Ιερά Πανήγυρις αποτομής Τιμίας Κεφαλής Τιμίου Προδρόμου (Ιερός Ναός Τιμίου Προδρόμου Πράτσικα)

   Την δευτέρα 29 Αυγούστου στον Ιερό Ναό Αγίου Ιωάννου Πράτσικα Πατρών τελέσθηκε πανηγυρική Θεία Λειτουργία στην οποίαν προεξήρχε ο Αρχιμ. π. Χρύσανθος Στελλάτος ο οποίος στο Κήρυγμα του μεταξύ των άλλων είπε και τα εξής : " Αδελφοί μου Αγαπητοί, προσήλθαμε σήμερα σ' αυτή την ευχαριστιακή σύναξη για να εορτάσουμε την αποτομή της Τιμίας Κεφαλής του Τιμίου Προδρόμου. Ο Τίμιος Πρόδρομος είναι ο Άγιος που τιμάται στημ Ορθόδοξο Εκκλησία μας εκ μέρους των Χριστιανών μετά την Υπεραγία Θεοτόκο γι' αυτό εικονίζονται πάντοτε στο αριστερό πλευρό του Κυρίου μας. Η γέννηση του έγινε με τη χάρη του Θεού και η σύλληψη του ευαγγελίστηκε στον πατέρα του Ζαχαρία μέσα στην Εκκλησία την ώρα που θυμίαζε. Οι Ορθόδοξοι Αγιογράφοι όπως βλέπετε αδελφοί μου τον εικονίζουν με δύο πτερά στους ώμους και τον ονομάζουν πτηνό της ερήμου. Τα φτερά μαρτυρούν ότι ο Τίμιος Πρόδρομος έζησε ως άγγελος και μαρτύρησε για τον Θείο Νόμο και για την αλήθεια. Ο Τίμιος Πρόδρομος και Βαπτιστής του Κυρίου μας Ιησού Χριστού είναι  το πρότυπον ιδιαιτέρως των μοναχών διότι, έζησε με ταπεινοφροσύνη, ακτημοσύνη, απόλυτη υπακοή στον νόμο του Θεού και γενικότερα έζησε ασκητικά. Υπογραμμίζω στην αγάπη σας ότι είναι ο κήρυκας της αληθείας γι' αυτό δεν διστάζει να ελέγξει τον βασιλέα Ηρώδη. Δεν σου επιτρέπεται να έχεις την γυναίκα του αδελφού σου και αντί να έρθει μετά τον έλεγχο ο Ηρώδης σε συναίσθηση έκλεισε τον Τίμιο Πρόδρομοστην φυλακή. Ενώ ο τρισάθλιος βασιλεύς Ηρώδης εόρταζε τα γενέθλια του, η κόρη της Ηρωδιάδος χόρεψε σατανικά ώστε ο Ηρώδης να τις υποσχεθεί να τις χαρίσει και μάλιστα μεθ' όρκου ότι του ζητήσει. Καθ' υπαγόρευση της αμαρτωλής μητρός της Ηρωδιάδος η Σαλώμη ζήτησε την κεφαλή του Αγίου Ιωάννου του Βαπτιστού... Ο δήμιος αφού πήρε την εντολή του Ηρώδη αποκεφάλισε τον Τίμιο πρόδρομο και έτσι μαρτυρικά τελείωσε η επίγεια ζωή του. Η Ηρωδιάδα ευχαριστήθηκε τόσο πολύ που πήρε την κεφαλή του Προδρόμου στα χέρια της και μέ μία καρφίτσα του τρύπησε την γλώσσα. Τότε ο Πρόδρομος μίλησε και τις είπε : Δεν σου επιτρέπεται να ζείς στην αμαρτία. Αδελφοί μου ζούμε σε μια εποχή σύψεως, παρακμής και καταλύσεως των εντολών του Κυρίου. Ο Τίμιος Πρόδρομος και σήμερα από τον ουρανό ασυμβίβαστα φωνάζει για τους αντιχριστιανικούς νόμους που ψηφίζουν οι βουλευτές μας στο ελληνικό κοινοβούλιο (εκτρώσεις, αυτόματο διαζύγιο,αποποινικοποίηση της μοιχίας κ.α.). Επίσης ελέγχει αυτούς που παλαιότερα αλλά και στις ημέρες μας εμπαίζουν και χλευάζουν την Αγία μας Εκκλησία, τον Ορθόδοξο Μοναχισμό και τα όσια και τα ιερά της πίστεως μας. Ελέγχει αθέους και απίστους δασκάλους και καθηγητάς που διδάσκουν τα άθεα γράμματα αλλά όπως έλεγε ο μοναχός Χριστόφορος Παπουλάκος η καταστροφή της Ελλάδος θα έρθει απο τα άθεα γράμματα. Ας μετανοήσουμε αδελφοί μας δια να εύρωμεν την σωτηρία την λύτρωση την βασιλεία των ουρανών... Αμήν ".

   Στην Θεία Λειτουργία συμμετείχαν οι ιερείς του Ι. Ν. Αγίου Ιωάννου Τέρψης π. Θεόδωρος και π. Αλέξιος.

Ευχές σε επιτυχόντας σε ΑΕΙ και ΤΕΙ 2011

Αγαπητά μου παιδιά μέσα απο την καρδιά μου σας συγχαίρω για την επιτυχία σας στα ανώτατα και ανώτερα εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας μας. Να έχετε πάντοτε πρόοδο και προκοπή στην ζωή σας. Κάποια ώρα εσείς θα πάρετε στα χέρια σας τα ηνία αυτής της χώρας, αυτής της ευλογημένης χώρας με την τόσο ένδοξη ιστορία της. Πάράλληλα με τις σπουδές σας να καλλιεργείτε τον εαυτό σας πνευματικά διότι η επιστήμη χωρίς αρετή δεν έχει καμία αξία και μάλιστα καθίσταται και επικίνδυνη. 

Στα υπόλοιπα παιδιά μας που δεν κατέλαβαν μία θέση στην ανωτάτη εκπαίδευση τους λέμε να μην χάσουν την ελπίδα τους διότι έχουν την δυνατότητα να εξεταστούν πάλι την ερχομένη χρονιά ή να ευδοκιμήσουν στις τέχνες και τον ιδιωτικό τομέα.

Με άπειρες ευχές για καλές σπουδές και καλή σταδιοδρομία

Αρχιμ. π. Χρύσανθος Στελλάτος,

Προϊστάμενος Ιερού Ναού Αγίου Νεκταρίου Πατρών. Αρχιερατικός Επίτροπος Μεσσάτιδος. Υπεύθυνος Γραφείου Νεότητος Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών. Διευθυντής ΜΜΕ Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών Ρ/Σ "Αποστολική Εκκλησία 88,4fm stereo", T/Σ "Λύχνος", Ιστοσελίδας Ιεράς Μητροπόλεως "www.i-m-patron.gr".

Αποτομή της Τιμίας Κεφαλής του Τιμίου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου

Απόστολος: Πράξ. ιγ’ 25 -32

Ευαγγέλιον: Μαρκ. στ΄ 14 -30

 

«Ο γαρ Ηρώδης εφοβείτο τον Ιωάννην, ειδώς αυτόν άνδρα δίκαιον και άγιον, και συνετήρει αυτόν»

 

Μνημονεύει σήμερα η Εκκλησία μας, αγαπητοί μου αδελφοί, την «αποτομή της τιμίας κεφαλής», τον αποκεφαλισμό του Ιωάννη του Προδρόμου από τον βασιλέα της Ιουδαίας Ηρώδη. Πρόκειται για τον τελευταίο προφήτη που υπήρξε για να αναγγείλει την ενανθρώπιση του Γιου του Θεού, που ζει και κηρύττει την ίδια εποχή με την επί γης παρουσία του Ιησού. Πρόκειται για τον Ιωάννη τον βαπτιστή στον οποίο θα προσέλθει ο Κύριος να βαπτισθεί και Αυτός και να δοθεί με αυτόν τον τρόπο η ευκαιρία της επιφανείας του Τριαδικού Θεού. Ο Υιός ταπεινών εαυτόν βαπτίζεται, το Πνεύμα το Άγιον, «ὡσεί περιστερά», φανερώνεται σαν ένα περιστέρι και η φωνή του Θεού Πατρός ακούγεται να δηλώνει: «ούτός εστιν ο υιός μου ο αγαπητός». Αυτός είναι ο αγαπητός μου γιος.

Πρόκειται λοιπόν, αγαπητοί μου αδελφοί, για την εξαιρετική τιμή που επιφυλάσσει ο Θεός στον εκλεγμένο ως τελευταίο προφήτη Του, για να προαναγγείλει την σωτηρία του γένους των ανθρώπων, που έχει υποσχεθεί στους πρωτόπλαστους. Πρόκειται για την μοναδική τιμή, σ’ αυτόν που μέσα στην ταπείνωσή του, λέγει στους ακροατές του ότι «ου ουκ ειμί άξιος το υπόδημα των ποδών λύσαι». Δηλαδή διαμαρτυρόμενος όταν τον παρομοιάζουν με τον αναμενόμενο Μεσσία λέγει ότι δεν είναι άξιος ούτε τα κορδόνια των υποδημάτων Του να λύσει. Πρόκειται γι’ αυτόν που προς στιγμήν αποτολμά ακόμη και να αρνηθεί να βαπτίσει τον Ιησού, λέγοντας «εγώ έχω χρείαν υπό σου βαπτισθήναι, και συ έρχη προς με;» Εγώ έχω ανάγκη να βαπτισθώ από εσένα και έρχεσαι Εσύ σε μένα; Αλλά η μοναδική και εξαιρετική αυτή τιμή δεν υπολείπεται της πράγματι μεγάλης αξίας του. Τα επίθετα «δίκαιος» και «άγιος», δηλαδή δίκαιος απέναντι Θεού και ανθρώπων, και ξεχωριστός, που σημειώνει ο ευαγγελιστής Μάρκος και τα οποία αποδίδει ως χαρακτηρισμούς του ως προερχόμενους από τον ίδιο τον Ηρώδη, αποδίδουν ίσως μόνο ένα μέρος της σημαντικής αυτής προσωπικότητας. Ο ευσεβής και ταπεινός, δίκαιος, άγιος και απόγονος θρησκευόμενης οικογένειας που συνδέεται με συγγένεια και με την Παρθένο Μαρία, ζει απλά και φτωχικά στην έρημο κηρύττοντας στον λαό του Ισραήλ και μεταφέροντας το ελπιδοφόρο μήνυμα της έλευσης του Θεανθρώπου. Προετοιμάζει την «οδόν του Κυρίου». Βαπτίζει στον Ιορδάνη όσους προσέρχονται σ’ αυτόν εξομολογούμενοι τις αμαρτίες τους. Διδάσκει τον λόγο και τις εντολές του Θεού τονίζοντας τη λύτρωση που θα φέρει ο αναμενόμενος Μεσσίας και καλεί όλους σε μετάνοια,. Γι’ αυτό και δεν διστάζει να ελέγχει και τον Ηρώδη που συζούσε με την Ηρωδιάδα, γυναίκα του αδελφού του Φίλιππου. Γι αυτό και αυτή, η Ηρωδιάς ,προσπαθούσε να βρει αφορμή να απαλλαγεί από την ελεγκτική παρουσία του Ιωάννη και τις βαριές αλλά δίκαιες κατηγορίες του. Κατόρθωσε λοιπόν να πείσει τον Ηρώδη να αποφασίσει, να τον συλλάβει και να τον εγκλείσει σε φυλακή, για να τον φιμώσει, για να μην ακούγεται ο ενοχλητικός έλεγχός του, οι κατηγορίες του. Ωστόσο και εκεί που βρισκόταν ο ασυμβίβαστος Ιωάννης δεν έπαυσε να κηρύττει τον λόγο του Θεού, να ελέγχει τον Ηρώδη και την Ηρωδιάδα, ότι ζούσαν μέσα στην αμαρτία. Παρ’ όλα αυτά ο Ηρώδης τον διατηρούσε ζωντανό στη φυλακή, γιατί φοβόταν να τον σκοτώσει. ‘Ήταν «δίκαιος» και «άγιος». Ο λαός τον αγαπούσε. Ακολουθούσε το κήρυγμά του και σεβόταν τη διδαχή του. Πίστευε στο προφητικό του κήρυγμα για την έλευση του αναμενόμενου Σωτήρα.

Η Ηρωδιάδα όμως που ζούσε στην παρανομία και την αμαρτία, δεν μπορούσε να ανεχθεί την κατάσταση αυτή, και ήθελε να βρει κάποια ευκαιρία να τον σκοτώσει. Κι όταν ο επιπόλαια φερόμενος βασιλεύς Ηρώδης, στη γιορτή των γενεθλίων του, υποσχέθηκε να χαρίσει ο,τιδήποτε «έως ημίσους της βασιλείας» του, στην κόρη της μετά από ένα ωραίο χορό, βρήκε την ευκαιρία να εκδικηθεί και να απαλλαγεί από την φυσική παρουσία του Ιωάννη. Συμβούλεψε την κόρη της να ζητήσει «την κεφαλήν Ιωάννου του βαπτιστού».

Κι ο Ηρώδης που με τόση ευκολία και χωρίς πολλή σκέψη έδωσε μια τόσο σοβαρή και μεγάλη υπόσχεση, δεν κατάφερε τώρα, αν και «περίλυπος γενόμενος», να αρνηθεί βοηθώντας μ’ αυτόν τον τρόπο να πετύχει την εκδίκησή της η Ηρωδιάδα. «Και ήνεγκε την κεφαλήν αυτού επί πίνακι και έδωκεν αυτήν τω κορασίω, και το κοράσιον έδωκεν αυτήν τη μητρί αυτής». Έφεραν το κεφάλι του Ιωάννη σε ένα πιάτο, το έδωσε στην κόρη της Ηρωδιάδας και η κόρη στην μητέρα της. Σε αντίθεση προς τον δίκαιο και άγιο, ταπεινό αλλά ασυμβίβαστο Ιωάννη που αφιέρωσε την ζωή προετοιμάζοντας τον λαό του Ισραήλ για την υποδοχή του Μεσσία, παρουσιάζεται ο αμαρτωλός, ο απερίσκεπτος Ηρώδης που με ευκολία και επιπολαιότητα δίνει σοβαρές υποσχέσεις. Και είναι αυτός ο ίδιος που συζεί με την εκδικητική και μαινομένη Ηρωδιάδα, όπως την παρουσιάζει ο υμνωδός, σκανδαλίζοντας τους συμπολίτες του. Και ενώ ο Θεός δια του κηρύγματος και του ελέγχου του Ιωάννη, τού δίνει την ευκαιρία να αλλάξει τρόπο ζωής, αυτός δούλος των παθών του, κλείνει τα αυτιά του και προβαίνει στον αποκεφαλισμό του Ιωάννη για χάρη της κόρης της παράνομης γυναίκας του. Πολύ σημαντικά είναι τα δύο παραδείγματα της σημερινής περικοπής, αγαπητοί μου, και μένει σε μας να επιλέξουμε. Να επιλέξουμε και μετανοώντας για πράξεις που δεν είναι συμβατές με τον λόγο και το θέλημα του Θεού, να αδράξουμε την ευκαιρία, να αλλάξουμε τρόπο ζωής, να ζήσουμε δίκαιοι, ξεχωριστοί και ταπεινοί δεχόμενοι το φωτεινό παράδειγμα του Ιωάννη του Πρόδρομου και βαπτιστή. Γένοιτο.

Δ.Γ.Σ - Μητρόπολη Πάφου 

πηγή: blog ΑΚΤΙΝΕΣ

ΙΕΡΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΑΝΑΚΟΜΙΔΗΣ ΙΕΡΩΝ ΛΕΙΨΑΝΩΝ ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΕΡΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΙΕΡΑΣ ΠΑΝΗΓΥΡΕΩΣ 

Παρασκευή 2 Σεπτεμβρίου


Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός μετ'αρτοκλασίας και θείου κηρύγματος (ώρα 7 μ.μ.)


Παρασκευή 2  πρός Σάββατο 3 Σεπτεμβρίου


 Ιερά Αγρυπνία (ώρα ενάρξεως: 10 μ.μ. - 1 μ.μεσον.)  


Σάββατο 3 Σεπτεμβρίου: 


Πανηγυρική Θεία Λειτουργία. Θα ομιλήσει ο πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης π. Χρύσανθος Στελλάτος (ώρα ενάρξεως: 7 π.μ. - 10 π.μ.) 


 Σάββατο 3 Σεπτεμβρίου απόγευμα


Μεθεόρτιος Εσπερινός, Ιερά Παράκλησις & Λιτάνευσις Αγίων Λειψάνων και Ιεράς Εικόνος του Αγίου (ώρα 6.30 μ.μ.)

Σ'όλες τις εποχές υπάρχουν Άγιοι

Ιδιαιτέρως η Ελλάς είναι χώρα αγίων και μαρτύρων. Κάθε τόπος έχει τον άγιό του. Η Κέρκυρα τον Άγιο Σπυρίδωνα, η Ζάκυνθος τον Άγιο Διονύσιο, η Κεφαλονιά τον Άγιο Γεράσιμο, τα Κύθηρα τον Άγιο Θεόδωρo, η Λάρισα και η Πρέσπα τον άγιο Αχίλλιο κ.ο.κ.

Σήμερα; Θα ρωτήσετε, είναι η χώρα μας χώρα αγίων; Όχι δυστυχώς! Γιατί; Διότι για ν'αποδώσει ένα χωράφι, θέλει καλλιέργεια. Θέλει πότισμα, λίπασμα, όργωμα, και προ παντός καλό σπόρο. Διότι ό,τι σπέρνεις θα θερίσεις. Με καταλάβατε; Τί σπέρνουμε λοιπόν σήμερα; Παλαιότερα δεν υπήρχε όλη αυτή η κακοήθεια και τα παιδιά ήταν πιο κοντά στο Θεό. Ενώ τώρα τί ακούει και τί δέχεται το παιδί; Είδε ποτέ τη μάνα του να γονατίζει και να προσεύχεται; Παρατήρησε ποτέ τον πατέρα του να νηστεύει, άκουσε στο σχολείο από το δάσκαλο ή τον καθηγητή του ρήματα Κυρίου; Από ραδιόφωνο, τηλεόραση, έντυπα και εφημερίδες τον βομβαρδίζουν η αθεΐα και υλιστικές θεωρίες περί εξελίξεως και καταγωγής του ανθρώπου από τον πίθηκο. Με τέτοια σπορά τί περιμένουμε να θερίσουμε;

Φύγαμε από τον Θεό, τον λησμονήσαμε. Από' κει προέρχονται όλα τα κακά. Το είπε ο Κοσμάς ο Αιτωλός: "Θα'ρθει εποχή, που θ'αδειάσουν οι εκκλησίες και θα γεμίσουν οι φυλακές". Σήμερα δε διαβάζουμε το Ευαγγέλιο, βίους Αγίων και συναξάρια, εκκλησία δεν πατούν, εξομολόγηση δεν έχουν, Θεία Κοινωνία δε γνωρίζουν. Ακόμα και οι καμπάνες τους ενοχλούν.

Μιλώ έξω από τα κόμματα. Με γνωρίζετε. Ξέρετε ότι σήκωσα κεφάλι και διαμαρτυρήθηκα στη δικτακτορία. Δεν προσκύνησα κανένα. Ανήκω στο Θεό και στην Ελλάδα. Σας λέγω λοιπόν: Τα κόμματα χωρίζουν, ο Χριστός ενώνει! Κοντά στην Εκκλησία, κοντά στο Θεό, κοντά στους Αγίους μας! Μείνετε πιστοί! Και ένας να μείνεις, μη δειλιάσεις. Δε θα νικήσουν οι πολλοί, θα νικήσει ο Χριστός και μόνο ο Χριστός. Ων, παίδες Ελλήνων, υμνείτε και υπερυψούτε εις πάντας τους αιώνας.

πηγή: Επισκόπου Αυγουστίνου Ν. Καντιώτου - Πνευματικά Σαλπίσματα Ορθοδόξου Ζωής και Ομολογίας - Επιτομή Άρθρων και Κηρυγμάτων - Εκδόσεις  "Ορθόδοξος Κυψέλη"

Ο ΠΑΠΟΥΛΑΚΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΑΘΕΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ

"Τα άθεα γράμματα παραμέρισαν τους αγίους και τους αγωνιστές και βάλανε στο κεφάλι του Έθνους ξένους και άπιστους γραμματισμένους, που πάνε να νοθέψουνε τη ζωή μας".

http://aktines.blogspot.com/2009/01/blog-post_27.html
Τ' άθεα γράμματα κόψανε το δρόμο του έθνους και τ' αμποδάνε να χαρεί τη λευτεριά του. Είναι ντροπή μας, ένα γένος που με το αίμα του πύργωσε τη λευτεριά του, που περπάτησε τη δύσκολη ανηφοριά, να παραδεχτή πώς δεν μπορεί να πορπατήσει στον ίσιο δρόμο άμα ειρήνεψε, κι ότι δεν ξέρουμε εμείς να συγυρίσουμε το σπίτι, που με το αίμα μας λευτερώσαμε, άλλά ξέρουν να το συγυρίσουν εκείνοι που δεν πολέμησαν, εκείνοι που δεν πίστευαν στον αγώνα, εκείνοι που πάνε να μας αποκόψουνε από τον Χριστό, και πασχίζουνε να μας ρίξουνε στη σκλαβιά άλλων αφεντικών, που' ναι πιο δαιμονισμένοι από τους Τούρκους.Γιατί κι εκείνα που εσεβάστηκεν ο Τούρκος, τ' άθεα γράμματα τα πετάνε και πάνε να τα ξερριζώσουνε. Αφανίζουνε τα μοναστήρια, πομπεύουνε τους καλογέρους και τις καλόγριες, κλέβουνε τ' άγια δισκοπότηρα και τα πουλούνε γι' ασήμι που θα στολίσει τις βρωμογυναίκες. Αρπάζουνε τ' άγια των αγίων και τα βάζουνε κάτω από τα πόδια της εξουσίας τους, που τα ορίζει κατά τα νιτερέσια της.Τ' άθεα γράμματα υφαίνουνε το σάβανο του Γένους. Αυτά λοιπόν τα γράμματα θα μάθουνε τα παιδιά μας; Κι αν ακόμα συναχτούν όλοι οι άθεοι γραμματισμένοι και στυφτούνε σαν το λεμόνι, δεν θα πετύχουν να γράψουν μια αράδα που ν' αξίζει μια γραμμή από τα ευαγγέλια. Αλλά τι λέω μια αράδα; Ούτε μία λέξη που να μοιάζει με μία του Θεοτοκικού αυτού βιβλίου. Γιατί κάθε τι εκεί μέσα είναι λόγος Κυρίου, είναι σοφία ορθή, και τα όσα λέει το χτίσμα δεν γίνεται να φτάσουν το λόγο του Πλάστη.
Αντίς να μαθαίνουνε στα παιδία μας απ' τ' άγια συναξάρια το πως ζήσανε οι άγιοι της χριστιανοσύνης και το πως μαρτυρήσανε για την αγάπη του Χριστού, τους μαθαίνουνε την ιστορία του κολασμένου κόσμου. Γιατί δυο λογιών είναι και οι ιστορίες. Είναι η αγιασμένη και η κολασμένη ιστορία. Αδιάκοπα φανερώνουμε την κολασμένη εικόνα του κόσμου και σιγά-σιγά καταφέραμε να πιστέψουμε πώς η εικόνα αυτή είναι η γνήσια εικόνα του ανθρώπου και πως όξω απ' αυτήν άλλη ζωή δεν εστάθη.Όλα τούτα είναι άτιμα ψέματα, είναι τα ζιζάνια που σπέρνουνε στον αγρό του Κυρίου τ' άθεα γράμματα. Μας μιλάνε για τους αρχαίους.Κι εγώ ο ταπεινός και αγράμματος κήρυκας του λόγου του Χριστού μας σας λέγω πώς κανένας αρχαίος δεν ξεπερνά σε παλικάρια, σε μεγαλείο και σε δόξα τον Άγιο Κοσμά, τους μάρτυρες και τους μεγάλους ασκητάδες. Γιατί αν εκείνοι πεθάνανε γιά μια πατρίδα, ο Άγιος Κοσμάς μαρτύρησε για μιαν Ελλάδα του Χριστού, και όχι γιά μιαν Ελλάδα δουλωμένη στον αντίχριστο"

Αποσπάσματα από το βιβλίο του ΚΩΣΤΗ ΜΠΑΣΤΙΑ, «ΠΑΠΟΥΛΑΚΟΣ» - ΕΚΔΟΤΙΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ 1987

πηγή: Klision

Ο "'Αγιος των Φυλακών" υποψήφιος για Νόμπελ Ειρήνης

Τον αποκαλούν, και όχι άδικα, «καλό Σαμαρείτη» των απανταχού της γης φυλακισμένων.

Η φυσιογνωμία του ασκητική, λες και ξεπήδησε από βυζαντινή αγιογραφία.

Μόνη του περιουσία το τριμμένο ράσο του και ο ταπεινός σταυρός που κοσμεί το στέρνο του. Ο ίδιος λιτοδίαιτος, αρκείται σ’ ένα πιάτο όσπρια, όποτε βρίσκει χρόνο.

Γιατί ο νους του δεν γαληνεύει όσο σκέφτεται ότι υπάρχουν άνθρωποι που στοιβαγμένοι στις τσιμεντένιες τρώγλες των σύγχρονων φυλακών προσεύχονται για μια χείρα βοηθείας.

Κάποιον που ν’ απαλύνει τα βάσανά τους με τα λόγια αγάπης που θα τους ψιθυρίσει και την ελπίδα που θα τους εμφυσήσει ότι σύντομα θα πετάξουν σαν πουλιά προς την ελευθερία.

Τριάντα τρία χρόνια δράσης και αγώνα για την αποφυλάκιση των ανά κόσμο κρατουμένων μετρά ο αρχιμανδρίτης Γερβάσιος Ραπτόπουλος, ο Ελληνας «Φραγκίσκος της Ασίζης» όπως αρκετοί τον φωνάζουν. Μέσα σ’ αυτά τα χρόνια μπόρεσε να δώσει το πολυπόθητο χαρτί της ελευθερίας σε περισσότερους από 15.000 τρόφιμους των σωφρονιστικών καταστημάτων της Ελλάδος, της Ευρώπης, της Αμερικής, ακόμη και της Αυστραλίας.

Για τον σκοπό αυτό συγκέντρωσε από δωρεές ευαίσθητων συνανθρώπων μας το ποσό των πέντε εκατ. ευρώ, το οποίο διέθεσε εξ ολοκλήρου για να εξαγοράσει τις ποινές τους.

Δικαίως, λοιπόν, εκατό προσωπικότητες απ’ όλο το φάσμα του πολιτικού και κοινωνικού κόσμου τον πρότειναν για το Νόμπελ Φιλανθρωπίας, το οποίο στο παρελθόν έχει απονεμηθεί και στην Αγία Τερέζα.

Μεταξύ των υπογραφών που ξεχωρίζουν είναι του Προέδρου της Δημοκρατίας Κάρολου Παπούλια, του Αρχιεπισκόπου Αθηνών κ. Ιερώνυμου, μελών της Ιεράς Συνόδου, καθηγητών Πανεπιστημίου, ακαδημαϊκών, νομαρχών, δημάρχων και δημοσιογράφων.

Ο σχετικός φάκελος έχει κατατεθεί ήδη στη Σουηδική Ακαδημία και όλοι περιμένουν την επιβράβευση του ηγέτη της Παγκόσμιας Αδελφότητας «Οσία Ξένη» που μοναδικό της αντικείμενο έχει τη φροντίδα των φυλακισμένων και των συγγενών τους.

Γιατί το έργο του π. Γερβάσιου δεν εξαντλείται στην παροχή κάθε δυνατής αρωγής στους κρατουμένους, αλλά βοηθάει έμπρακτα και τα παιδιά τους. Κάθε καλοκαίρι σε κατασκηνώσεις στη Χαλκιδική φιλοξενούνται παιδιά των φυλακισμένων, ενώ ο ίδιος φροντίζει να δοθούν και υποτροφίες σε φοιτητές – τέκνα τροφίμων στα σωφρονιστικά ιδρύματα.

Από το υστέρημά του έχει συγκεντρώσει ακόμη και κονδύλι για την ενίσχυση των οικογενειών κρατουμένων που ζουν κάτω από συνθήκες ανέχειας, αδυνατώντας να αγοράσουν και τα στοιχειώδη είδη διατροφής.

Για την πολυσχιδή δράση του έχει τιμηθεί μέχρι σήμερα με τον Χρυσό Φοίνικα από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, δύο φορές με το Χρυσό Αριστείο από την Ακαδημία Αθηνών, ενώ ανάλογες είναι οι βραβεύσεις του από το υπουργείο Δικαιοσύνης, τα Πατριαρχεία, τους εκπροσώπους της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, αφού όλοι αναγνωρίζουν το ιεραποστολικό του έργο.

Η αφοσίωσή του στον άνθρωπο που η μοίρα τον έφερε πίσω από τα κάγκελα είναι απαράμιλλη σε πείσμα των καιρών που θέλουν να αδιαφορούμε ακόμη και για τον διπλανό μας…

hellas-macedonia.blogspot.com                      

                                                                                                       
                                                      πηγή: Ελληνικά και Ορθόδοξα 

ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΠΕΡΙ ΚΑΤΑΚΡΙΣΕΩΣ, ΛΟΙΔΟΡΙΑΣ, ΚΑΤΑΛΑΛΙΑΣ, ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΑΣ.

Περί κατακρίσεως.
Κατάκριση σημαίνει να κρίνεις και να καταδικάζεις κάποιον για ένα αμάρτημα.

Ο Γρηγόριος ο Θεολόγος λέει ότι « τίποτα δεν είναι τόσο ευχάριστο για τους ανθρώπους, όσο το να κατακρίνουν τις πράξεις των άλλων». Και ο Χρυσόστομος λέει ότι «με την κατάκριση ανατράπηκαν και βυθίστηκαν ψυχές».
Ο Απόστολος Παύλος διδάσκει σε όλους ότι αυτός που κατακρίνει δεν μπορεί να απολογηθεί. Διότι για το κρίμα που κατακρίνει τον άλλον, κατακρίνει τον εαυτό του. Γιατί τα ίδια κάνει και αυτός που κρίνει.
Και συ άνθρωπε που κρίνεις αυτούς που κάνουν τέτοιες πράξεις και κάνεις αυτά, νομίζεις ότι θα γλυτώσεις την κρίση του Θεού; Ο καθένας κουβαλάει το δικό του φορτίο. Για αυτό και ο Χρυσόστομος παραινεί λέγοντας: «ας μη γινόμαστε λοιπόν πικροί δικαστές των άλλων, για να μη ζητηθούν και από μας ευθύνες. Γιατί έχουμε αμαρτήματα μεγαλύτερα από κάθε συγγνώμη. Επομένως, καλύτερα να ελεούμε εκείνους που έκαναν ασυγχώρητα αμαρτήματα, για να εξασφαλίσουμε κι εμείς οι ίδιοι από πριν για τον εαυτό μας τέτοιο έλεος.
Κι όμως, όσο κι αν φιλοτιμηθούμε, ποτέ δεν θα μπορέσουμε να προσφέρουμε τέτοια φιλανθρωπία, την οποία χρειαζόμαστε εμείς από τον φιλάνθρωπο Θεό…γιατί όποιος μιλάει με φροντίδα και ακρίβεια για τον συνάνθρωπό του, πολύ περισσότερο θα έχει τον Θεό να κάνει το ίδιο για αυτόν. Ας μη μιλάμε λοιπόν ο ένας εναντίον του άλλου.


Και ο Κύριος μας δίνει εντολές λέγοντας: «Μην κρίνετε για να μην κριθείτε. Για το κρίμα που κρίνετε θα κριθείτε και με το μέτρο που μετράτε θα μετρηθείτε. Τι βλέπεις το ξυλαράκι στο μάτι του αδελφού σου, ενώ το δοκάρι στο δικό σου μάτι δεν την καταλαβαίνεις;»

Περί λοιδορίας.

Λοιδορία είναι η κακολογία, η ύβρη, η καταλαλιά.

Ο λοίδορος είναι μοχθηρός, επιρρεπής στο να κατηγορεί και στις ύβρεις. Έχει ακάθαρτη καρδιά. Το πνεύμα του είναι διεστραμμένο και η ψυχή του μοχθηρή. Το στόμα του είναι διεστραμμένο, η γλώσσα του πονηρή, τα χείλη του βέβηλα, οι λόγοι του άδικοι. Γίνεται πικρός δικαστής του αδελφού του, τον κατακρίνει χωρίς απολογία, ανηλεής και αδυσώπητος του επιτίθεται και του απαγγέλει την καταδίκη του. Ο λοίδορος καθόλου δεν διαφέρει από τον δολοφόνο, διότι ο μεν αφαιρεί την ζωή, ενώ ο δε την τιμή, δηλαδή το βάθρο πάνω στο οποίο στηρίζεται η ζωή.

Περί καταλαλιάς και καταλάλου.
Καταλαλιά είναι η κατηγόρια, η κακολογία. Κατάλαλος είναι αυτός που κακολογεί και κατηγορεί τον πλησίον του. Ο Μέγας Βασίλειος λέει «καταλαλιά είναι να μιλάς  εναντίον ενός αδελφού που δεν είναι παρών, με σκοπό να τον συκοφαντήσεις, ακόμα και αν είναι αλήθεια αυτό που λες».

Ο Ιάκωβος ο αδελφόθεος συμβουλεύει λέγοντας: «Αδελφοί, μην καταλαλείτε ο ένας εναντίον του άλλου. Αυτός που καταλαλεί εναντίον του αδελφού του, ή κρίνει τον αδελφό του, καταλαλεί ενάντια στον νόμο, κρίνει τον νόμο.
Αν όμως κρίνεις τον νόμο, δεν τηρείς τον νόμο, αλλά είσαι κριτής του. Ένα είναι ο νομοθέτης που μπορεί να σώσει και να καταστρέψει. Εσύ ποιος είσαι, που κρίνεις τον άλλον»; Ο κατάλαλος με την καταλαλιά τρώει τις σάρκες των αδελφών του (Πατερικόν).
Ο Μέγας Βασίλειος θεωρεί άξιους αφορισμού τον κατάλαλο και αυτόν που τον ακούει, λέγοντας «αν κάποιος βρεθεί να καταλαλεί εναντίον κάποιου ή να ακούει κάποιον να καταλαλεί και να μην τον επιτιμά, να αφορίζεται μαζί του».

Ο κατάλαλος αφαιρεί την τιμή του ανθρώπου, όπως ο φονιάς την ζωή. Και οι δυο είναι εξίσου ανθρωποκτόνοι.

Περί συκοφαντίας και συκοφάντη.

Συκοφαντία είναι η ψεύτικη κατηγορία. Συκοφάντης είναι ο ψεύτης. Και κάποιος σοφός λέει «κανέναν άλλον να μη θεωρείς ψεύτη, παρά τον συκοφάντη. Γιατί μεταξύ ψεύδους και συκοφαντίας δεν υπάρχει καμία διαφορά». Συκοφάντη οι παλιότεροι και οι τωρινοί ονομάζουν τον διαβολέα και τον προσαγωγέα.

Είναι βέβαιο ότι ο διάβολος έχει εφεύρει την συκοφαντία. Δηλητήριο σκορπιού η γλώσσα του συκοφάντη. Δεν παρατάει το έργο του ο συκοφάντης, όταν επιπλέον αντιληφθεί ότι και οι άρχοντες επιθυμούν τη συκοφαντία. Μηχανεύεται ψέματα και διαβάλλει με κάθε τρόπο. Ο Κύριος θα εξολοθρεύσει όλα τα πονηρά χείλη. Η γλώσσα του συκοφάντη μισεί την αλήθεια. Η συκοφαντία γκρέμισε νέους και γέροντες, άρχοντες και δυνάστες. Ο συκοφάντης χαίρεται πολύ περισσότερο, όσο με τις πράξεις του γίνεται δημοφιλής.

Απόδοση στα νέα Ελληνικά
Γεώργιος Τέζας - Φιλόλογος

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟ MAX FM & ΣΤΟ ACHAIA CHANNEL

   Συνέντευξη παρεχώρησε στο MAX FM και στο δημοσιογράφο Κων/νο Φλαμή καθώς και στον τηλεοπτικό σταθμό Achaia Channel σήμερα Πέμπτη ο Διευθυντής των ΜΜΕ της Ι.Μ. Πατρών και προϊστάμενος του Ι.Ν. Αγίου Νεκταρίου Πατρών Αρχιμ. π. Χρύσανθος Στελλάτος σχετικώς με τη θεατρική παράσταση "Γυναίκες με τα μαύρα" που προορίζεται να παρουσιαστεί και στην πόλη μας.

  Ο π. Χρύσανθος αναφέρθηκε στο θεσμό του Ορθοδόξου Μοναχισμού, χαρακτηρίζοντας τα μοναστήρια μας κάστρα και πνεύμονες της Ορθοδοξίας. Αναφέρθηκε στην προσφορά τους κατά τα χρόνια της δουλείας και της σκλαβιάς όχι μόνο στα γράμματα με τα κρυφά σχολειά αλλά και με την ένθερμη συμμετοχή τους με κάθε τρόπο για τη Λευτεριά της πατρίδος (Παλαιών Πατρών Γερμανός, Παπαφλέσσας, Αθανάσιος Διάκος, δεκάδες Πατριάρχες, Αρχιερείς, χιλιάδες ιερείς και μοναχοί που συνετέλεσαν στην Ελευθερία του Γένους). 

   Έστω κι'αν υπάρχουν κάποια σφάλματα ανθρώπων που ενεδύθησαν το Ορθόδοξο ράσο, κανένας δεν έχει το δικαίωμα να ισοπεδώνει έναν ιερό και άγιο θεσμό όπως είναι ο Ορθόδοξος Μοναχισμός. 

   Στο ερώτημα των δημοσιογράφων αν οι συγγραφείς, οι σκηνοθέτες, οι ηθοποιοί δεν έχουν το δικαίωμα της έκφρασης η απάντηση είναι το ίδιο δικαίωμα που έχει η Εκκλησία και ο πιστός λαός να αντιδρά με κάθε τρόπο όταν θίγωνται τα όσια και τα ιερά της πίστεώς μας. Στο επόμενο ερώτημα για το πως θα αντιδράσετε σε περίπτωση που ανέβει επι της σκηνής αυτό το σατυρικό έργο; Η απάντηση απο τον π. Χρύσανθο ήταν οτι τον τρόπον της αντίδρασης θα τον καθορίσει ο Σεβ. Μητροπολίτης μας κ.κ. Χρυσόστομος ο οποίος ως επίσκοπος της τοπικής Εκκλησίας έχει την πνευματική ευθύνη και όπως καλά γνωρίζετε αγωνιά και για τα πνευματικά θέματα της επαρχίας του καθώς και για τις υλικές ανάγκες του ποιμνίου του.

   Ο π. Χρύσανθος κατέληξε στις συνεντεύξεις του λέγοντας ότι απορώ αν θα υπάρξουν ορθόδοξοι χριστιανοί οι οποίοι θα θελήσουν δήθεν να ψυχαγωγηθούν με μία παράσταση που προσβάλλει την ορθόδοξη πνευματικότητα και την πίστη μας.

ΕΟΡΤΗ ΑΓΙΟΥ ΚΟΣΜΑ ΤΟΥ ΑΙΤΩΛΟΥ

   Στον Ιερό Ναό Αγίου Νικοδήμου Ζαβλανίου (μετόχιον της Ιεράς Μονής Μαρίτσης) εορτάσθηκε μετά πάσης θρησκευτικής λαμπρότητος και κατανύξεως η Ιερά μνήμη του Αγίου ενδόξου Ιερομάρτυρος Κοσμά του Αιτωλού. Κατά τον μεθέορτον Πανηγυρικόν Εσπερινόν ομίλησε ο Αρχιμ. π. Χρύσανθος Στελλάτος ο οποίος μεταξύ των άλλων στην ομιλία του ανέφερε και τα εξής: 

  Σεβαστοί μου πατέρες & αγιοφιλείς μου αδελφοί, σαν σήμερα 24 Αυγούστου πρίν 232 χρόνια παρέδωσε την ψυχή του εις χείρας του Κυρίου ο φλογερός ιεροκήρυκας του Χριστού ο Πατροκοσμάς. Ο Άγιος της Εκκλησίας μας, ο Άγιος Κοσμάς, αδελφοί μου, είναι και θα είναι, για όλα τα πιστά της Εκκλησίας τέκνα, πρότυπον καθαρότητος, θάρρους, τόλμης, ομολογίας, παρρησίας, αρετής, ασκητικότητος. Ευφραίνεται σήμερα επί τη ιερά του μνήμη η Αγιοτόκος Ορθόδοξος Εκκλησία μας, η γενέτειρα του Αιτωλοακαρνανία, καθώς και το περιβόλι της Παναγίας μας το Άγιον Όρος και ιδιαιτέρως η ιερά Μονή Φιλοθέου. Όπου πήγαινε για να κηρύξει ο Άγιος Κοσμάς υπογράμμιζε στους πιστούς Χριστιανούς: Αδελφοί μου, Χριστός και ψυχή σας χρειάζεται...

   Τί ζητούσε και τί ζητά ο Άγιος Κοσμάς; Ζητούσε αδελφοί μου αγίους Ιερείς για να κατηχούν, να ενθαρρύνουν και να αγιάζουν τον λαόν του Θεού. Τιμούσε τόσο πολύ την Ιερωσύνη που έλεγε: Εαν στο δρόμο συναντήσω έναν Ιερέα και έναν Άγγελο, πρώτα θα χαιρετήσω τον Ιερέα και ύστερα τον Άγγελο διότι αυτά τα οποία τελεί ο Ιερεύς δεν τα τελεί ο Άγγελος. Ο Ιερεύς τελεί την Θεία Ευχαριστία, την Ιερά Εξομολόγηση, το Άγιον Βάπτισμα, το Άγιον Χρίσμα και τα άλλα Ιερά Μυστήρια, ενώ ο άγιος Άγγελος δοξολογεί και υμνεί τον Κύριον της δόξης αλλά δεν έχει την χάριν που έχουν οι Ιερείς. Ζητά ο άγιος του Θεού, ευσεβείς γονείς & χριστιανικές οικογένειες διότι η οικογένεια είναι το εργαστήριον της Αγιότητος. Αδελφοί μου, εαν σήμερα ζούμε και βιώνουμε την κρίση, πρωτίστως την πνευματική, τούτο οφείλεται στην κρίση που περνά ο Ιερός Θεσμός της οικογενείας...

   Ο Πατροκοσμάς άφησε την ηρεμία και τη γαλήν του Αγίου Όρους μη μπορώντας να ακούει ότι οι χριστιανοί εξισλαμίζονται, δια τούτο πήρε ευλογία από τον ηγούμενο και τον Πατριάρχη να περιοδεύσει το σκλαβωμένο γένος για να στηρίξει τους Χριστιανούς και να ιδρύσει σχολεία. Γνωστή άλλωστε είναι η φράση ότι όπου ανοίγει ένα σχολείο κλείνει μια φυλακή. Γι'αυτό επισημαίνει στους εκπαιδευτικούς να διδάσκουν πίστη στο Χριστό και στις πνευματικές αξίες. Άλλωστε η καταστροφή της Ελλάδος θα έρθει από τα άθεα γράμματα όπως έλεγε ο Χριστόφορος  Παπουλάκος από τα Άρμπουνα των Καλαβρύτων. Πάντοτε ο Άγιος του Θεού εδίδασκε και έλεγε "να ευφραίνεσθε που είσθε Ορθόδοξοι Χριστιανοί" .

    Ας διαφυλαξουμε την πίστη μας ως κόρην οφθαλμού και ας ζούμε σύμφωνα με την πίστη μας και το θέλημα του Θεού δια να αξιωθούμε και εμείς της Βασιλείας των Ουρανών. Αμήν.

Η ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΑΠΟΔΟΣΕΩΣ ΤΗΣ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ 23/8/2011

 

Μέ λαμπρότητα γιορτάστηκε ἡ Ἑορτή τῆς Ἀποδόσεως τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου στήν Ἱερά Μητρόπολή μας.

Τά Μοναστήρια καί οἱ Ναοί πού εἶναι ἀφιερωμένοι στήν Κοίμηση τῆς Θεοτόκου, δέχτηκαν πληθύν προσκυνητῶν, οἱ ὁποῖοι κατέφθασαν γιά μιά ἀκόμα φορά στίς αὐλές τῆς Παναγίας μας καί γονάτισαν  μέ πίστη θερμή μπροστά στό πανάγιο Εἰκόνισμά της καί προσκύνησαν τήν χάρη της. 

·  Ὁ Σεβασμιώτατος τήν παραμονή τῆς Ἑορτῆς, ἐχοροστάτησε καί μίλησε στόν Ἑσπερινό στήν πανηγυρίζουσα Ἱερά Μονή τῆς Παναγίας τῶν Νοτενῶν, ὅπου πλήθη προσκυνητῶν προσῆλθαν ἀπό τήν Ἀχαΐα καί τήν Ἠλεία γιά νά προσκυνήσουν τήν θαυματουργό Εἰκόνα τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καί τά χαριτόβρυτα Λείψανα τοῦ Ὁσίου καί Θεοφόρου πατρός ἡμῶν Ἰωακείμ τοῦ νέου Ἀσκητοῦ, Ἡγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς.

Ὁ Σεβασμιώτατος στό κήρυγμά του, ἐξέφρασε τήν βαθειά συγκίνησή του γιά τήν ἀθρόα συμμετοχή τοῦ εὐσεβοῦς Λαοῦ στήν Ἑορτή τῆς Παναγίας καί ἰδιαιτέρως στάθηκε στήν συγκλονιστική ἀνάβαση τῶν πεζῶν στό Μοναστήρι, πού βαδίζοντας ἀνυπόδητοι ἐπί ὧρες, διανύοντας πολλά χιλιόμετρα καί κρατώντας τά δῶρα γιά τήν Παναγία μας στά χέρια τους, κεριά κ.λ.π., μέ πόθο ψυχῆς λαχταροῦσαν νά φθάσουν μπροστά στό θαυματουργό Εἰκόνισμά της, ἀψηφώντας τόν κόπο καί τόν καύσωνα τῆς ἡμέρας. 

Μεταξύ τῶν ἄλλων ὁ Σεβασμιώτατος εἶπε: «Αὐτό τό ποτάμι τοῦ κόσμου πού κατά τό μεγαλύτερο μέρος του, εἶναι νέοι ἄνθρωποι, ἀγόρια καί κορίτσια, κάτι ἀπίστευτο γιά τούς ἀνθρώπους πού ζοῦν μακράν τῆς Ἐκκλησίας, πολλοί ἀπ’ αύτούς καί γονατιστοί ἀνέβαιναν στό Μοναστήρι, εἶναι ἡ ἀπάντηση σέ ὅσους διακηρύττουν σήμερα, ὅτι ἐξέλιπεν ἡ πίστις. Τό ξεχύλισμα τῆς καρδιᾶς τῶν νέων ἀνθρώπων, αὐτή ἡ ὁδοιπορία τῶν «ἀνυπόδητων» εὐλαβῶν προσκυνητῶν, δέν ἐπιβάλλεται ἔξωθεν, ἀλλά εἶναι ἀποτέλεσμα βαθειᾶς πνευματικῆς ἐλευθερίας, ἡ ὁποία ἐκφράζεται ὡς εὐγνωμοσύνη πρός τήν Μητέρα τοῦ Κυρίου καί Μητέρα ὅλου τοῦ κόσμου. Πῶς νά μή τρέξουν δάκρυα ἀπό τά μάτια μας, ὅταν νέοι γονεῖς πορεύονται, ναί πορεύονται, τόσα χιλιόμετρα ἔχοντας τά παιδιά τους στά βρεφικά καροτσάκια καί λαχταροῦν νά γονατίσουν μπροστά στήν Εἱκόνα τῆς Παναγίας;

Σήμερα ὁ ἄνθρωπος καταναοεῖ, παρά ποτέ, ὅτι ἡ ἀπαντοχή του εἶναι ἡ Ἐκκλησία, τήν ὁποία ἐμπιστεύεται, γιατί ὡς φιλόστοργη μάνα, τόν κράτησε καί τόν κρατάει στά χέρια της καί στήν στοργική ἀγκαλιά της.
 

Συνεχίσατε, εἶπε ὁ Σεβασμιώτατος, νά ζῆτε μέσα στήν Ἐκκλησία καί ὁ Κύριος διά πρεσβειῶν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου θα χαριτώνῃ τήν ζωή σας, θα΄εὐλογῇ τίς ἡμέρες σας, θά σκέπῃ τήν οἰκογένειά σας καί θά σώζῃ τό Ἔθνος μας».

Ἑπίσης ὁ Σεβασμιώτατος, ἔκανε ἀναφορά στήν ἱστορία τῆς Μονῆς καί τήν προσφορά της στήν Ἐκκλησία καί τό Ἔθνος καί ἐπήνεσε τόν Ἡγούμενο π. Ἱερώνυμο, γιά τούς ὑπέρ Χριστοῦ ἀγῶνας του, τήν ἀφοσίωσή του στό μοναχικό ἰδεώδες καί τήν προσφορά του στήν κοινωνία μας. 

  

                      

·    Ἀνήμερα ὁ Σεβασμιώτατος ἐτέλεσε τήν Θεία Λειτουργία στήν πανηγυρίζουσα Ἱερά Μονή τῆς Παναγίας Χρυσοποδαριτίσσης Νεζερῶν, ὅπου πληθύς εὐλαβῶν προσκυνητῶν κατέκλυσε τό Μοναστήρι γιά νά τιμήσῃ τήν Παναγία μας καί νά συνεορτάση μέ τήν Μοναστηριακή Ἀδελφότητα.

Μετά τήν Θεία Λειτουργία ἔγινε ἡ λιτάνευσις τῆς Εἱκόνος τῆς Παναγίας τῆς Χρυσοποδαριτίσσης καί ἡ Ἀρτοκλασία, στό προαύλιο τῆς Μονῆς. Ἐκεῖ ὁ Σεβασμιώτατος ἐκήρυξε τόν Θεῖο λόγο πρός τούς ἑκατοντάδες προσκυνητές, ἀναφερθείς στίς ρήσεις τῶν Προφητῶν γιά τήν Παναγία. Μάλιστα συνεδύασε τόν λόγο τῶν Προφητῶν μέ τόν τόπο τοῦ Μοναστηριοῦ, ἀρχίζοντας ἀπό τήν πύλη, τήν εἴσοδο στό Μοναστήρι περνώντας στήν κλίμακα πού ὁδηγεῖ στό Καθολικό, βλέποντας τά εὐσκιόφυλλα δέντρα, τό κατάσκιον ὄρος στό ὁποῖο εἶναι κτισμένο τό Μοναστήρι καί τήν πηγή τοῦ ὕδατος, ἡ ὁποία δροσίζει τούς ἀνθρώπους. Ἡ Παναγία εἶναι πύλη καί κλῖμαξ καί ὄρος πῖον καί πηγή ὕδατος ζωῆς καί τόσα ἄλλα, ὅπως χαρακτηριστικά ἀναφέρουν οἱ θεηγόροι Προφῆτες.

Ἀκόμη ὁ Σεβασμιώτατος, μίλησε γιά τήν στενή σχέση τῆς ζωῆς τῶν Μοναχῶν μέ τήν Παναγία. Ἡ Παναγία ἦταν θυγατέρα ὑπακοῆς, ταπεινώσεως, προσευχῆς, ἐγκράτειας, μυστικῆς κοινωνίας μέ τόν Θεό, κατοικητήριον καί σκήνωμα Θεοῦ. Ἦταν καί εἶναι εὐεργέτις τῆς κοινωνίας μέ τίς προσευχές καί τίς πολλές καί ἀκοίμητες πρεσβεῖες της.

Οἱ Μοναχοί μέ τόν ἀγῶνα τους, μιμοῦνται τίς ἀρετές τῆς Παναγίας, τήν ὑπακοή, τήν ταπείνωση, τήν προσευχή, τήν ἐγκράτεια, τήν ἀφοσίωση στό Θεό, τήν νυχθημερόν δοξολογία πρός τόν Δημιουργό μας καί τήν παράκληση γιά τήν σωτηρία τοῦ κόσμου.

Τέλος ὁ Σεβασμιώτατος ἐπήνεσε τήν Μοναστική Ἀδελφότητα, γιά τόν τρόπο τῆς αὐστηρᾶς Μοναστικῆς ζωῆς τους καί τό  μοναχικό ἦθος καί ἐξέφρασε τήν ἐν Κύρίῳ καύχηση του για τόν Ἡγούμενο καί τούς ἀδελφούς τῆς Μονῆς».

Σημειωτέον ὅτι ἡ Μονή εἶναι ἄβατος γιά τίς γυναῖκες, ἐκτός ἀπό τήν ἡμέρα τῆς Πανηγύρεως καί οἱ Μοναχοί, σπανίως καί μόνο γιά πολύ σοβαρούς λόγους ἐξέρχονται ἀπό τό Μοναστήρι.

Ὁ Σεβασμιώτατος πολλάκις ἔχει ἐκφράσει τήν πολλή του ἀγάπη καί τήν ἐκτίμησή του πρός τόν Ἡγούμενο τῆς Μονῆς π. Νικόδημο καί τούς λοιπούς Ἀδελφούς, ὅπως καί γιά τίς ἄλλες Μοναστικές ἀδελφότητες τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως μας, τίς ὁποῖες χαρακτηρίζει δῶρα Θεοῦ στήν Ἱερά Μητρόπολη Πατρῶν

ΑΠΟΔΟΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΣΤΗΝ ΝΑΥΠΑΚΤΟ

Στον Ι.Ν. Κοιμησεώς της Θεοτόκου Παλαιοπαναγιάς Ναυπάκτου εορτάστηκαν με λαμπρότητα τα εννιάμερα της Παναγίας μας. Πλήθος κόσμου από όλη την Ναύπακτο προσήλθαν για να προσκυνήσουν την θαυματουργή εικόνα της. Να επισημάνουμε πως στον Ιερό Ναό βρίσκεται αντίγραφο της εικόνας της Παναγίας της Προυσιωτίσσης.

Την παραμονή Δευτέρα 22 Αυγούστου και ώρα 7 τελέσθηκε Μέγας Αρχιερατικός Εσπερινός, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου κ.κ. Ιεροθέου, ο οποίος κήρυξε και τον θείο λόγο, αναφερθείς εκτενώς στην συμβολή της Παναγίας μας στο σχέδιο της Θείας Οικονομίας, αλλά και στην ζωή μας γενικότερα.

Ανήμερα της εορτής Τρίτη 23 Αυγούστου τελέσθηκε η Πανηγυρική Θεία Λειτουργία παρουσία πλήθους Ιερέων, κατά την οποία προεξήρχε και κήρυξε τον θείο λόγο ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Γεώργιος Παπαβαρνάβας.

Ο π. Γεώργιος στον λόγο του μίλησε για την προσωπικότητα της Παναγίας μας, μας κάλεσε όλους να την έχουμε πρότυπο και παραμυθία στην ζωή μας. Τόνισε πως αν ζήσουμε όπως η Παναγία, θα έχουμε και το ευλογημένο τέλος που είχε. Δηλαδή, όπως ζει ο καθένας μας σε αυτήν την ζωή, το μαρτυρεί ο τρόπος που φεύγει απ' αυτήν.

Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο προσέφερε κέρασμα σε όλους. Ο εφημέριος της Ενορίας π. Παναγιώτης Χαντζής ευχαρίστησε όλους και ευχήθηκε η Παναγία να σκέπει και να βοηθεί πάντοτε.

Με θέα την Γέφυρα.

Το υπό ανέγερσιν Πν. Κέντρο.

Στο δεξιό Αναλόγιο παρευρέθηκε ο συνεργάτης του blog μας και Λαμπαδάριος Ιεροψάλτης του Ι.Ν. Αγίας Παρασκευής Ναυπάκτου Μάριος Σαράντης.

Η ανάγκη του πνευματικού οδηγού

Με την εξομολόγηση ο άνθρωπος λυτρώνεται

- Γέροντα, στα πρώτα χρόνια του Χριστιανισμού οι Χριστιανοί έκαναν δημόσια εξομολόγηση. Βοηθάει αυτό;

- Άλλα τα πρώτα χρόνια του Χριστιανισμού και άλλα τώρα. Σήμερα αυτό δεν βοηθάει.

- Γιατί, Γέροντα; Τότε είχαν πιο πολύ ζήλο;

- Και πιο πολύ ζήλο είχαν και δεν είχαν αυτά που έχουν σήμερα οι άνθρωποι. Τώρα, βλέπεις, τα ανδρόγυνα χωρίζουν στα καλά καθούμενα, δεν είναι όπως παλιά.

Έχουν απομακρυνθή οι άνθρωποι από το μυστήριο της εξομολογήσεως, γι’ αυτό και πνίγονται από τους λογισμούς και τα πάθη. Πόσοι έρχονται και ζητούν να τους βοηθήσω σε κάποιο πρόβλημα τους, και ούτε εξομολογούνται ούτε εκκλησιάζονται! «Εκκλησιάζεσαι καθόλου;», τους ρωτάω. «Όχι», μου λένε. «Εξομολογήθηκες καμμιά φορά;». «Όχι. Ήρθα να με κάνης καλά». «Μα πως; Πρέπει να μετανοήσης για τα σφάλματά σου, να εξομολογήσαι, να εκκλησιάζεσαι, να κοινωνάς, όταν έχης ευλογία από τον πνευματικό σου, και εγώ θα κάνω προσευχή να γίνης καλά. Ξεχνάς ότι υπάρχει και άλλη ζωή και πρέπει να ετοιμασθούμε για ‘κεί;». «Κοίταξε, πάτερ, αυτά που λες, εκκλησίες, άλλη ζωή κ.λπ., εμένα δεν με απασχολούν. Αυτά είναι παραμύθια. Έχω πάει σε μάγους, σε μέντιουμ και δεν μπόρεσαν να με κάνουν καλά. Έμαθα ότι εσύ μπορείς να με κάνης καλά». Άντε τώρα! Τους μιλάς για εξομολόγηση, για την μέλλουσα ζωή, και σου λένε «αυτά είναι παραμύθια», και από την άλλη μεριά: «Βοήθησέ με, παίρνω χάπια». Εμ πως, με μαγικό τρόπο θα γίνουν καλά;

Και βλέπεις, πολλοί, ενώ έχουν προβλήματα που τα προκάλεσαν οι αμαρτίες τους, δεν πηγαίνουν στον πνευματικό που μπορεί να τους βοηθήση θετικά, αλλά καταλήγουν να εξομολογούνται στους ψυχολόγους. Λένε το ιστορικό τους, τους συμβουλεύονται για τα προβλήματά τους και, αν έχουν να περάσουν ένα ποτάμι, τους ρίχνουν μέσα και ή πνίγονται ή βγαίνουν , αλλά που βγαίνουν… Ενώ, αν πάνε να εξομολογηθούν στον πνευματικό, θα περάσουν στην άλλη όχθη από την γέφυρα άνετα, γιατί με το μυστήριο της εξομολογήσεως ενεργεί η Χάρις του Θεού και λυτρώνονται.

- Γέροντα, μερικοί λένε: «Δεν βρίσκουμε καλούς πνευματικούς, γι’ αυτό δεν πάμε να εξομολογηθούμε».

- Αυτά είναι δικαιολογίες. Κάθε πνευματικός έχει θεία εξουσία, εφόσον φοράει πετραχήλι. Τελεί το μυστήριο, έχει την θεία Χάρη και, όταν διαβάση την συγχωρητική ευχή, ο Θεός σβήνει όλες τις αμαρτίες τις οποίες εξομολογηθήκαμε με ειλικρινή μετάνοια. Από μας εξαρτάται πόσο θα βοηθηθούμε από το μυστήριο της εξομολογήσεως. Ήρθε εκεί στο Καλύβι μια φορά κάποιος που είχε ψυχολογικά προβλήματα, με τον λογισμό ότι έχω διορατικό χάρισμα και θα μπορούσα να τον βοηθήσω. «Τι προβλέπεις, μου λέει, για μένα;». «Να βρης, του λέω, έναν πνευματικό να εξομολογήσαι, για να κοιμάσαι σαν το πουλάκι και να μην παίρνης χάπια». «Δεν υπάρχουν, μου λέει, σήμερα καλοί πνευματικοί. Παλιά υπήρχαν». Έρχονται με καλό λογισμό, ότι θα βοηθηθούν, αλλά δεν δέχονται αυτό που τους λες, και κρίμα στα ναύλα.

Βλέπω όμως και μια καινούργια τέχνη του διαβόλου. Βάζει στους ανθρώπους τον λογισμό ότι, αν κάνουν κάποιο τάμα και το εκπληρώσουν, αν πάνε και κανένα προσκύνημα, είναι εντάξει πνευματικά. Και βλέπεις πολλούς να πηγαίνουν με λαμπάδες και με τάματα στα μοναστήρια, στα προσκυνήματα, να τα κρεμάνε εκεί, να κάνουν και μεγάλους σταυρούς, να κλαίνε και λιγάκι, και να αρκούνται σ’ αυτά. Δεν μετανοούν, δεν εξομολογούνται, δεν διορθώνονται, και χαίρεται το ταγκαλάκι.

- Γέροντα, ένας άνθρωπος που δεν εξομολογείται μπορεί να είναι εσωτερικά αναπαυμένος;

- Πώς να είναι αναπαυμένος; Για να νιώση κανείς ανάπαυση, πρέπει να πετάξη τα μπάζα από μέσα του. Αυτό θα γίνη με την εξομολόγηση. Ανοίγοντας ο άνθρωπος την καρδιά του στον πνευματικό και λέγοντας τα σφάλματά του, ταπεινώνεται, και έτσι ανοίγει την πύλη του Ουρανού, έρχεται πλούσια η Χάρις του Θεού και ελευθερώνεται.

Πριν από την εξομολόγηση στην κορυφή του υπάρχει ομίχλη, βλέπει θαμπά και δικαιολογεί τα σφάλματά του. Γιατί, όταν ο νους του είναι σκοτισμένος από τις αμαρτίες, δεν βλέπει καθαρά. Με την εξομολόγηση κάνει μια «φούουου», φεύγει η ομίχλη και καθαρίζει ο ορίζοντας. Γι’ αυτό, όσους έρχονται να συζητήσουμε ένα θέμα ή να μου ζητήσουν μια συμβουλή κ.λπ., αν δεν έχουν εξομολογηθή ποτέ, τους στέλνω πρώτα να εξομολογηθούν και μετά να έρθουν να μιλήσουμε. Μερικοί μου λένε: «Γέροντα, αφού εσύ μπορείς να καταλάβης τι πρέπει να κάνω γι’ αυτό το θέμα, πες μου». «Και να καταλάβω εγώ τι πρέπει να κάνης, τους λέω, δεν θα καταλάβης εσύ τι θα σου πω. Γι’ αυτό πήγαινε πρώτα να εξομολογηθής και ύστερα έλα να συζητήσουμε». Γιατί, πώς να επικοινωνήσης και να συνεννοηθής με έναν άνθρωπο, όταν βρίσκεται σε άλλη συχνότητα;

Με την εξομολόγηση πετάει ο άνθρωπος από μέσα του ό,τι άχρηστο έχει και καρποφορεί πνευματικά. Μια μέρα έσκαβα τον κήπο μου, για να φυτέψω λίγες ντοματιές. Εκείνη την ώρα ήρθε κάποιος και μου λέει: «Τι κάνεις, Γέροντα;». «Τι να κάνω; του λέω, εξομολογώ τον κήπο μου». «Καλά, Γέροντα, μου λέει, χρειάζεται και ο κήπος εξομολόγηση;». «Ασφαλώς χρειάζεται. Έχω διαπιστώσει πως, όταν τον εξομολογώ, βγάζω δηλαδή έξω πέτρες, αγριάδες, αγκάθια κ.λπ., τότε βγάζει επίσημα κηπευτικά, αλλιώς οι ντομάτες γίνονται κιτρινιάρικες, καχεκτικές!»… 

 

Πηγή: Από το βιβλίο:  "Γέροντος Παϊσίου Λόγοι", Τόμος Γ΄.