κορίνθου, επανήλθε στην Τρίπολη, και αξιώθηκε μαρτυρικής τελευτής υπέρ Χριστού Εσταυρωμένου και Αναστάντος, στις 14 Απριλίου 1803, Τρίτη της εβδομάδος του Θωμά.

Το μαρτυρικό του σκήνος, ακέφαλο μετεφέρθη από τους Χριστιανούς που το περισυνέλεξαν από τον τόπο όπου το πέταξαν οι Τούρκοι, και ετάφη στην Ιερά Μονή Αγίου Νικολάου Βαρσών, όπου ευρίσκονται τα Λείψανά του σε αργυρά Λειψανοθήκη.

Η αγία Κεφαλή του, την οποία είχαν πετάξει οι Τούρκοι μέσα σε ένα πηγάδι με ακαθαρσίες, κοντά στον τόπο του μαρτυρίου του, ετάφη στον Ιερό Ναό Αγίου Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου στην Τρίπολη (τότε Μητροπολιτικός Ναός), εντός του Αγίου Βήματος, πίσω από την Αγία Τράπεζα, από τον ιερέα Αντώνιο, ο οποίος έδωσε αρκετά χρήματα στους Τούρκους για να την πάρει και να την ενταφιάσει. Σήμερα η Αγία Κάρα του Νεομάρτυρος φυλάσσεται στον ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Βασιλείου, Τριπόλεως.

 

Ο δεύτερος, ο Άγιος Νεομάρτυς Όσιος Παύλος, (κατά κόσμον Παναγιώτης Πανουτσόπουλος) κατήγετο από το Σοπωτό (Αροανία) Καλαβρύτων. Και αυτός είχε παρόμοια πορεία με τον Δημήτριο. Έφυγε από το χωριό του, έζησε λίγα χρόνια στην Πάτρα, όπου επίσης ιδιαιτέρως τιμάται και κατέληξε στην Τρίπολη. Η μητέρα του Αντωνία, όταν έμαθε ότι το παιδί της Τούρκεψε, φόρεσε μαύρα, κλείσθηκε στο σπίτι της και είπε στους συγχωριανούς της ότι ο Παναγιώτης πέθανε. Λύγισε και αυτή από τον καημό της και έφυγε για τον ουρανό.

Όταν ο γυιος της έμαθε τυχαία στην Τριπολιτσά ότι η μάνα του πέθανε από την πίκρα που την πότισε το παιδί της, συγκλονίστηκε, γύρισε στο χωριό του και με δάκρυα καυτά ζήτησε από τη μάνα του, πάνω στον τάφο της να τον συγχωρήσει. «Συγχώρα με μάνα μου και με το αίμα μου, σου υπόσχομαι να ξεπλύνω τη ντροπή που σου έφερα».

Έφυγε για το Άγιο Όρος όπου έγινε Μοναχός με το όνομα Παύλος. Επέστρεψε στην Τρίπολη με την απόφαση να μαρτυρήσει για την αγία μας πίστη και την ελευθερία της Πατρίδος μας. Απεκεφαλίσθη από τους Τούρκους στις 22 Μαΐου 1818. Ετάφη πλησίον του ναού Παμμεγίστων Ταξιαρχών Τριπόλεως. Λείψανά του φυλάσσονται στην Λάρνακα, όπου και τα Λείψανα του Νεομάρτυρος Δημητρίου, στην Ιερά Μονή Αγίου Νικολάου Βαρσών. Η καλογερική του ζώνη και το ματωμένο ζωστικό του, φυλάσσονται στην Ιερά Μονή Αγίας Ματρώνης Ύδρας, όπου μεταφέρθηκαν μετά το μαρτύριό του, από θεία του μοναχή. 

Στις εορταστικές εκδηλώσεις που πραγματοποιήθηκαν στην Τρίπολη στις 21 και 22 Μαΐου, ημέρα που τελείται από κοινού η μνήμη των Αγίων, συμμετείχαν προσκεκλημένοι του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Μαντινείας και Κυνουρίας κ. Αλεξάνδρου, οι Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως κ. Βαρνάβας και Πατρών κ. Χρυσόστομος και οι Θεοφιλέστατοι Επίσκοποι Διαυλείας κ. Γαβριήλ και Σαλώνων κ. Αντώνιος.

Την παραμονή μετεφέρθησαν τα ιερά Λείψανα των Νεομαρτύρων από την Ιερά Μονή Βαρσών στην Τρίπολη, στον Ιερό Ναό του Νεομάρτυρος Παύλου και εν συνεχεία στον Ιερό Ναό Προφήτου Ηλιού και Νεομαρτύρων, όπου ετελέσθη ο Εσπερινός της εορτής χοροστατούντος του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Διαυλείας κ. Γαβριήλ, ο οποίος εκήρυξε και τον Θείο Λόγο.

Ανήμερα ετελέσθη Αρχιερατικό Συλλείτουργο, προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως κ. Βαρνάβα, ο οποίος ομίλησε επίκαιρα για την ζωή των Νεομαρτύρων και την σημασία της θυσίας τους, όχι μόνο για το τότε, αλλά και για σήμερα.

Το απόγευμα της ιδίας ημέρας, πραγματοποιήθηκε η λαμπρά Λιτανεία των Ιερών Λειψάνων και της Ιεράς Εικόνος των Νεομαρτύρων στις κεντρικές οδούς της Τριπόλεως, με τη συμμετοχή των ως είρηται Αρχιερέων, του Ιερού Κλήρου της Ιεράς Μητροπόλεως Μαντινείας και Κυνουρίας και άλλων κληρικών, των Αρχόντων του τόπου και χιλιάδων ευσεβών χριστιανών.

(Λαθρο) Μεταναστευτικό: Ἡ βραδυφλεγής βόμβα γιά τήν Ἑλλάδα

     

τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

 

Τό πιό μεγάλο πρόβλημα πού ἀντιμετωπίζει ἡ χώρα μας σήμερα καί θά ἔχῃ πολλές συνέπειες γιά τό μέλλον, εἶναι δυστυχῶς τό μεταναστευτικό, τό ὁποῖο παρά τίς ὅποιες συζητήσεις καί προβληματισμούς, παραμένει ἄλυτο. Ὅλη ἡ Ἑλλάδα τό ἀντιμετωπίζει, ἐξαιρέτως ὅμως κάποιες πόλεις πού λόγῳ τῆς γεωγραφικῆς τους θέσης εἶναι πύλες εἰσόδου, ἤ ἐξόδου, ὅπως εἶναι ἡ δική μας πόλη ἡ Πάτρα.

Χρόνια τώρα ἀσχολοῦνται οἱ πάντες μέ τό φλέγον αὐτό θέμα, ἀλλ’ ὅμως παραμένει ἡ μεγάλη πυορροοῦσα πληγή παρά τά ὅποια πρόσκαιρα (καί ἀναποτελεσματικά) ἐπιθήματα.

Μέ ἀφορμή τόν ἄδικο θάνατο ἑνός νέου συμπολίτου μας, γιά ἀσήμαντο λόγο, ἀπό χέρια λαθρομεταναστῶν, ἔγινε εἰρηνική διαμαρτυρία τῶν ἀνθρώπων τῆς περιοχῆς, ὅμως κάποιοι παρεισέφρησαν καί δημιούργησαν προβλήματα, τά ὁποῖα ἔγιναν πανελληνίως γνωστά.

Κατ’ ἀρχάς ἐκφράζομε τήν βαθειά μας ὀδύνη γιά τόν θάνατο τοῦ Θανάση Λαζανᾶ καί εὐχόμεθα ἀπό τά βάθη τῆς ψυχῆς μας ὁ Κύριος νά τόν ἀναπαύῃ ἐν χώρᾳ δικαίων καί ἁγίων καί νά στηρίζῃ καί παρηγορῇ τούς γονεῖς του καί τούς λοιπούς οἰκογενεῖς του.

Τό δεύτερο τό ὁποῖο σημειώνομε εἶναι, ἡ καταδίκη τῆς βίας ἀπ’ ὅπου καί ἄν προέρχεται. Ἡ βία δέν ἀντιμετωπίζεται μέ βία. Ἡ ὅποια εἰρηνική διαμαρτυρία γιά ὁποιοδήποτε θέμα συνιστᾶ δικαίωμα τοῦ πολίτου καί μέσα ἀπό ἕνα πολιτισμένο κλῖμα δυνάμεθα νά ἐκφράσωμε τίς ὅποιες ἀπόψεις μας. Πιστεύομε, ὅτι ὅλοι θά βοηθήσουν, ὥστε νά ἐκτονωθῇ ἡ ὅποια ἔνταση.

Ὅσον ἀφορᾶ στήν πόλη μας, εἶναι γεγονός ὅτι ἐπί χρόνια, τόσον πρίν ἔλθη ἡ ἐλαχιστότητά μου σ’ αὐτήν ὡς Ἐπίσκοπος, ἀλλά καί ἐπί τῶν ἡμερῶν μου, ἡ πόλη ἀντιμετωπίζει τεράστιο πρόβλημα μέ τήν παρουσία τῶν οἰκονομικῶν μεταναστῶν, οἱ ὁποῖοι δυστυχῶς βρέθηκαν χωρίς πατρίδα σέ ξένο τόπο, ἐμπερίστατοι καί κατατρεγμένοι.

4ο Φεστιβὰλ Ἑλληνικῶν καὶ Κυπριακῶν Χορῶν «Χορεύουμε γιὰ τὴν Κύπρο».

 

Μὲ μεγάλη ἐπιτυχία πραγματοποιήθηκε τὸ 4^ο Φεστιβὰλ «Χορεύουμε γιὰ τὴν Κύπρο», τὸ Σάββατο 26 Μαΐου 2012, τὸ βράδυ στὸ «Θεατράκι» τῆς Μαρίνας Πάτρας.

Ἡ δραστήρια Κυπριακὴ παροικία τῆς Πάτρας κάθε χρόνο πραγματοποιεῖ τὶς λαμπρὲς αὐτὲς ἐκδηλώσεις, οἱ ὁποῖες ἐμψυχώνουν τὸν λαὸ καὶ διατηροῦν ἄσβεστη τὴν ἱερὰ φλόγα τῆς Ἐθνικῆς μας παραδόσεως. 

Προσευχή 101: Τα βασικά

πηγή : Το Ζωντανό Ιστολόγιο

Ο άνθρωπος γεννάται θνητός και αποθνήσκει αθάνατος

  
 Στις 25 Μαΐου 2012 εψάλη στον Ιερό Ναό του Αγίου Νεκταρίου Πατρών, προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ.κ. Χρυσοστόμου, η Εξόδιος Ακολουθία του μακαριστού εν Κυρίω αδελφού Αγγέλου Ιατρού. Ο σεπτός Ποιμενάρχής μας στη σύντομη ομιλία του με το χαρισματικό του λόγο ανεφέρθη στην προσφορά του υπερπολύτεκνου μεταστάντος αδελφού μας στην Εκκλησία αφού 2 εκ των 10 τέκνων είναι άγαμοι κληρικοί. Εν συνεχεία ο Σεβασμιώτατος έκανε λόγο για την αληθινή χαρα και ευτυχία υπογραμμίζοντας ότι αυτή την βρίσκει κανείς κοντά στο Σωτήρα Χριστό και την Αγίαν Αυτού Εκκλησίαν. 

   Στην Ιερά Ακολουθία συμμετείχαν ο πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεώς μας π. Συμεών Χατζής, οι Αρχιμανδρίτες π. Σωτήριος Τσάφος, π. Δανιήλ Παπαδημητράκης, π. Χρύσανθος Στελλάτος, π. Θεοδόσιος Τσιτσιβός, π. Γερβάσιος Παρακεντές, πατέρες της αδελφότητος " Ο ΣΩΤΗΡ " από την Αρχιεπισκοπή Αθηνών και από άλλες Ιερές Μητροπόλεις, οι πρωτοπρεσβύτεροι π. Γεώργιος Σαρδελιάνος, π. Γερασιμάγγελος Στανίτσας, π. Βασίλειος Δημητρόπουλος, π. Βασίλειος Δημητρόπουλος, π. Σπυρίδων Σταθούλιας, π. Ανδρέας Γεωργακόπουλος και πλήθος ιερέων της Ιεράς Μητροπόλεώς μας.

   Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Ιερός Ναός και οι περιξ αυτού χώροι κατεκλείσθησαν από συγγενείς, φίλους και οικείους του μεταστάντος οι οποίοι προσήλθαν δια τον τελευταίον ασπασμόν και δια να προσευχηθούν δια την ανάπαυσιν της ψυχής του κεκοιμημένου αδελφού μας.

   Η σύζυγος του μεταστάντος αδελφού μας Αγγέλου Θεώνη Ιατρού-Ζωγοπούλου, τα τέκνα & οι συγγενείς της αντι στεφάνων και ανθέων προσέφεραν χρηματικόν ποσόν εις το Φιλόπτωχον Ταμείον της ενορίας δια τας ανάγκας των πενήτων αδελφών μας. Η ταφή έγινε στο Κοιμητήριον του Ιερού Ναού Αγίου Σπυρίδωνος Καμινίων Πατρών. Στον καφέ που προσέφερε η οικογένεια ο π. Χρύσανθος αφού ευχαρίστησε τους οικείους δια την προσφοράν τους στο Φιλόπτωχον ταμείον της ενορίας μεταξύ των άλλων τόνισε ότι ο άνθρωπος γεννάται θνητός και αποθνήσκει αθάνατος δια της συμμετοχής του στη μυστηριακή ζωή της Αγίας μας Εκκλησίας. 
   Ο κεκοιμημένος αδελφός μας Άγγελος Ιατρού εκκλησιαζόταν, εξομολογείτο, κοινωνούσε, ζούσε την πνευματική ζωή μάλιστα δε την Τρίτη το βράδυ στην Ιερά Αγρυπνία που ετελέσθη στον ιερό Ναό προσήλθε εις το Ποτήριον της Ζωής και όπως επεσήμανε ο Σεβασμιώτατος εις την ομιλίαν του οι τελευταίες λέξεις του εκλιπόντος ήταν " ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΟΥ, ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΟΥ, ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΟΥ, ΣΩΣΕ ΜΕ ". 

   Ευχόμεθα απο καρδίας η μνήμη του μεταστάντος να είναι αιωνία παρά τω Θεώ. Αμήν. 

Πως Ένας Απλός Παπάς Έσωσε το Ομοούσιο!

Ολοι μας θα γνωρίζουμε  την αίρεση του Αρείου πού καταδικάστηκε άπο την Α' Οικουμενική Σύνοδο στη Νίκαια το 325. Ό "Αρειος δίδασκε σχετικά με την Αγία Τριάδα ότι, ο Υιός δεν ήταν ομοούσιος με τον Πατέρα άλλα δημιούργημα Του, το πρώτο και τέλειο.

 Ή συνοδική καταδίκη του Αρείου δεν ανέστειλε τη διάδοση της αιρέσεως του. Σέ τουτο συνετέλεσαν δύο παράγοντες. Ό πρώτος ήταν ότι οι διάδοχοι, του Μεγάλου Κωνσταντίνου (306-323) άμεσα ή έμμεσα υποστήριξαν τον αρειανισμό, μέχρις ότου στον αυτοκρατορικό θρόνο ανέβηκε ο Θεοδόσιος ό Μέγας (373-395). Ό δεύτερος παράγοντας ήταν ότι υπήρχαν και θεολόγοι άρειανίζοντες, οι οποίοι με τη βοήθεια και την υποστήριξη των όμόπιστων αυτοκρατόρων εξακολουθούσαν να κατέχουν υψηλές εκκλησιαστικές θέσεις.
Ανάμεσα σ' αυτούς τους άρειανίζοντες υπήρξαν και θεολόγοι με μεγάλη μόρφωση και αντίστοιχη διαλεκτική ικανότητα, όπως για παράδειγμα ό Εύνόμιος. Ό τελευταίος άρειανός αυτοκράτορας, ό Ούάλης (364-378)μαζί με τον όμόπιστό του αρχιεπίσκοπο Κωνσταντινουπόλεως Εύδόξιο (360-370) έκαναν τον Εύνόμιο επίσκοπο Κυζίκου. Σκοπός τους ήταν να επηρεάσει ό Εύνόμιος με τα φυσικά χαρίσματα πού είχε και να παρασύρει στον αρειανισμό ολόκληρη την ορθόδοξη επισκοπή. Ό νέος επίσκοπος στην αρχή πράγματι εξέπληξε το λαό με τη δύναμη του λόγου του. "Οταν όμως άρχισε να προβάλλει τις άρειανικές του δοξασίες, ό λαός αντέδρασε, γιατί κατάλαβαν έγκαιρα πώς ήταν άρειανός. Τελικά τον απόδιωξαν από την πόλη τους. Ό Εύνόμιος αναχώρησε και εγκαταστάθηκε σε ένα κτήμα πού είχε στη Χαλκηδόνα κοντά στην Κωνσταντινούπολη. Έκει συνέχισε με τα κηρύγματα του να διδάσκει τις θέσεις του.Ή φήμη του ως κήρυκα ήταν μεγάλη, σε τέτοιο βαθμό πού πολλοί από την Κωνσταντινούπολη και από τα γύρω κοντινά μέρη πήγαιναν στο κτήμα του για να τον ακούσουν. Οι άνθρωποι, πού πήγαιναν στον Εύνόμιο δεν ήσαν όλοι οπαδοί της αίρέσεως, άλλα προφανώς τους κινούσε ή περιέργεια να άκούσουν τα λόγια του. Πάντως, ή δραστηριότητα και ή φήμη του Εύνομίου είχε προξενήσει, στους ορθοδόξους έγνοια και φόβο.
Στο μεταξύ στον αυτοκρατορικό θρόνο είχε ανέβει ο ορθόδοξος αυτοκράτορας Θεοδόσιος ό Μέγας (379-395). Ή φήμη του Εύνομίου έφτασε μέχρι και το νέο αυτοκράτορα, ό όποίος εκδήλωσε την πρόθεση του να τον συναντήσει. Θα το είχε πραγματοποιήσει αν δεν τον εμπόδιζε ή σύζυγος του Πλακίλλα, που ήταν «φύλαξ του δόγματος της εν Νικαία συνόδου. Ό φόβος της ήταν μήπως, συζητώντας ό αυτοκράτορας με τον Εύνόμιο, «παραπεισθείς ό άνηρ» αλλάξει, την πίστη του.

 Τελικά ό αυτοκράτορας παρέμεινε πιστός στην ορθόδοξη πίστη εξαιτίας και ενός απροσδόκητου περιστατικού.
Εκείνη την εποχή βρίσκονταν στην Κωνσταντινούπολη αρκετοί επίσκοποι διάφορων δογματικών αποκλίσεων, πού συγκεντρώνονταν με σκοπό τη σύγκληση της νέας συνόδου, πού πραγματοποιήθηκε το 381 και πού αργότερα ονομάστηκε Οικουμενική Β'.
Κάποια ημέρα, οί συγκεντρωμένοι στην Κωνσταντινούπολη επίσκοποι παρουσιάστηκαν στα βασιλικά ανάκτορα για να χαιρετήσουν, σύμφωνα με το έθος, τον αυτοκράτορα. Μεταξύ αυτών υπήρχε και ένας ιερέας από κάποια άσημη πόλη, πού ήταν απλός και στα κοινωνικά άσχετος, αλλά συγχρόνως «περί τα θεία νουν έχων». Σύμφωνα με το πρωτόκολλο όλοι οί επίσκοποι χαιρετούσαν τον αυτοκράτορα, καθώς και τον παρακαθήμενο μικρά γιο του, με πολλή ευλάβεια. "Οταν ήρθε ή σειρά του ιερέα χαιρέτησε κι αυτός τον αυτοκράτορα, αλλά δεν απέδωσε την ίδια τιμή και στο γιο του. Τον χαιρέτησε όπως κάνουμε στα παιδιά, λέγοντας του ''γεια σου'' και νεύαντας απλά με τα δάχτυλα του. Ή συμπεριφορά του ιερέα εξόργισε τον αυτοκράτορα, γιατί τη θεώρησε ως περιφρόνηση του γιου του, καθώς δεν αποδόθηκε και σ' αυτόν ή ίδια τιμή, όπως και στον πατέρα.

Ό οργισμένος αυτοκράτορας έδωσε αμέσως διαταγή να συλλάβουν τον ιερέα και να τον πετάξουν έξω άπο τα ανάκτορα. Καθώς οι φρουροί τον έσπρωχναν, αυτός στράφηκε προς τα πίσω και είπε στον αυτοκράτορα: «Κατάλαβε, βασιλιά, ότι κατά τον ίδιο τρόπο ό ουράνιος Πατέρας αγανακτεί κατά των άνομοίων [αιρετικοί στους οποίους άνηκε και ό Εύνόμιος, Σ.τ.Σ], πού δεν τιμούν τον Υίό Του όπως Αυτόν τον ίδιο, άλλα τον θεωρούν κατώτερο Του''. Ό λόγος αυτός άρεσε στον αυτοκράτορα. Γύρισε τον ιερέα πίσω, του ζήτησε συγνώμη και του δήλωσε ότι συμφωνεί με όσα είπε.
"Ετσι, με αυτό το απλό γεγονός ό αυτοκράτορας βεβαιώθηκε περισσότερο για την αλήθεια των ορθοδόξων, τους οποίους και μόνο πλέον αποδεχόταν. Μάλιστα απαγόρευσε να γίνονται τέτοιου είδους συζητήσεις στην αγορά και, όρισε ανάλογες τιμωριες σε περίπτωση περιφρονήσεως των διαταγών του.

                                                                                                         πηγή: Προσκυνητής

Το βότανο του μοναχού (Γέροντας Παΐσιος)

Είναι σπουδαίο πράγμα να εμπιστεύεσαι κάποιον, ό όποιος έχει πνευματική εμπειρία, και να δέχεσαι το λόγο του χωρίς την παραμικρή αμφιβολία. Πολλά προβλήματα σου θα βρίσκουν τη λύση τους, χωρίς να κοπιάζεις πολύ και προπαντός χωρίς να πειραματίζεσαι. Ή γνώμη του έμπειρου άνθρωπου είναι πάντα βαρύνουσα και ας υστερεί καμιά φορά σε κάποια σημεία. Ό Γέροντας για το θέμα αυτό έλεγε:

   «Υπακοή στο Γέροντα είναι, ας υποθέσουμε, σαν ένα βότανο, πού χρειάζεται, όταν είσαι κρυωμένος. Ρωτάς το Γέροντα, σού το δείχνει και το παίρνεις. Τελειώνει ή υπόθεση. Ενώ όταν είσαι μόνος σου δοκιμάζεις όλα τα βότανα, μέχρι να βρεις το κατάλληλο και ίσως μέχρι να το βρεις θαχεις πάθει μεγαλύτερη ζημιά από την ωφέλεια, πού σού προσφέρει».

OΣΙΟΣ ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ Ο ΙΟΡΔΑΝΙΤΗΣ (Για μικρούς και μεγάλους)

Εκοιμήθη εν Κυρίω ο Άγγελος Ιατρός

Στις 24 Μαΐου ημέρα Πέμπτη, εορτή της Αναλήψεως του Κυρίου μας, ανεχώρησε αιφνιδίως δια τους ουρανούς ο υπερπολύτεκνος αγαπητός εν Χριστώ αδελφός Άγγελος Ιατρός κατα σάρκα πατέρας του ιεροδιακόνου του ναού μας π. Κασσιανού & του ιεροκήρυκος της Ι. Μ. Λαρίσης & Τυρνάβου Αρχιμ. π. Κυρίλλου. Ο μεταστάς αδελφός υπήρξε σύζυγος της εκλεκτής κατηχητρίας απο τα παιδικά της χρόνια Θεώνης Ζωγοπούλου, που και οι δύο μαζί ανέθρεψαν τα τέκνα που τους χάρισε ο Θεός με ευσέβεια, ευλάβεια και φόβο Θεού. Η ενορία μας δέεται προς τον φιλάνθρωπον Κύριον και Θεόν μας όπως αναπαύσει την ψυχή του "εν χώρα ζώντων και σκηναίς δικαίων".

Η Επικήδειος Ακολουθία θα τελεσθεί στον Ιερό Ναό του Αγ. Νεκταρίου Πατρών σήμερα Παρασκευή 25 Μαΐου και ώρα 5 μ.μ.

"Αιωνία σου η μνήμη αγαπητέ αδελφέ Άγγελε".

                                                

Αρχιμανδρίτης π. Χρύσανθος Στελλάτος

Πίστη και Έργα

Αν ποθούμε τη βασιλεία των ουρανών, πρέπει να έχουμε πολλή προσοχή και επιμέλεια και προθυμίαστην εργασία των εντολών του Θεού. Για να σωθούμε, δε φτάνει μόνο να πιστεύουμε στον αληθινό Θεό και να είμαστε ορθόδοξοι χριστιανοί. Πρέπει και να αγωνιζόμαστε «τον καλό αγώνα», να ζούμε «ἀξίως τῆς κλήσεως, ἧς ἐκλήθημεν», δηλαδή να κάνουμε και έργα χριστιανικά, αφού είμαστε βαπτισμένοι χριστιανοί και τιμημένοι με το όνομα του Χριστού.

Ας μη νομίζουμε πως θα σωθούμε μόνο με την πίστη. Η πίστη χωρίς έργα δεν ωφελεί σε τίποτα. Ο Κύριος βέβαια είπε ότι «ὁ πιστεύσας και βαπτισθείς σωθήσεται, ὁ δε ἀπιστήσας κατακριθήσεται». Ο Ίδιος όμως είπε και τούτο: «Οὐ πᾶς ὁ λέγων μοι ‘‘Κύριε, Κύριε’’ εἰσελεύσεται εἰς την βασιλείαν τῶν οὐρανῶν, ἀλλ’ ὁ ποιῶν το θέλημα τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς». και ο Απόστολος Παύλος γράφει για κείνους που δεν έχουν καλά έργα: «Θεόν ὁμολογοῦσιν εἰδέναι, τοῖς δε ἔργοις ἀρνοῦνται, βδελυκτοί ὄντες και ἀπειθεῖς και προς πᾶν ἔργον ἀγαθόν ἀδόκιμοι».

Αν σωζόταν κανείς μόνο με την πίστη, τότε όλοι θα εξασφάλιζαν εύκολα τη σωτηρία. Γιατί «καί τά δαιμόνια πιστεύουσι και φρίσσουσι». Ας θυμηθούμε αυτό που έλεγαν οι δαίμονες με το στόμα της «μαντευομένης παιδίσκης» των Φιλίππων για τους αποστόλους Παύλο και Σίλα: «Οὗτοι οἱ ἄνθρωποι δοῦλοι τοῦ Θεοῦ τοῦ ὑψίστου εἰσίν, οἴτινες καταγγέλουσιν ὑμῖν ὁδόν σωτηρίας». Αυτοί λοιπόν οι δαίμονες, που πιστεύουν, καταδικάστηκαν στη γέενα του πυρός για τα πονηρά τους έργα.

Όπως το σώμα χωρίς την ψυχή είναι ακίνητο και ανενέργητο, έτσι και η πίστη χωρίς έργα είναι νεκρή. Ας ακούσουμε τον Άγιο Ιάκωβο τον Αδελφόθεο, που με τόση ενάργεια τονίζει: «Τι το ὄφελος, ἀδελφοί μου, ἐάν πίστιν λέγῃ τις ἔχειν, ἔργα δέ μη ἔχῃ; Μη δύναται ἡ πίστις σῶσαι αὐτόν; Ἐάν δέ ἀδελφός ἤ ἀδελφή γυμνοί ὑπάρχωσι και λειπόμενοι ὦσι τῆς ἐφημέρου τροφῆς, εἴπη δέ τις αὐτοῖς ἐξ ὑμῶν, ‘‘ὑπάγετε ἐν εἰρήνῃ, θερμαίνεσθε και χορτάζεσθε’’, μη δῶτε δε αὐτοῖς τά ἔπιτήδεια τοῦ σώματος, τι το ὄφελος; Οὕτω και ἡ πίστις, ἐάν μη ἔργα ἔχῃ, νεκρά ἐστί καθ’ ἑαυτήν».

Μετά από αυτά, είναι φανερό πως πρέπει να έχουμε και έργα μαζί με την πίστη. Και όποιος έχει, είναι καλύτερος απ’ αυτόν που κάνει θαύματα. Αλήθεια, τι ωφελείται εκείνος που κάνει θαύματα τώρα, αλλά θα χάσει τη βασιλεία των ουρανών; Πώς θα σωθεί ακόμα κι ένας θαυματουργός, αν δεν έχει έργα, που θα τον δικαιώσουν; Να γιατί ο Χριστός προειδοποίησε ρητά: «Πολλοί ἐροῦσί μοι ἐν ἐκείνῃ τῃ ἡμέρᾳ  ‘‘ Κύριε, Κύριε, οὑ τῷ σῷ ὀνόματι προεφητεύσαμεν, και τῷ σῷ ὀνόματι δυνάμεις πολλάς ἐποιήσαμεν;’’ Και τότε ὀμολογήσω ἀυτοῖς ὅτι ‘‘οὐδέποτε ἔγνων ὑμᾶς × ἀποχωρεῖτε ἀπ’ ἐμοῦ οἱ ἐργαζόμενοι την άνομίαν’’». Βλέπουμε λοιπόν, πως κι εκείνοι που έχουν χαρίσματα θαυματουργίας, προφητείας κ.ά., δε μπορούν να ωφελήσουν τον εαυτό τους χωρίς έργα.

Όποιος πιστεύει πραγματικά στο Θεό και στην πρόνοιά Του, αυτός σκορπίζει στους φτωχούς τα χρήματά του, ελπίζοντας ότι θα πάρει «μισθόν ἐκαντοταπλασίονα» και θα κληρονομήσει την αιώνια ζωή. Αυτό έκαναν οι πρώτοι χριστιανοί, όπως διαβάζουμε στις Πράξεις: «Πάντες οἱ πιστεύοντες ἦσαν ἐπί το αὐτό και εἴχον ἅπαντα κοινά, καί τά κτήματα και τάς ὑπάρξεις ἐπίπρασκον και διεμέριζον αὐτά πᾶσι καθότι ἄν τις χρείαν εἶχε».

Όποιος πιστεύει, αγωνίζεται ναταπεινωθεί, μετανοεί για τις αμαρτίες του, είναι πράος και ειρηνικός, μισεί την αδικία και αγαπάει τη δικαιοσύνη, γιατί θυμάται το ψαλμικό: «Ὁ ἀγαπῶν την ἀδικίαν μισεῖ την ἑαυτοῦ ψυχήν».

Όποιος πιστεύει, υπομένει αγόγγυστα κάθε πειρασμό, για να στεφανωθεί με το στεφάνι της άφθαρτης δόξας. Φυλάει τη σωφροσύνη και δε μολύνει τον εαυτό του με πορνείες και άλλες ακαθαρσίες, γνωρίζοντας πως όποιοι μολύνουν τα σώματά τους δεν θα σωθούν: «πόρνους γάρ και μοιχούς κρινεῖ ὁ Θεός».

Αυτός που πιστεύει αληθινά, δεν είναι οκνηρός και αμελής στην προσευχή, δεν κατακρίνει κανένα και δεν ακολουθεί «την εὐρύχωρον ὁδόν» , αλλά «την στενήν και τεθλιμμένην». Δεν αγαπάει τον κόσμο ούτε γονείς, ούτε αδέρφια, γυναίκα και παιδιά περισσότερο από τον Κύριο. Δεν ξεφαντώνει με μεθύσια και αμαρτωλά τραπέζια, όπου ακούγονται τραγούδια και λόγια άσεμνα, αλλά θυμάται το θάνατο και τη φοβερή ημέρα της Κρίσεως. Γι’ αυτό προσεύχεται και νηστεύει και εγκρατεύεται καιετοιμάζεται όπως πρέπει, για να δώσει «καλήν ἀπολογίαν» στον ουράνιο Κριτή.

Όσοι πιστεύουν, αγαπούν τον Κύριο και μισούν τα πονηρά έργα. Δεν μνησικακούν εναντίον του αδελφού τους και δεν αποδίδουν κακό στο κακό. Κάνουν καλό σ’ αυτούς που τους κακομεταχειρίζονται, ευλογούν αυτούς που τους καταριώνται και υπομένουν καρτερικά αυτούς που τους κατατρέχουν. Όταν τους βρίζουν, χαίρονται. Έχουν αγάπη καθαρή, ανόθευτη και αληθινή, όπως ο Απόστολος Παύλος, που έφτασε στο σημείο να λέει: «Ἀλήθειαν λέγω ἐν Χριστῷ, οὐ ψεύδομαι, συμμαρτυρούσης μοι τῆς συνειδήσεώς μου ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ, ὅτι λύπη μοί ἐστί μεγάλη καί ἀδιάλειπτος ὀδύνη ἐν τῇ καρδία μου. Ηὐχόμην γάρ αὐτός ἐγώ ἀνάθεμα εἶναι ἀπό τοῦ Χριστοῦ ὑπέρ τῶν ἀδελφῶν μου». Τέτοια αγάπη είχε και ο προφήτης Μωϋσής, που όταν οι Ισραηλίτες αρνήθηκαν το Θεό και προσκύνησαν ένα είδωλο –ένα χρσό μοσχάρι-τους είπε: «Ὑμεῖς ἡμαρτήκατε ἁμαρτίαν μεγάλην × καί νῦν ἀναβήσομαι προς τον Θεόν, ἵνα ἐξιλάσωμαι περί τῆς ἁμαρτίας ὑμῶν». Και ανέβηκε στο όρος Σινά και είπε στο Θεό: «Δέομαι, Κύριε× ἡμάρτηκεν ὁ λαός οὗτος ἁμαρτίαν μεγάλην καί ἐποίησαν ἑαυτοῖς θεούς χρυσοῦς. Καί νῦν εἰ μέν άφεῖς αὐτοῖς την ἁμαρτίαν αὐτῶν, ἄφες × εἰ δέ μή, ἐξάλειψον κἀμέ ἐκ τῆς βίβλου σου, ἧς ἔγραψας». Τέτοια διάθεση είχε και ο προφήτης Δαβίδ, όταν έλεγε: «Μετά τῶν μισούντων τήν εἰρήνην ἤμην εἰρηνικός».

Όσοι πιστεύουν δεν ξέρουν τι είναι υποκρισία ή κολακεία ή προσωποληψία, γιατί σ’ όλες τους τις ενέργειες είναι ευθείς, τίμιοι και ειλικρινείς. Δεν υπερηφανεύονται και δεν υψηλοφρονούν για τους επαίνους και τις κολακείες, που τους κάνουν οι άλλοι. Αποστρέφονται τον κόσμο της αμαρτίας, ακολουθώντας την υπόδειξη του αποστόλου Παύλου: «Οὐδείς στρατευόμενος ἐμπλέκεται ταῖς τοῦ βίου πραγματείαις, ἵνα τῷ στρατολογήσαντι αρέσῃ. Ἐάν δέ καί ἀθλῇ τις, οὐ στεφανοῦται ἐάν μή νομίμως ἀθλήσῃ».

Όσοι πιστεύουν, δεν λένε ποτέ ψέματα, δεν είναι πλεονέκτες, δεν κοινωνούν ανεξομολόγητοι, δεν κατακρίνουν τους άλλους. Με δύο λόγια, βαδίζουν προσεκτικά και σταθερά στο δρόμο των εντολών του Χριστού και πιστεύουν σ’ Αυτόν όχι με τα λόγια, αλλ’ «ἐν έργῳ καί ἀληθείᾳ».

Βλέπετε τώρα πώς ζουν όσοι πιστεύουν; Λοιπόν πώς είναι δυνατόν να θεωρούμε κάποιον πιστό, όταν είναι φτωχός σε έργα;

Αν πιστεύουμε πραγματικά, ας πολεμήσουμε την αμαρτία και ας αφήσουμε κάθε κακό, που μέχρι τώρα κάναμε. Ας αγωνιστούμε με προθυμία, για να βρεθούμε έτοιμοι μπροστά στον Κύριο τη φοβερή ημέρα της Κρίσεως. Ας ξυπνήσουμε από τον ύπνο της αμέλειας. Ας επανορθώσουμε τα σφάλματά μας και ας διώξουμε τους πονηρούς λογισμούς. Ας προσπαθούμε να εκπληρώνουμε τις εντολές του Θεού, για να στεφανωθούμε απ’ Αυτόν και να κληρονομήσουμε τη βασιλεία των ουρανών.

Απόσπασμα από το Βιβλίο 
«Απόσταγμα πατερικής σοφίας»
της Ιεράς Μονής Παρακλήτου Ωρωπού Αττικής

 πηγή: Ελληνικά και Ορθόδοξα

Λυχνοστατης-Αληθινες Ιστορίες-π. Σάββας Αγιορείτης Ι.Μ Φιλοθέου

 

Λυχνοστατης-Αληθινες Ιστορίες-π. Σάββας Αγιορείτης Ι.Μ Φιλοθέου
Επιμέλεια παρουσίαση αρχιμανδρίτης π. Χρύσανθος Στελλάτος
Λύχνος TV 2006

Κορυφώθηκαν οι εκδηλώσεις μνήμης του Φάρου Ποντίων Πατρών

Με πορεία μνήμης αλλά και μία εκδήλωση στη πλατεία Ποντιακού Ελληνισμού, κάτι που έγινε για πρώτη φορά στην Πάτρα, τίμησε το σωματείο «Φάρος» Ποντίων Πατρών τη μνήμη των θυμάτων της γενοκτονίας του ποντιακού Ελληνισμού,  το περασμένο Σάββατο 19 Μαΐου 2012.

Μέλη του χορευτικού τμήματος φορώντας τις παραδοσιακές ποντιακές στολές και κρατώντας το λάβαρο του σωματείου και την Ελληνική σημαία, ξεκίνησαν από τη νέα εστία του «Φάρου», στην οδό Ελ. Βενιζέλου και Σολωμού. Ακολουθώντας τη Ελ. Βενιζέλου, κατέληξαν στη πλατεία Ποντιακού Ελληνισμού όπου σε μια έντονα συγκινησιακή ατμόσφαιρα, τίμησαν τη μνήμη των νεκρών καταθέτοντας ένα λουλούδι και ανάβοντας ένα κερί στη μνήμη τους.

Την πομπή συνόδευσε ο κ. Αντώνης Σκιαθάς, πρόεδρος της Δημοτικής Βιβλιοθήκης και του Πολιτιστικού Οργανισμού του Δήμου Πατρέων, ο οποίος τίμησε με τη παρουσία του την εκδήλωση καθώς και πολλά μέλη και φίλοι του σωματείου. Τελέσθηκε επίσης τρισάγιο από τον εκπρόσωπο του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Πατρών κ. Χρυσόστομο, Αρχιμανδρίτη π. Χρύσανθο Στελλάτο, τους πρεσβύτερους π. Απόστολο Ζαφείρη, π. Άγγελο Μπουλιέρη, π. Ιωάννη Αμανατιάδη (Γεν. Γραμματέα του «Φάρου» Ποντίων) και τον ιεροψάλτη κ. Σπυρίδωνα Κασπίρη. Ο π. Χρύσανθος αναφέρθηκε στη μεγάλη μορφή του τελευταίου Μητροπολίτη Τραπεζούντος και μετέπειτα Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Χρυσάνθου. Εκ μέρους της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας χαιρέτησε την εκδήλωση ο περιφερειακός σύμβουλος Γεράσιμος Φεσιάν, εκ μέρους του Δήμου Πατρέων ο Αναπληρωτής Δημάρχου και Αντιδήμαρχος περιβάλλοντος, πρασίνου, συντήρησης, αυτεπιστασίας και υπεύθυνος για θέματα των ενοτήτων Βραχνεΐκων και Παραλίας Γεώργιος Σιγαλός και εκ μέρους του «Φάρου» Ποντίων Πατρών  ο κ. Κωνσταντίνος Παπαδόπουλος.

Κεντρικός ομιλητής ήταν ο Δρ. Αντώνης Παυλίδης, ιστορικός, σχολικός σύμβουλος και πρόεδρος του πανελλήνιου συλλόγου Ποντίων εκπαιδευτικών, ο οποίος αναφέρθηκε στη «Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού και τα μηνύματα που εκπέμπει». Τα μικρά παιδιά του χορευτικού απήγγειλαν ποιήματα στη ποντιακή διάλεκτο, ενώ η Χρύσα Σπυριδωνίδου συγκίνησε το πλήθος διαβάζοντας την επιστολή του Αλέξανδρου Ακριτίδη εμπόρου από την Τραπεζούντα, ο οποίος απαγχονίστηκε στην Αμάσεια το Σεπτέμβρη του 1921.  Την επιστολή αυτή την έστειλε στην οικογένειά του από τη φυλακή, μια μέρα πριν την εκτέλεση της καταδίκης του σε θάνατο από τους Τούρκους.

Τέλος η  χορωδία ερμήνευσε  δύο παραδοσιακούς ύμνους με σολίστ την Σοφία Μιχαηλίδου και τη συνοδεία του Δημήτρη Τσιαβδαρίδη στη ποντιακή λύρα. Την Κυριακή 20 Μαΐου, το σωματείο συμμετείχε στις εκδηλώσεις  που διοργάνωσε  η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας με την αποστολή τιμητικού αγήματος και ομιλία του προέδρου τους κ. Κωνσταντίνου Παπαδόπουλου στην επιμνημόσυνη δέηση που τελέσθηκε στον Μητροπολιτικό Ναό Ευαγγελιστρίας Πατρών.  Ακολούθησε  κατάθεση στεφάνου στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη στη πλατεία Εθνικής Αντιστάσεως (πλ. Όλγας) από το παλιό μέλος του «Φάρου» κ. Παρασκευόπουλο.

πηγή: The Best News

Αρχιερατικό συλλείτουργο για τους Πολιούχους της Τρίπολης

Την Τρίτη 22αν Μαΐου 2012, ανήμερα της μεγάλης τοπικής εορτής των Αγίων Νεομαρτύρων Δημητρίου και Παύλου στην πόλη της Τριπόλεως και σύμφωνα με το πρόγραμμα το οποίο η Ιερά Μητρόπολη έχει καταρτίσει, τελέσθηκε Πολυαρχιερατική Θεια Λειτουργιά στον Ιερό Ναό των Αγίων Νεομαρτύρων και του Προφήτου Ηλιού Τριπόλεως.

Στην Ακολουθία του Όρθρου, χοροστάτησε ο Σεβ. Μητροπολίτης Πατρών κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ, ενώ στης Θεια Λειτουργιά, προεξήρχε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως κ.κ. ΒΑΡΝΑΒΑΣ, ο οποίος εκήρυξε τον Θείο Λόγο, κάνοντας αναφορά στα εκατομμύρια των Μαρτύρων της Εκκλησιάς.

Συμμετείχαν επίσης στην Θεία Λειτουργία ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Διαυλείας κ.κ. ΓΑΒΡΙΗΛ, ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Σαλώνων κ.κ. ΑΝΤΩΝΙΟΣ και ο Ποιμενάρχης μας, Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μαντινείας και Κυνουρίας κ.κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ, συνεπικουρούμενοι από κληρικούς της Μητροπόλεως.

Πλήθος κόσμου, Τριπολιτών, αρχόντων και ευλαβούντων τους Αγίους, συνέρευσε από πρωίας στον Ιερό Ναό που τιμάται επ΄ ονόματι των Αγίων, λαμβάνοντας την Ευλογία και την Χάρη των Αγίων Νεομαρτύρων μας. Το εσπέρας και περί ώραν 7ην απογευματινή, θα τελεσθεί Αρχιερατικός Εσπερινός και εν συνεχεία η Λιτανεία των Άγιων Λειψάνων, στους δρόμους της Τριπολιτσάς, όπου και είχαν περπατήσει και οι Άγιοι Νεομάρτυρες

πηγή : www.romfea.gr

Εσπερινός των Πολιούχων της Τρίπολης (ΦΩΤΟ)

Με ιδιαίτερη λαμπρότητα τελέστηκε  η  Ακολουθία  του Εσπερινού, εις τιμήν και μνήμην των Πολιούχων της Τριπόλεως,  Αγίων Νεομαρτύρων Δημητρίου και Παύλου.
Η  22α Μαΐου,  είναι ημέρα ξεχωριστή για την πόλη της Τρίπόλεως, αφού την ημέρα αυτή κάθε χρόνο τιμάται η μνήμη των Πολιούχων της, Αγίων Νεομαρτύρων  Δημητρίου και Παύλου, δύο Νεομαρτύρων που μαρτύρησαν για την πίστη στον Χριστό την σκοτενή περίοδο της Τουρκοκρατίας.
Οι εκδηλώσεις προς τιμήν των ως άνω Νεομαρτύρων άρχισαν την  Δευτέρα 21η Μαΐου στις 7:30μ.μ.,   με την υποδοχή των Αγίων Λειψάνων τους,  στο Ιερό Παρεκκλήσιο του Αγιου Οσιομάρτυρος Παύλου, που βρίσκεται στον τόπο μαρτυρίου του Αγίου.
Τα Ιερά Λείψανα μετεφέρθησαν εκεί από την Ιερά Μονή Αγίου Νικολάου Βαρσών, οπου φυλλάσονται. Επίσης μετεφέρθη εκεί και η Τιμία Κάρα του Αγίου Νεομάρτυρος Δημητρίου, που φυλάσσεται στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό του Αγίου Βασιλείου Τριπόλεως.
Από το Παρεκκλήσιο του Νεομάρτυρος Παύλου τα Ιερά και χαρυτόβρυτα λείψανα των Αγίων, μετεφέρθησαν εν πομπή στον Ιερό Ναό Προφήτου Ηλιού και Νεομαρτύρων Τριπόλεως, κέντρο των λατρευτικών εκδηλώσεων προς τιμήν των Αγίων.
Εκεί τα υπεδέχθησαν ο Σεβ. Μητροπολίτης Μαντινείας και Κυνουρίας κ.κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ και οι προσκεκλημένοι στην πανήγυρη Άγιοι Αρχιερείς. Τα Ιερά Λείψανα τέθηκαν σε  λαϊκό προσκύνημα, στον εορτάζοντα  Ιερό Ναό .
Στον Μεγάλο Αρχιερατικό Εσπερινό  που αμέσως ακολούθησε,  χοροστάτησε ο  Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Διαυλείας  κ.κ. ΓΑΒΡΙΗΛ, ο οποίος εκήρυξε τον Θείο Λόγο,  συμμετείχαν επίσης ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης  Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως κ.κ. ΒΑΡΝΑΒΑΣ, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρών κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ,  ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Σαλώνων  κ.κ. ΑΝΤΩΝΙΟΣ και ο Ποιμενάρχης μας, Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης  Μαντινείας και Κυνουρίας κ.κ.  ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ.
Στην Ακολουθία του Εσπερινού, παρέστησαν τιμώντες τους Αγίους,   Πανοσιολογιώτατοι   Αρχιμανδρίτες,  Ιερείς της Ιεράς μας Μητροπόλεως,  εκπρόσωποι  Ιερών Μητροπόλεων της Ελλαδικής Εκκλησιάς, ενώ έψαλαν θαυμάσια χοροί Ιεροψαλτών της Πόλεως μας.

πηγή : www.romfea.gr

Ο Επίσκοπος Αθανάσιος Γιέφτιτς μιλά για τον άγιο Ιουστίνο Πόποβιτς (Vid)

πηγή : www.romfea.gr

Για το έργο και το πρόσωπο του Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς, μίλησε στην κάμερα της "Πεμπτουσία" ο Επίσκοπος πρώην Ερζεγοβίνης Αθανάσιος Γιέφτιτς.

Ο Επίσκοπος Αθανάσιος μίλα για το πως γνώρισε τον Άγιο Ιουστίνο, πως του έδωσε το όνομα Αθανάσιος αλλά και πως ήταν ζωή κοντά του.

Επίσκεψη Αρχιεπισκόπου στην γραφική Σκόπελο

Σήμερα Σάββατο 19 Μαΐου 2012 το μεσημέρι, έφτασαν στην πανέμορφη και γραφική Σκόπελο των Βορείων Σποράδων, η οποία εκκλησιαστικά υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Χαλκίδος, ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος και οι Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος, Κορίνθου κ. Διονύσιος και Θηβών και Λεβαδείας κ. Γεώργιος, άπαντες προσκεκλημένοι του οικείου Ιεράρχου, Μητροπολίτου Χαλκίδος, Ιστιαίας και Βορείων Σποράδων κ. Χρυσοστόμου.

Η επίσκεψη αυτή πραγματοποιείται, με αφορμή τις εκδηλώσεις επετειακού χαρακτήρα, τις οποίες διοργανώνουν κατά το φετινό έτος 2012 η Ιερά Μητρόπολη Χαλκίδος και ο Δήμος Σκοπέλου, για την συμπλήρωση 1650 ετών από το μαρτύριο του Αγίου Ρηγίνου, πολιούχου Σκοπέλου (25-2-362 μ.Χ.), 400 ετών από την ίδρυση της Ιεράς Μονής Τιμίου Προδρόμου Σκοπέλου (1612 μ.Χ.) και 300 ετών από την επανίδρυση της Ιεράς Μονής Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Σκοπέλου (1712 μ.Χ.).

Ο Μακαριώτατος κ. Ιερώνυμος και οι Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες με τις τίμιες συνοδείες των, έφθασαν στην Σκόπελο το μεσημέρι του Σαββάτου, όπου έγιναν δεκτή με επισημότητα αλλά και σεμνότητα από τον Ιερό Κλήρο της Νήσου, με επικεφαλής τον Πρωτοσύγκελλο της Ι. Μητροπόλεως Αρχιμ. Νικόδημο Ευσταθίου και τον Αρχιερατικό Επίτροπο της Νήσου Πρωτοπρεσβ. Νικόλαο Κασσανδριανό, τον Δήμαρχο Σκοπέλου κ. Γεώργιο Μιχελή και μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου, τους Διοικητές των Αστυνομικών και Λιμενικών Αρχών, εκπροσώπους πολιτιστικών Συλλόγων, παιδιά ντυμένα με παραδοσιακές σκοπελίτικες στολές, τα οποία καλωσόρισαν τον Μακαριώτατο και τους Σεβασμιωτάτους, προσφέροντας τους λουλούδια, παιδιά των Ενοριακών Κατηχητικών Συνάξεων της Νήσου και πλήθος ευσεβών Σκοπελιτών, οι οποίοι αυθόρμητα προσήλθαν για να καλωσορίσουν τους Υψηλούς προσκεκλημένους του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου των.

Μετά από μια σύντομη ξεκούραση, ο Αρχιεπίσκοπος κ. Ιερώνυμος, οι Αρχιερείς, ο Ιερός Κλήρος, ο Δήμαρχος κ. Μιχελής και ο Αστυνομικός Διοικητής, επισκέφθηκαν πρώτα την Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου, όπου μετά από μιά σύντομη Δέηση στο Καθολικό της, ο Μακαριώτατος συνομίλησε με τις δύο γερόντισσες Μοναχές, την Ηγουμένη Σωφρονία και την Ματρώνα, οι οποίες επί ήμισυ και πλέον του αιώνος ασκούνται εκεί και «φυλάσσουν» τον Τόπο αυτό και τους εν Αυτώ Αγίους, σε συνεργασία με τον εκτελούντα χρέη Ηγουμενοσυμβουλίου Αρχιμ. Αλέξιο Παπασταμούλο, Εφημέριο της Γλώσσας Σκοπέλου.

Στη συνέχεια, έγινε επίσκεψη στην Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, ο οποίος αποτελεί Μετόχιο της Ιεράς Μονής Ξενοφώντος του Αγίου Όρους, την οποία φροντίζει ο αγιορείτης ιερομόναχος Διονύσιος Ξενοφωντινός. Μετά από την Δέηση στο Καθολικό της Ιεράς Μονής, ο Μακαριώτατος κ. Ιερώνυμος, οι άγιοι Αρχιερείς και οι συνοδοί των έγιναν κοινωνοί της αβραμιαίας φιλοξενίας του π. Διονυσίου, με τα παραδοσιακά μοναστηριακά κεράσματα.

Τελευταίος σταθμός υπήρξε η Ιερά Μονή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Σκοπέλου, όπου ασκείται η Ηγουμένη Μοναχή Μαριάμ, που μαζί με την πρωτοβουλία και την ανύστακτη φροντίδα του εκτελούντος χρέη Ηγουμενοσυμβουλίου της Ι. Μονής Αρχιμ. Αλεξίου Παπασταμούλου,  έχουν επιδοθεί στην συντήρηση και ανάδειξη των ιερών Εικόνων και λοιπών ιστορικών κειμηλίων, ώστε να σωθούν από την φθορά του χρόνου.

Όλοι θαύμασαν ιδιαιτέρως τον εξαιρετικής τέχνης ξυλόγλυπτο δεσποτικό θρόνο, ο οποίος συντηρήθηκε και αποκαταστάθηκε, ύστερα από πρωτοβουλία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Χαλκίδος κ. Χρυσοστόμου, δι’ εξόδων της Ιεράς Μητροπόλεως Χαλκίδος.

Στην Ιερά Μονή του Ευαγγελισμού, με τον συντονισμό του π. Αλεξίου και την φροντίδα εθελοντριών κυριών, φίλων της Μονής, παρετέθη δείπνο στον Αρχιεπίσκοπο κ. Ιερώνυμο, τους Μητροπολίτες και τους συν αυτοίς.

Κατά την αυριανή Κυριακή 20 Μαΐου, στην Ιερά Μονή Αγίου Ρηγίνου Σκοπέλου θα τελεσθεί ο Όρθρος και η Πανηγυρική Θεία Λειτουργία, προεξάρχοντος του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου, με την συμμετοχή και των Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών Δημητριάδος και Αλμυρού κ. Ιγνατίου, Κορίνθου κ. Διονυσίου, Θηβών και Λεβαδείας κ. Γεωργίου και Χαλκίδος κ. Χρυσοστόμου, σε απ’ ευθείας αναμετάδοση από τον Ρ/Σ της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Το μεσημέρι, ο Μακαριώτατος κ. Ιερώνυμος θα παραβρεθεί στο επίσημο γεύμα που θα παρατεθεί προς τιμήν του από τον Δήμαρχο Σκοπέλου και το απόγευμα θα εγκαινιάσει την Έκθεση Αγιογραφίας και συντηρηθέντων Ι. Κειμηλίων «ΜΙΑ ΔΟΞΑ, ΜΙΑ ΠΟΡΕΙΑ (από τις απαρχές της Ορθόδοξης Αγιογραφίας στην συντήρηση των φορητών Εικόνων και ξυλογλύπτων) – 20.5.2012 έως 28.10.2012» στο Πολιτιστικό Κέντρο ΓΕΩΡΓΑΡΑ, στην Χώρα Σκοπέλου.

πηγή: Romfea.gr

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ

Το ευαγγέλιο της Κυριακής του Τυφλού, αποτελεί μια αδιάψευστη απόδειξη ότι ο Χριστός δεν ήταν μόνο τέλειος άνθρωπος αλλά και τέλειος Θεός.

Όπως διαβάζουμε στο Κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο (κεφ. 9, 1-38), ο Χριστός, περνώντας μέσα από την Ιερουσαλήμ, συναντάει έναν εκ γενετής τυφλό. Ο Κύριος, έκανε πυλό, αφού έφτυσε στο χώμα, του άλειψε τα μάτια και τον έστειλε στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ. Ο τρόπος αυτός θεραπείας, μας υπενθυμίζει τον τρόπο που ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο, πλάθοντάς τον. Ο Θεός στην Παλαιά Διαθήκη, πλάθει τον άνθρωπο από χώμα, τώρα ο Χριστός, πλάθει τα μάτια του εκ γενετής τυφλού πάλι από χώμα. Ο ίδιος Θεός! Δοκιμάζει την πίστη του τυφλού και τον στέλνει στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ. Σέβεται την ελευθερία του ανθρώπου, και ζητάει τη δική του εκούσια και ελεύθερη συμμετοχή του στο θαύμα. Ο τυφλός όμως με πίστη, υπακούει στην εντολή του Θεού, πηγαίνει και πλένεται και επιστρέφει βλέποντας.

Όμως, η ζωή του θεραπευμένου τυφλού, δε έγινε ευκολότερη. Γίνεται στόχος της κακίας και του μίσους των Φαρισαίων, των ανθρώπων εκείνων που με ζήλο πίστευαν στο Θεό και στην τήρηση του Νόμου Του. Ανακρίνουν τον τυφλό κι αντί να πιστέψουν κι εκείνοι βλέποντας ζωντανό το θαύμα μπροστά τους, κλείνουν τα μάτια της ψυχής τους. Ο θρησκευτικός φανατισμός τους, όχι μόνο τους κλείνει τα μάτια της ψυχής και εξαφανίζει από την ψυχή τους τη διάκριση αλλά τους απομακρύνει τελικά και από το Θεό.

Οι γονείς του τυφλού, φοβούνται να ομολογήσουν το θαύμα που έγινε στο παιδί τους που γεννήθηκε τυφλό, για να μην γίνουν αποσυνάγωγοι. Τόση ήταν η πίστη τους και η χαρά τους που απέκρυψαν αποφεύγοντας με μαεστρία να ομολογήσουν ένα αληθινό γεγονός. «Έχει ηλικία αυτόν να ρωτήσετε»! Ίσως ο Χριστός να τους χάλασε τα σχέδια, αφού ο εκ γενετής τυφλός γιος τους ζητιάνευε. Ίσως τους χάλασε την ησυχία τους αφού έπρεπε να παρουσιαστούν στη συναγωγή και να ανακριθούν με τον κίνδυνο να γίνουν αποσυνάγωγοι. Κι εμείς οι χριστιανοί που ευεργετούμαστε καθημερινά από το Θεό, ντρεπόμαστε ή φοβόμαστε να ομολογήσουμε το Θεό από την ολιγοπιστία μας. Βάζουμε τα συμφέροντά μας πάνω από το Θεό, πιστεύοντας ενδόμυχα πως Εκείνος θα μας καταλάβει! Εκείνος θα μας καταλάβει αλλά θα δει και την πίστη μας και τις προτεραιότητες που έχουμε βάλλει στη ζωή μας. Θα δει ποιους θεούς έχουμε βάλλει στη θέση Του και με το δικό του τρόπο δε θα πάψει να μας υπενθυμίζει πως Εκείνος είναι το φως του κόσμου.

Ο τυφλός, τελικά δε θεράπευσε μόνο τα μάτια του σώματός του αλλά και της ψυχής του. Αναγνωρίζει και προσκυνεί τη θεότητα του Ιησού και δε διστάζει να το ομολογήσει στους θρησκευτικούς άρχοντες με θάρρος που θα το ζήλευαν πολλοί από μας. Δεν αρκεί μόνο η πίστη, χρειάζεται και η ομολογία πίστεως για να γίνουμε γνήσια παιδιά του Ιησού. Όταν ομολογήσουμε το Χριστό μπροστά στους ανθρώπους, θα μας ομολογήσει και Εκείνος μπροστά στον Πατέρα Του, μας έχει υποσχεθεί ο Κύριος.

πηγή: ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟ ΒΗΜΑ