ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΡΩΣΟΥ

   Πανηγυρικά εορτάσθηκε η μνήμη του Οσίου Ιωάννου του Ρώσου και ομολογητού στον ομώνυμο ναό στην Πάτρα. Την παραμονή το απόγευμα τελέσθηκε ο πανηγυρικός Εσπερινός και ομίλησε ο Αρχιμ. π. Γερβάσιος Παρακεντές. Το βράδυ τελέσθηκε Ιερά Αγρυπνία κατά την οποίαν ιερούργησε και ομίλησε ο πρωτ. π. Παναγιώτης Ταρσινός. Την κυριώνυμο ημέρα, Παρασκευή 27 Μαΐου, ιερούργησε και ομίλησε ο πανοσ. Αρχιμανδρίτης π. Αμβρόσιος Γκουρβέλος. Το απόγευμα της ιδίας ημέρας τελέσθηκε Εσπερινός, Ιερά Παράκλησις, επηκολούθησε Λιτανεία της Ιεράς Εικόνος με τη συμμετοχή πολλών ιερέων και διακόνων και ομίλησε επικαίρως ο Αρχιμ. π. Χρύσανθος Στελλάτος, ο οποίος μεταξύ των άλλων είπε:

   " Αγαπητοί μου πατέρες και αδελφοί, συναχθήκαμε για να εορτάσουμε τον όσιο Ιωάννη το Ρώσο και ομολογητή στην πανέμορφη αυτή εκκλησιά για να λατρεύσουμε τον Ζώντα Αληθινό Τριαδικό μας Θεό και να τιμήσουμε τον Άγιο του Θεού...

   Η Εκκλησία μας η αγία, η Ορθόδοξος, που είναι ο Χριστός παρατεινόμενος εις τους αιώνας και η ταμειούχος της Θείας Χάριτος σώζει, λυτρώνει και αγιάζει τον άνθρωπο. Τρανή απόδειξις αποτελούν όλοι οι Άγιοι της πίστεώς μας και το άφθαρτο λείψανο του Αγίου μας. Η Αγία Γραφή μας πληροφορεί ότι "Δίκαιοι εις τον αιώνα ζώσι". Δίκαιος είναi ο φιλόθεος, ο φιλάρετος, είναι εκείνος ο οποίος δεν προσκολλάται στα παρόντα, προσωρινά και μάταια αλλά έχει την καρδιά του στραμμένη προς τον ουρανό και ποθεί την Βασιλεία των Ουρανών. 

   Ζούμε σε μια εποχή κρίσεως και έντονης ανασφάλειας. Τούτο οφείλεται στο ότι δεν έχουμε αφήσει τον εαυτό μας εις τον Θεόν, δεν κάνουμε πράξη τη λειτουργική προτροπή: " και πάσαν την ζωήν ημών Χριστώ τω Θεώ παραθώμεθα ". Ο όσιος Ιωάννης έφυγε από την πατρίδα του, βρέθηκε σε χέρια βαρβάρων και αλλοπίστων, υπέστη ταπεινώσεις και εξευτελισμούς αλλά δεν αρνήθηκε τον Χριστόν. Είχε κατανοήσει τον Λόγον του Θεού: " Γίνου πιστός άχρι θανάτου και δώσω σοι τον στέφανον της ζωής ". 

   Αδελφοί μου να έχουμε εμπιστοσύνη στην πρόνοια του Θεού, να επιστρέψουμε στην εκκλησιαστική ζωή, να μετέχουμε στα Θεία και Ιερά Μυστήρια της Εκκλησίας μας και ακριβώς αυτή η επιστροφή στην πνευματική ζωή θα μας βγάλει μέσα από την κρίση και θα μας οδηγήσει στην Λύτρωση & την Ανάσταση ".

Ο Ιεραπόστολος π. Δαμασκηνός Γρηγοριάτης στο ΛΥΧΝΟ

  
   Καλεσμένος του Αρχιμανδρίτου π. Χρυσάνθου Στελλάτου, Διευθυντού των ΜΜΕ της Ι.Μ. Πατρών είναι για σήμερα το βράδυ στην εκπομπή ΛΥΧΝΟΣΤΑΤΗΣ ο Ιεραπόστολος Αγιορείτης μοναχός π. Δαμασκηνός Γρηγοριάτης, ο οποίος δραστηριοποιείται στην εξωτερική Ιεραποστολή στην Αφρική. 

   Ο π. Χρύσανθος απευθύνει ερωτήματα σχετικώς με τη δράση των Ιεραποστόλων, την κατήσχηση, τη λειτουργική ζωή καθώς τις δυσκολίες και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι Ορθόδοξοι Ιεραπόστολοι. Κατα τη διάρκεια της εκπομπής θα παρουσιάζονται απο DVD χορωδίες Ιθαγενών που ψάλλουν στη γλώσσα Σουαχίλι, στα Ελληνικά αλλά και σε άλλες διαλέκτους.

ΕΥΧΕΣ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ π. ΧΡΥΣΑΝΘΟΥ ΣΤΕΛΛΑΤΟΥ

Ο ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ π. ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΣΤΕΛΛΑΤΟΣ, ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΝΕΟΤΗΤΟΣ & ΚΑΤΗΧΗΣΕΩΣ ΤΗΣ Ι. Μ. ΠΑΤΡΩΝ, ΕΥΧΕΤΑΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΔΙΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΕΙΣ ΤΑΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΝΕΟΥΣ ΚΑΙ ΝΕΕΣ ΚΑΛΗΝ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΚΑΙ ΕΥΟΔΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΚΑΙ ΙΕΡΩΝ ΕΠΙΘΥΜΙΩΝ. ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΣΑΣ ΕΥΛΟΓΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΣΑΣ ΧΑΡΙΤΩΝΕΙ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΝΑ ΜΗΝ ΧΑΣΕΤΕ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΣΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ ΣΑΣ.

ΜΕ ΑΠΕΙΡΕΣ ΕΥΧΕΣ 

+ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΣΤΕΛΛΑΤΟΣ

ΕΟΡΤΗ ΑΓΙΩΝ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΩΝ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ & ΠΑΥΛΟΥ ΠΟΛΙΟΥΧΩΝ ΤΡΙΠΟΛΕΩΣ

ΜΕΓΑΣ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΟΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

    Με ιδιαίτερη λαμπρότητα άρχισαν και φέτος οι Ιερές Ακολουθίες εις μνήμη των Πολιούχων της Πόλεώς μας, Αγίων Νεομαρτύρων Δημητρίου και Παύλου.

    Την 21η Μαΐου ημέρα Σαββάτο, στις 7:30  έγινε η υποδοχή των Ιερών Λειψάνων των Αγίων Νεομαρτύρων στην πλατεία Άρεως, από την Ιερά Μονή Βαρσών όπου φυλάσσονται, καθώς και της Αγίας Κάρας του Νεομάρτυρος Δημητρίου, που φυλάσσεται στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό του Αγίου Βασιλείου Τριπόλεως, όπως και του ματωμένου ράσου πού φορούσε ο Άγιος Νεομάρτυρας Παύλος κατά την ώρα του  μαρτυρίου του, το οποίο ευσεβείς Χριστιανοί το συνέλεξαν μετά το μαρτύριό του και το διατήρησαν ως λείψανο και κειμήλιο Ιερόν.

    Σήμερον ο θησαυρός αυτός φυλάσσεται στο Μοναστήρι της Αγίας Ματρώνης στο νησί της Ύδρας, και το οποίο για μια ακόμη φορά μετέφερε για προσκύνημα στην Μητρόπολή μας, η καθηγουμένη της ως άνω Ιεράς Μονης. Τα Ιερά Λείψανα  και το ευλογημένο ράσο,  τέθηκαν σε λαϊκό προσκύνημα, στον εορτάζοντα Ιερό Ναό των Νεομαρτύρων και Προφήτη Ηλία Τριπόλεως.

   Στον Μεγάλο Αρχιερατικό Εσπερινό  προεξήρχε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρών κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ, ο οποίος και ομίλησε για τους Αγίους Νεομάρτυρες,  και συμμετείχαν ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης  Καρυστίας και Σκύρου κ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης  Ηλιουπόλεως Αλεξανδρείας κ. ΘΕΟΔΩΡΟΣ,  ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Ανδρούσης κ. ΘΕΟΚΤΙΣΤΟΣ, ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Επιδαύρου κ. ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΣ και ο ποιμενάρχης μας Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης  Μαντινείας και Κυνουρίας κ.κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ.

   Στην  Ακολουθία   του Εσπερινού έλαβαν  μέρος Πανοσιολογιώτατοι   Αρχιμανδρίτες και  Ιερείς φιλοξενούμενοι από άλλες Μητροπόλεις, καθώς και  Κληρικοί της  Μητροπόλεώς  μας, ενώ έψαλλαν  και απέδωσαν θαυμάσια τους ύμνους  χοροί Ιεροψαλτών της Πόλεως μας.

   Συμμετείχαν δε με κατάνυξη στην  ακολουθία του Εσπερινού, οι Άρχοντες του Τόπου, Εκπρόσωποι  των Στρατιωτικών, Πολιτικών και Πολιτειακών Αρχών και πλήθος ευσεβών Χριστιανών.

ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ - ΙΕΡΑ ΛΙΤΑΝΕΙΑ

   Το πρωί της Κυριακής εψάλλη στον Ι.Ν. Νεομαρτύρων και Προφήτη Ηλία, ο Όρθρος και στη συνέχεια τελέσθηκε πανηγυρικό Πολυαρχιερατικό Συλλείτουργο,  προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου   Καρυστίας και Σκύρου κ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ, ο οποίος κήρυξε και τον θείο λόγο. Στην Θεία Λειτουργία  συμμετείχαν ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρών κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης  Ηλιουπόλεως Αλεξανδρείας κ. ΘΕΟΔΩΡΟΣ,  ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Ανδρούσης κ. ΘΕΟΚΤΙΣΤΟΣ, ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Επιδαύρου κ. ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΣ και ο ποιμενάρχης μας Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης  Μαντινείας και Κυνουρίας κ.κ.  ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ.

   Συμμετείχαν επίσης Πανοσιολογιώτατοι   Αρχιμανδρίτες και  Ιερείς φιλοξενούμενοι από άλλες Μητροπόλεις, καθώς και ο Ιερός κλήρος της Μητροπόλεώς  μας, ενώ έψαλλαν για μια ακόμη φορά  και απέδωσαν θαυμάσια τους ύμνους του Όρθρου  και  της Θείας Λειτουργίας, χοροί Ιεροψαλτών της Πόλεως μας.
   Παρόντες ήταν οι Άρχοντες του Τόπου, οι Εκπρόσωποι  των Στρατιωτικών Πολιτικών και Πολιτειακών Αρχών, καθώς  και πλήθος  ευσεβών Χριστιανών. Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας, ετέλεσε Ιερό Μνημόσυνο, έξωθεν του Ιερού Ναού στο Μνημείο των Ηρώων, υπέρ μακαρίας μνήμης και αιωνίου αναπαύσεως των αδίκως τελειωθέντων αδελφών Ποντίων.

  Αμέσως μετά ο Σεβ. Μητροπολίτης μας παρέθεσε  πρόγευμα στους επίσημους προσκεκλημένους στο   Ίδρυμα Τυφλών  Τριπόλεως ΄΄ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ΄΄.
   Το μεσημέρι ο Δήμαρχος της Τριπόλεως κ. Ιωάννης Σμυρνιώτης, παρέθεσε γεύμα στο ΄΄ΕΞΟΧΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ  « COUNTRY INN » στους φιλοξενουμένους επ'  ευκαιρία της Τοπικής ταύτης  Πανηγύρεως.Το απόγευμα  της Κυριακής,  ετελέστη  Μέγας Πολυαρχιερατικός Εσπερινός προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ηλιουπόλεως Αλεξανδρείας κ. κ. ΘΕΟΔΩΡΟΥ, και στην συνέχεια  ακολούθησε η Λιτάνευση των Ιερών Λειψάνων των Αγίων Νεομαρτύρων, στην πόλη της Τριπόλεως.
    Μετά το πέρας της Λιτανεύσεως των Ιερών Λειψάνων των Αγίων Νεομαρτύρων, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης  μας κ.κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ,  ευχαρίστησε  τους  Αγίους Αρχιερείς για την τιμή και την ευλογία που έδωσαν στο πλήρωμα της Ιεράς Μητροπόλεως Μαντινείας και Κυνουρίας, με την συμμετοχή τους  στην τοπική μας Πανήγυρη, ευχαρίστησε, τον Αρχιγραμματέα της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, καθώς και πάντας τους συντελέσαντες με οιονδήποτε τρόπο στην άρτια και άριστη οργάνωση της μεγάλης και λαμπρής  αυτής  Πανηγύρεως, τους Ιερείς τους Μοναχούς και τις Μοναχές, το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο του Ι.Ν. Νεομαρτύρων και Προφήτου Ηλιού Τριπόλεως, τους πολυάριθμους  Ιεροψάλτες, την Αστυνομία, το Στρατό, τα Αγήματα, την Φιλαρμονική, τους Προσκόπους, τα παιδιά των Σχολείων της Πόλεως, την ομάδα Διασώσεως, τον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό, τα Κατηχητικά Σχολεία των Ενοριών, τους Τελετάρχες, τους εκπροσώπους των υπηρεσιών  του Νομού, κ.α.
   Συνεχίζοντας ευχαρίστησε για την συμμετοχή τους στο σύνολο των λατρευτικών εκδηλώσεων και τις δύο ημέρες αυτές,  τους Άρχοντες του Τόπου, τους Εκπροσώπους   των Στρατιωτικών Πολιτικών και Πολιτειακών Αρχών, καθώς  και  το θεοφιλές πολυάριθμο πλήθος των συμμετεχόντων  ευσεβών Χριστιανών που κατέκλυσε τόσο τον Ιερό Ναό, όσο και αυτούς που συμμετείχαν στην Ιερά Λιτάνευση των  Ιερών Λειψάνων, έκλεισε δε   λέγοντας:   "Η χαρά σήμερα που γεμίζει την ψυχή μας είναι πολύ μεγάλη αφού ήλθατε πάντες  να συνεορτάσετε   μας, τιμώντας  τους Νεομάρτυρές μας.
    Εκφράζω λοιπόν και πάλι τις θερμές ευχαριστίες μου προς όλους όσους ανέφερα και όσους ίσως μου διέφυγε  να αναφερθώ λόγο του μεγάλου πλήθους που συνέρευσε στην Εορτή,  και ζητώ από τους Αγ. Νεομάρτυρες, τον Αγ. Δημήτριο και Παύλο, να είναι πρεσβευτές μας στον ουρανό, να παρακαλούν τον Χριστό με την παρρησία που εκείνοι έχουν και την ομοιότητα που έχουν μαζί μας, γιατί όπως ξέρουμε όλοι, στον αγώνα της ζωής τους  λύγισαν και στην προσπάθεια να επιβιώσουν γονάτισαν, η φτώχεια, η ορφάνια, η αδικία, η τυραννία των κατακτητών τους έκανε να λυγίσουν, να λιποψυχήσουν, να αρνηθούν την πίστη τους.   Όμως η Χάρις του Θεού δεν τους εγκατέλειψε αλλά τους στήριξε, τους οδήγησε σε μετάνοια, και οι δύο Νεομάρτυρες την αμαρτία που έκαναν ζήτησαν να την ξεπλύνουν με το αίμα τους. Ήρθαν λοιπόν εδώ στην Τρίπολη και στους δρόμους της Τριπολιτσάς βροντοφωνούσαν, τόσο ο ένας όσο και ο άλλος, ο μεν Δημήτριος νεαρό παλικάρι 20-22 χρονών, ο δε Παύλος ωριμότερος γύρω στα 30 του, και περπατούσαν στους δρόμους της πόλης μας και ομολογούσαν ότι «Είμαι ο Δημήτριος, είμαι ο Παύλος και θέλω να ξεπλύνω το κρίμα μου με το Αίμα μου, να δοξάσω τον Χριστό με το μαρτύριό μου». Με τα λόγια τους ήθελαν να στηρίξουν τους ραγιάδες, να αντισταθούν στην καταπίεση και να ζητήσουν την Ελευθερία της ψυχής τους αλλά και την ελευθερία της Πατρίδος τους. Ήταν λοιπόν οι Νεομάρτυρες οι πρώτοι αντιστασιακοί ενάντιον της αμαρτίας και των κατακτητών. Μαζί με αυτούς και οι αγωνιστές του λαού μας που έχυσαν το αίμα τους και έσπειραν με τα κόκκαλά τους την Ελληνική γη για να ξεπροβάλει «από τα κόκκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα ιερά» η Ελευθερία της Πατρίδος. Οι Νεομάρτυρες, τα κόκκαλα των οποίων καθαγιαστήκαν και έγιναν Ιερά Λείψανα, μας παρουσιάζονται σήμερα που βρισκόμαστε κάτω από δύσκολες συνθήκες με το μέλλον της Ελλάδος και των Παιδιών μας να είναι αβέβαιο, σήμερα που οι πάντες βρισκόμαστε υπό  πολύπλευρη επιτήρηση ξένων ανθρώπων,   και μας λένε «θυμηθείτε μας, Ακολουθήστε μας. 

    Γνωρίζουμε πως και εσείς λυγίζετε στον αγώνα της ζωής, ότι διαπράττετε αμαρτήματα αλλά μην μείνετε στην πτώση, σταματήστε τον αλληλοσπαραγμό και ενωθείτε μια γροθιά, για την Πίστη και την Πατρίδα, τώρα που υπάρχει ανάγκη και ελλοχεύει ο κίνδυνος της ερημώσεως και του ξεπουλήματος των πάντων. Σηκωθείτε, υψώσετε το ανάστημα σας. Μετανοείτε και αγωνιστείτε για να έρθει η συγχώρηση στην ψυχή σας, η χαρά στη ζωή σας και η αναγέννηση της Ελλάδας μας.
    Τότε ο Χριστός απαιτούσε το μαρτύριο του  Αίματος από το τους Χριστιανούς. Σήμερα όμως, δεν ζητά μαρτύριο αίματος, αλλά μαρτυρία αληθινής και ορθής πίστης. Με αυτά τα λόγια σας εύχομαι ολόψυχα χρόνια πολλά και σας ευχαριστώ δια την εδώ παρουσία Σας, και σας υπενθυμίζω ότι τα Ιερά Λείψανα, θα παραμείνουν εις τον Ιερόν Ναόν  Προφ. Ηλιού και Νεομαρτύρων μέχρι το εσπέρας της 24ης Μαΐου,   ίνα συνεχισθεί   η προσκύνησις αυτών υπό των ευσεβών Χριστιανών.

  Ο Νεομάρτυρας  Δημήτριος:  Ο Άγιος Δημήτριος καταγόταν από τη Χώρα Τριφυλίας του νομού Μεσσηνίας. Οι γονείς του ήταν πτωχοί, αλλά πολύ ευσεβείς. Έμεινε ορφανός από μητέρα σε πολύ μικρή ηλικία και αναγκάστηκε να φύγει από την πατρίδα του με τον μικρό του αδερφό και να εγκατασταθεί στην Τρίπολη για καλύτερη τύχη.  Στην Τρίπολη δούλεψε σε κάποιον Τούρκο, ο οποίος τον έκανε Μωαμεθανό, αρνούμενος την Χριστιανική του Πίστη. Ο Δημήτριος δεν άργησε να καταλάβει το λάθος του και γρήγορα μετάνιωσε για την πράξη του. Εγκατέλειψε τον Τούρκο και την Τρίπολη και πήγε στη Σμύρνη και τη Μαγνησία, πόλεις της Ιωνίας και από εκεί στην Κυδωνία και στη Χίο.  Ύστερα από μετάνοια, προσευχή, εξομολόγηση και με φλογερή πίστη στο Χριστό, δίδαξε το λόγο του Θεού στις πόλεις απ' όπου πέρασε.
   Όταν ένιωσε πλέον δυνατός, επέστρεψε στην Τρίπολη.   Εξομολογήθηκε  στον Ιερομόναχο του Ναού του Αγίου Νικολάου και μετέσχε των αχράντων μυστηρίων, παίρνοντας έτσι τη χάρη του Αγίου Πνεύματος. Κατόπιν πήγε στην αγορά της πόλης όπου διακήρυξε το λόγο του Θεού.  Άδικα οι άπιστοι και κυρίως εκείνος στον οποίον είχε δουλέψει  ο Δημήτριος, με υποσχέσεις και δώρα προσπάθησαν να του αλλάξουν γνώμη.  Αμετακίνητος στην πίστη του και αφού ομολόγησε τρις το όνομα της Αγίας Τριάδας, αποκεφαλίσθηκε την Τρίτη, 14η  Απριλίου 1803. 

  Ο Νεομάρτυρας Παύλος:  Ο οσιομάρτυρας Άγιος Παύλος γεννήθηκε το 1785 στο Σοποτό των Καλαβρύτων από ευσεβείς γονείς. Βαπτίστηκε παίρνοντας το όνομα Παναγιώτης.  Έμαθε την τέχνη του υποδηματοποιού εξασφαλίζοντας έτσι τα απαραίτητα για να ζήσει. Επλανήθη όμως και αρνήθηκε την πίστη του ασπαζόμενος τον Μωαμεθανισμό.  Γρήγορα κατάλαβε το παράπτωμά του, εγκατέλειψε τον τόπο του και πήγε στο Άγιο Όρος. Εκεί έγινε μοναχός, μετονομαζόμενος σε Παύλος, στη μονή της Μεγίστης Λαύρας ζώντας ως ασκητής  με νηστεία και προσευχή.  Αργότερα γύρισε στην πατρίδα του και από εκεί στο Ναύπλιο όπου διακήρυξε με όση δύναμη είχε το λόγο του Θεού.  Κατόπιν ομολόγησε την Πίστη του στο Χριστό στην Τρίπολη, όπου είχε μεταβεί. Εκεί τον συνέλαβαν  και εθανατώθη με αποκεφαλισμό την Τετάρτη 22 Μαΐου1818.
    Ευχόμεθα οι Άγιοι Νεομάρτυρες και Πολιούχοι μας Δημήτριος και Παύλος να είναι πάντα θερμοί πρεσβευτές προς Κύριον και προστάτες όλων  μας. ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

                                

+ Ιερεύς Ιωάννης Σουρλίγγας

πηγή: ArcadiaPortal.gr

Να μην ταπεινώνεις τον αδελφό σου

Είσαι δίκαιος;
Να μην ταπεινώνεις τον αδελφό σου.

Έχεις άφθονα κατορθώματα;
Να μη χλευάζεις τον πλησίον σου και μειώνεις το εγκώμιό σου.
Και να προσέχεις τα λόγιά σου, αγαπητέ μου.
Περισσότερο οφείλει ο δίκαιος να φοβάται την υπερηφάνεια
Παρά ο αμαρτωλός.
Αυτό το είπα και χθες, το λέω και σήμερα
Για εκείνους που έλειπαν χθες.
Διότι ο αμαρτωλός αναγκαστικά έχει τη συνείδησή του ταπεινή
Ενώ ο δίκαιος καυχιέται για τα κατορθώματά του.
Όπως, ακριβώς, και στα πλοία
Εκείνα που έχουν άδειο πλοίο, δεν φοβούνται την επίθεση των πειρατών
Διότι δεν έρχονται να διαρρήξουν το πλοίο που δεν έχει τίποτα
Ενώ εκείνοι που έχουν πλοίο που δεν έχει τίποτα
Ενώ εκείνοι που έχουν πλοίο γεμάτο με φορτίο, φοβούνται τους πειρατές.
Διότι ο πειρατής πηγαίνει εκεί που υπάρχει χρυσάφι
Όπου υπάρχει ασήμι, όπου υπάρχουν πολύτιμα πετράδια.
Έτσι και ο διάβολος, δεν απειλεί εύκολα τον αμαρτωλό
Αλλά τον δίκαιο, όπου υπάρχει πλούτος πολύς.
Επειδή πολλές φορές η υπερηφάνεια προέρχεται από την εχθρότητα του διαβόλου
Είναι απαραίτητο να είμαστε προσεκτικοί.

Αγ. Ιωάννου Χρυσοστόμου

Η ποικιλία των πειρασμών κατά τον Όσιο Ιωσήφ τον Ησυχαστή

Όσιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής

Λέγονται πειρασμοί, επειδή γεννούν πείρα και κατά τον αόρατο πόλεμο γίνονται φορείς πνευματικής γνώσεως στους προσεκτικούς. Πειρασμός είναι και λέγεται κάθε αντίθεση στον αγώνα μας για την πίστη και την ευσέβεια, ενώ φροντίζουμε για την υποταγή μας στον Θεό. Κατά την γνώμη των Πατέρων υπάρχουν ποικίλες υποδιαιρέσεις πειρασμών. Άλλοι είναι οι πειρασμοί των αγωνιστών, για να προσθέσουν κέρδος και πρόοδο στον αγώνα τους· άλλοι είναι οι πειρασμοί των ράθυμων και απρόθυμων, για να προφυλάσσονται από τα βλαβερά και επικίνδυνα· άλλοι είναι οι πειρασμοί αυτών που νυστάζουν και κοιμούνται, για να τους ξυπνήσουν. Διαφορετικοί είναι οι πειρασμοί αυτών που απομακρύνονται και πλανώνται, για να πλησιάσουν κοντά στο Θεό· διαφορετικοί τέλος είναι οι πειρασμοί των δικαίων και φίλων του Θεού, για να κληρονομήσουν την επαγγελία. Υπάρχουν και πειρασμοί των τελείων, που επιτρέπει ο Θεός, για να τους προβάλλει στην Εκκλησία ως στήριγμα των πιστών και ως παράδειγμα προς μίμηση. Υπάρχει και άλλο είδος πειρασμών των τελείων, όπως του Κυρίου και των Αποστόλων, που πλήρωσαν τον νόμο της (επι)κοινωνίας με τον κόσμο σηκώνοντας τους δικούς μας πειρασμούς.

Στον νόμο αυτό της "κοινωνίας" μετέχουν και οι πνευματικοί Πατέρες σηκώνοντας τα βάρη και τις αδυναμίες των πνευματικών παιδιών τους με προσευχές και διάφορους αγώνες που συμπληρώνουν τις ελλείψεις των άλλων. Κατά τους Πατέρες υπάρχει και ένας άλλος τρόπος "κοινωνίας" σε ξένους πειρασμούς: Όποιος κατηγορεί "κοινωνεί" με τους πειρασμούς του κατηγορουμένου, όποιος συκοφαντεί με τους πειρασμούς του συκοφαντουμένου, όποιος άδικεί με τούς πειρασμούς του αδικούμενου, ιδίως μάλιστα όταν ο αδικούμενος υπομένει αγόγγυστα τη ζημιά.

Εδώ αναφέρουμε τους πειρασμούς αυτών που προκόπτουν εξαιτίας της προσοχής και αγωνιστικότητάς τους, που κατά την κρίση πάντοτε των Πατέρων είναι: οκνηρία, βάρος του σώματος, χαύνωση των μελών, ακηδία, σύγχυση της διανοίας, υποψία για σωματική ασθένεια, δηλαδή μικροψυχία, σκοτισμός των λογισμών, εγκατάλειψη της ανθρώπινης βοήθειας, περιορισμός στις εξωτερικές ανάγκες και τα παρόμοια. Όλα αυτά, όταν συμβούν στους αγωνιστές με παραχώρηση του Θεού, δημιουργούν αίσθηση εγκαταλείψεως. Τότε αρχίζει να κλονίζεται η πίστη τους, και να κόβεται η ελπίδα που τούς ενθάρρυνε μέχρι τότε. Μυστικά όμως η Χάρις τους παρηγορεί, για να μην αλλάξουν πρόγραμμα. Τους πείθει ότι ο πειρασμός δεν προήλθε από τους ίδιους, αφού όλα μαρτυρούν ότι δεν εγκατέλειψαν την καλή τους πορεία. Μετά τον προβληματισμό αυτόν και την μυστική παρηγοριά της Χάριτος στρέφονται με πίστη και πόθο προς τον Θεό, που έχει την δύναμη να τους σώσει, και προσπίπτουν με ταπείνωση ζητώντας την σωτηρία, που είναι και ο σκοπός για τον οποίο δοκι­μάστηκαν. "Ως εδώ, όπως λένε οι Πατέρες, είναι οι πειρασμοί γι' αυτούς που προοδεύουν και προκόβουν στα πνευματικά.

Σε όσους συμβεί να αμελήσουν τα καθήκοντα τους ή, και το θλιβερότερο, να περιπέσουν σε οίηση και υπερηφάνεια, οι πειρασμοί είναι διαφορετικοί και σκληρότεροι, όπως όταν χρειάζονται εγχειρήσεις και εκτομές στις βαρείες αρρώστιες. Οι δαίμονες τους πολεμούν πρώτα φανερά με πολλή αναίδεια και επιμονή περισσότερο από την δύναμη τους. Σκοτίζεται ο νους και χάνουν τελείως την δύναμη της διακρίσεως η άνοια και οι βλακώδεις λογισμοί πληθαίνουν αρχίζει ισχυρός πόλεμος της σάρκας που εκβιάζει την προαίρεση παρουσιάζεται αναίτιος θυμός και σκληρότητα σε ό,τι άφορα το ίδιο θέλημα· εμφανίζεται αναίτια φιλονικία και επίπληξη στον οποιοδήποτε- ακολουθούν βλάσφημοι λογισμοί εναντίον του Θεού, απώλεια του θάρρους από την καρδιά, αφανής και φανερός εμπαιγμός από τους δαίμονες, ακράτεια στην ματαιολογία και, γενικά επιθυμία του κόσμου και της ματαιότητος. Έπειτα έρχονται πειρασμοί σκληροί που δύσκολα καταπολεμιούνται, παράξενα και ασυνήθιστα συμπτώματα ασθενείας, οδυνηρά τραύματα, φτώχεια και εγκατάλειψη ασυνήθιστη και απαρηγόρητη, κάθε αδύνατο και άλυτο συμβάν ή πράγμα, που προκαλεί απόγνωση και φόβο γιατί η καρδία στειρεύει από ελπίδα. Όλα αυτά είναι μάλλον συνέπειες της υπερηφάνειας και συμβαίνουν στον άνθρωπο που πλανήθηκε, και πίστεψε στον εαυτό του. Αυτά είναι τα φάρμακα για την θεραπεία του, ώστε να ξυπνήσει, να ταπεινωθεί και να εξεμέσει την χολή αυτής της ολέθριας διαστροφής.

Όπως στα θέματα της Χάριτος υπάρχουν τα βοηθητικά μέσα που κάνουν να περισσεύει η προκοπή σε χρόνο και ποσότητα έτσι και στην πλευρά της πλάνης υπάρχουν αυτά που συντελούν στην αυξομείωση της. Στην πλευρά της Χάριτος, όταν με την βοήθεια του Χριστού βαδίζει κάποιος την στενή και τεθλιμμένη οδό των εντολών και προσθέτει στην πορεία του αυτή ταπείνωση και συμπάθεια στην διακονία της αγάπης, αυξάνει την αντίληψη της Χάρι­τος και τον φωτισμό. Το αντίστοιχο συμβαίνει και στην πλευρά της πλάνης· αν προστεθεί ανυπομονησία και γογγυσμός, βαραίνει ο σταυρός στο διπλάσιο και ακόμη περισσότερο. Η μικροψυχία και η έλλειψη ελπίδας είναι τα βασανιστικότερα δεινά του αοράτου πολέμου. Αυτά παραχωρούνται στους σκληρούς και αταπείνωτους χαρακτήρες ως η σκληρότερη παιδεία, που είναι γεύση της ίδιας της γέεννας και της κολάσεως, αισθητό δείγμα της αποστασίας και εγκαταλείψεως. Εδώ χρειάζονται ευχές άγιων και θαυματουργική επέμβαση, για να μαλακώσει η καρδιά. Χρειάζονται πολλές προσευχές και δάκρυα, για να επανασυνδεθεί η αρρωστημένη ψυχή με την Χάρη και να θεραπευθεί -αλλιώς είναι αναπόφευκτη η κατάκτηση της πλάνης, όπου η έκσταση των φρενών και ο όλεθρος!

Όντως μακάρια είσαι ταπείνωση! Ποιός είναι σοφός για να φυλάξει τα θελήματά σου και να μάθει καλά τα δικαιώματά σου, ώστε να σε κατακτήσει ολόκληρη. Να σε έχει σύντροφο και συγκάτοικο και εσύ να προπορεύεσαι αλλά και να ακολουθείς πίσω από αυτόν σε όλο τον δρόμο της ζωής του, ώσπου να τον παρουσιάσεις στον Δεσπότη και Βασιλέα σου, που σε ενδύθηκε ως αξιαγάπητη και σύνεδρό Του και σε αποκάλυψε και σε μας! «Μάθετε γάρ, λέει. ότι πράος ειμί και ταπεινός τη καρδία», και όχι κατά το σχήμα, «και ευρήσετε ανάπαυσιν ταις ψυχαίς υμών»!

Δεν ήταν βέβαια ο σκοπός μας να επαναλάβουμε προβλήματα και ερμηνείες που είναι τόσο γνωστά από τους Πατέρες μας, αλλά μας παρέσυρε η ροή των πραγμάτων, αφού σχεδόν άθελά μας βρεθήκαμε στους στροβίλους των πειρασμών, των οποίων συχνότατα γινόμαστε θύματα για τις τόσες ελλείψεις και αμέλειες μας.

Ο αείμνηστος Γέροντας δεν έπαυε, με τον δικό του επαγωγικό τρόπο, να ερμηνεύει σε όλες τις φάσεις της ζωής μας τον στόχο και σκοπό των «συμβα­τικών αυτών επιφορών». Βλέπαμε τις κινήσεις και τη λειτουργία των πειρασμών αυτών συνεχώς στα πλαίσια του πνευματικού νόμου, που ρύθμιζε τα πάντα στη ζωή μας με λεπτομέρεια. Πραγματικά, πόση σοφία κρύβεται εδώ για τους συνετούς και για όσους γνωρίζουν καλά την πνευματική ζωή, όταν χαράζουν την πορεία της πλεύσεως τους σε αυτόν τον ωκεανό της ζωής έχοντας ως βάση και πόλο έλξε­ως τον πνευματικό νόμο, «τον νόμον του πνεύματος της ζωής».

(Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού, «Ο Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής», εκδ. Ι.Μ.Βατοπαιδίου- Ψυχωφελή Βατοπαιδινά 1)

Η ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΤΟΥ ΧΑΡΙΛΑΟΥ ΦΛΩΡΑΚΗ!

Ο ΘΕΟΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΦΟΡΑ ΕΝΙΚΗΣΕ!

__________Σε προηγούμενο σημείωμά μας αναφερθήκαμε στο γεγονός, ότι και στο χώρο της αριστερής κουλτούρας υπάρχουν άνθρωποι, οι οποίοι πιστεύουν στο Θεό, παρά το γεγονός, ότι η αριστερή ιδεολογία έχει κηρύξει τον πόλεμο στο Θεό και επισήμως ασπάζεται την αθεΐα! Αληθινά άπιστοι δεν υπάρχουν!  Και όσοι ακόμη εμφανίζονται ως άπιστοι ή ως άθεοι το πράττουν από πολύ μεγάλο εγωϊσμό ή έπειτα από μία μεγάλη ηθική πτώση. "Είπεν άφρων εν τη καρδία αυτού· ουκ έστι Θεός" (Ψαλμ. 13, 1). 

___________Την κατά κράτος κατάρρευση της αθεΐας είδαμε πιά στο λίκνο του αθεΐσμού τήν άλλοτε Σοβιετική Ένωση. Εκεί τα ηγετικά στελέχη του Κόμματος στην μετά Γκορμπατσώφ εποχή ξαφνικά έγιναν πιστοί χριστιανο! Τούτο πιστοποιεί, ότι ο Θεός ήταν κρυμμένος μέσα στην ψυχή τους, αλλά δεν Τόν άφηναν να φανερωθή! Όταν λοιπόν άλλαξε το κλίμα, τότε αυτομάτως όλοι τους έφθασαν στο αυτονόητο. Δεν ενεφανίσθησαν ως πιστοί χριστιανοί, απέδειξαν ότι ήσαν κρυπτοχριστιανοί, σαν τον Νικόδημο, τόν νυκτερινό μαθητή τοιυ Κυρίου! Ο φιλάνθρωπος Θεός όλους τους δέχεται! Όλους τους συγχωρεί! "Δέχεται τόν έσχατον καθάπερ καί τόν πρώτον", καθώς ακούομεν τό βράδυ της Αναστάσεως κατά τό τέλος της θείας λειτουργίας.

_________΄Ετσι λοιπόν και στην περίπτωση του Χαρίλαου Φλωράκη ο Θεός για μια ακόμη φορά ενίκησε! Ο περιώνυμος διώκτης του Χριστού, ο διάσημος αρνητής της πίστεως στο τέλος έσκυψε το κεφάλι μπροστά στον πνευματικό, τον αντιπρόσωπο δηλ. του Θεού, και ωμολόγησε την ενοχή του. Πραγματοποιήθηκε έτσι μια ακόμη συμφιλίωση του Θεού με τον άνθρωπο, του τύπου Σαούλ. Ἡ φωνή του Σωτήρος Χριστού "Σαούλ, Σαούλ, τι με διώκεις;" (Πράξ. 22, 7) ήχησε στα κατάβαθα της ψυχής και του Χαρίλαου Φλωράκη  και τότε το θαύμα έγινε! Μέσα στο Μέγαρο του Λαού, στό Αρχηγείο του Κ.Κ.Ε. μετά από πρόσκληση του Χαρίλαου, εισήλθεν ο Αγιορείτης Ιερομόναχος π. Αθανάσιος, αδελφός της Ιεράς Μονής Σίμωνος Πέτρα,  καί εκεί μέσα δέχθηκε την εξομολόγηση του άλλοτε διώκτη της πίστεως! "Ως εμεγαλύνθη τα έργα Σου, Κύριε". Ο π. Αθανάσιος διηγείται τα παρακάτω στις 8 Φεβρουαρίου 2008 στο Ανοικτό Πανεπιστήμιο της Κατερίνης, στη Σχολή Γονέων. Η μαρτυρία του είναι αυθεντική. 

__________Παρακολουθήστε, αγαπητοί μου αδελφοί, τα παρατιθέμενα δύο video και αφήστε την καρδιά σας να δοξάσει μαζί μου τόν Σωτήρα Χριστό! Προβαίνουμε στην παρούσα ανάρτηση μόνο καί μόνο επειδή μερικοί αναγνώστες μας εξέφρασαν την απορία: "Μήπως, Σεβασμιώτατε, δεν έχετε μια έγκυρη πληροφόρηση; Πως είναι δυνατόν ο πασίγνωστος Φλωράκης να προέβη σε μια τέτοια ενέργεια;" Τα παρατιθέμενα video λοιπόν αποτελούν την πιό αυθεντική απόδειξη! Ο Φλωράκης με μια και μόνο ενέργειά του κατέρριψε όλο το προηγούμενο οικοδόμημα της ζωής του. Είπε δε τα εξής βαρυσήμαντα λόγια: "Μακάρι να είχα έλθει προσκυνητής στό Άγιον Όρος όταν ήμουν στα δεκαοκτώ μου χρόνια. Τότε και εγώ θα ήμουν καλύτερος., αλλά και η Ελλάδα θα ήταν καλύτερη"!
 Αίγιον, 19 Μαου 2011
+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ  

(Πηγή των VIDEO: http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/2011/03/blog-post_31.html)

ΤΟ ΠΡΩΤΟ VIDEO-ΧΑΡΙΛΑΟΣ ΦΛΩΡΑΚΗΣ

ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ VIDEO Η ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΤΟΥ ΧΑΡΙΛΑΟΥ ΦΛΩΡΑΚΗ


www.http://mkka.blogspot.com/

Τα βλεπόμενα πρόσκαιρα (Αγίου Ιωάννη Χρυσοστόμου)

Η Εκκλησία αναμφίβολα βα­σανίζεται, οί αρχηγοί της παύονται.

Λύκοι αρπακτικοί επιτέθηκαν στην ποίμνη και σκόρπισαν το ποίμνιο. Οί δυνάμεις αύτού του κόσμου ξεσηκώθηκαν κατά του θυσιαστηρίου και επέβαλαν το σφετερισμό και το σχίσμα.Τι σημαίνει αυτό;Δεν συνέβη ποτέ τίποτε πα­ρόμοιο στον κόσμο; Σάν να μη με­γάλωσε ή Εκκλησία του Χρίστου ανάμεσα σε αταξίες!Κι ό ίδιος ό Χριστός σαν να μην περικυκλώθηκε από σκάνδα­λα από το λίκνο μέχρι το θάνατο του!” Αν είναι έτσι, γιατί να πα­ραπονιόμαστε; Τι είναι τα δικά μας παθήματα, όταν ό Υιός του Θεού και οί απόστολοι Του μάς μετέφεραν την αλήθεια μέσα σε διωγμούς και βάσανα;[...]

Άς εξετάσουμε τη σκέ­ψη σου, όταν αφήνεται να τα­ράσσεται από τις αταξίες πού μάς ενοχλούν. “Οταν τα αγαπη­τά σου πρόσωπα υποφέρουν, υπο­φέρεις κι εσύ, και κλαις για τόσες δυ­στυχίες, στις όποιες δέν διακρίνεις οϋτε το σκοπό οϋτε το πιθανό τέλος. Σκοτεινές και ζοφερές ιδέες σε πολιορκούν, σύννεφο λύ­πης σε καλύπτει. Πέφτεις στην αποθάρρυνση, διό­τι δεν καταλαβαίνεις τίποτε άπ’ όλα όσα συμβαίνουν. “Α, δεν θέλω να σου καλύψω το κακό πού σε τρομάζει. Δεν θέλω ούτε να το αρνηθώ, ούτε να το ελα­χιστοποιήσω, θέλω αντίθετα να το αντικρίζεις όπως είναι, δηλαδή πιο τρομερό, πιό βαθύ άπ’ ό,τι σου φαί­νεται. Ναί, περιπλανιόμαστε στους κόλπους μιας ατέλειωτης φουρτουνιασμένης θάλασσας. Το πλοίο, μας μεταφέρει, κλυδωνίζεται χωρίς κατεύθυνση, παραδομένο στη θέ­ληση των μανιασμένων ώκεάνιων κυμάτων. Οί μισοί του ναύτες βρίσκονται στη θάλασσα και τα πτώματα τους επιπλέουν μπροστά στα μάτια μας στην επιφάνεια του νερού. Σχίστηκαν τα πανιά, έσπασαν τα κατάρτια. Τα κουπιά εγκαταλείφθηκαν, το πη­δάλιο έσπασε και οί πλοηγοί, καθισμένοι στη θέση τους, δεν μπορούν παρά με τα χέρια τους να συ­σφίγγουν τα γόνατα τους, ανήμποροι να καταστρώσουν κά­ποιο σχέδιο και μη έχοντας πιά δύναμη παρά μόνο για να θρηνούν. Σκοτεινή νύχτα τους καλύπτει και κινδυνεύουν να σκο­ντάψουν σε ϋφαλο. Τα αυτιά τους δεν συλλαμβάνουν πλέ­ον παρά τον εκκω­φαντικό θόρυβο των κυμάτων.Ή ϊδια ή θάλασσα ανασηκώνει από τον πυθμένα της απαίσια τέρατα και τα ρίχνει πάνω στο πλοίο. Ή φρίκη των επι­βατών είναι μεγάλη… Μάταια προσπαθώ με τη συσσώρευση των εικόνων αυτών να εκφράσω το πλήθος των κακών πού μας καταθλίβουν. Πραγματικά, ποια ανθρώπινη γλώσσα θα μπορούσε να τα περιγράψε; Κι ωστόσο εγώ, πού περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο θα έπρεπε να ήμουν ταραγμένος, δεν χάνω την ελπίδα. Σηκώνω τα μάτια μου ψηλά προς τον ύψιστο κυβερνήτη του σύμπαντος, πού δεν του είναι ανα­γκαία ή ευφυΐα, για να καθησυχάσει την τρικυμία…Δεν πρέπει, λοιπόν, να αποθαρρυνόμα­στε, αλλά αντίθετα να έχουμε πανιά στο νου μας αυτή τήν αλήθεια: Δεν υπάρχει παρά μία δυστυχία, πού πρέπει να φο­βόμαστε στον κόσμο, την αμαρτία και τις αδυναμίες της ψυχής, πού οδηγούν στην αμαρτία.Όλα τα υπόλοιπα δεν είναι παρά μύθος. Επιβουλές και εχθρότητες, απάτες και συ­κοφαντίες, αδικίες καi καταδύσεις, δημεύ­σεις, εξορίες, ξίφη ακονισμένα, θάλασσες ταραγμένες, πόλεμος όλης της οικουμένης, όλα αύτά δεν εΐναι τίποτε και δεν μπορούν να ταράξουν ψυχή πού αγρυπνά. Ό άπ. Παύλος μας το διδάσκει μ’ αύιά τά λόγια: «τα βλεπόμενα πρόσκαιρα» (Β’ Κορ. 4,18). Γιατί, λοιπόν, να φοβόμαστε σαν να είναι αληθινές συμφορές γεγονότα πού ό χρόνος παρασύρει όπως έ’να ποτάμι ιά νερά του; «Αλλά», θα μου πει κανείς, «είναι σκληρό καϊ βαρύ φορτίο ή εχθρότητα». Αναμφίβολα.Ωστόσο, άς τη δούμε από μία άλλη πλευρά και θα μάθουμε να την καταφρονούμε.Οί προσβολές, οί περιφρονήσεις, οί σαρκασμοί, πού προέρχονται από τους εχθρούς μας, τί είναι; Το μαλλί από ένα φθαρμένο έπανωφόρι, πού το τρώνε τα σκουλήκια και το λειώνει ό χρόνος. «Έντούτοις», προσθέτει κάποιος, «μέσα σ’ αύτές τις δοκιμασίες πού έπιβάλλονται στον κόσμο,πολλοι χάνονται και πολλοι σκανδαλίζονται».Ασφαλώς, κι αυτό συμβαίνει αρκετές φορές. Στή συνέχεια όμως, μετά τις κα­ταστροφές, τους θανάτους, τα σκάνδαλα, ξαναπροβάλλει ή τάξη, βασιλεύει ή ηρεμία και ή αλήθεια ξαναβρίσκει το δρόμο της. “Α! θέλετε να είστε πιο συνετοί από τον Θεό! Βολιδοσκοπείτε τις αποφάσεις της θείας πρόνοιας! Υποκλιθείτε καλύτερα στους νόμους πού θέτει. Μη κρίνετε, μη γογγύζετε. Να επαναλαμβάνετε μόνο με τον ϊδιο από­στολο: «Βαθιά σχέδια του Θεού, ποιός θα μπορούσε να διεισδύσει σε αυτά;» (Ρωμ. 11, 33) .”Ας υποθέσουμε ότι κάποιος άνθρωπος δεν είδε ποτέ τον ήλιο ν’ ανατέλλει και να δύει. Δεν θα σκανδαλιζόταν, αν έβλεπε το άστρο της μέρας να εξαφανίζεται από το στερέωμα και τη νύχτα να καταλαμβάνει τη γη;Θα πίσιευε ότι ό Θεός τόν εγκατέλειψε. Κι εκείνος πού δεν είδε παρά την άνοιξη, δεν θα σκανδαλιζόταν βλέποντας να φτάνει ό χειμώνας, ό θάνατος αυτός της φύσης; θα νόμιζε Ίσως ότι ό Θεός απαρνήθηκε το έργο του κι εγκαταλείπει τον κόσμο πού δημιούργησε. Κι αυτός πού βλέπει να σπέρνουν το σπόρο πάνω στή γη και τον ίδιο το σπόρο να σαπίζει κάτω από τη γη και την πάχνη, δέν σκανδαλίζεται και δεν αναρωτιέται γιατί να χάνεται αυτός ό σπόρος; Άλλ’ αργότερα θα τον δει νά ξαναζωντανεύει σε χρυσοκίτρινα στάχυα. Ό άλλος θα δει τόν ήλιο ν’ ανατέλλει ξανά στον ορίζοντα και την άνοιξη να δια­δέχεται πάλι το χειμώνα. Αυτοί οί άνθρω­ποι θα μετανοήσουν τότε για την τύφλωση τους και θα υποκλιθούν με σεβασμό μπρος στην τάξη, πού όρισε ή θεία πρόνοια. Ακριβώς το ίδιο συμβαίνει και με τα ηθικά πράγματα και τα γεγονότα της ζωής.Αρκεί να τα παρατηρήσουμε, για ν’ ανα­γνωρίσουμε σε λίγο με πόνο ότι ή αμφι­βολία πού μας κατέλαβε δεν ήταν παρά βλασφημία…

“*Αποσπάσματα από τiς έπιστολες του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου στη δι­ακόνισσα Όλυμπιάδα, κατά τη δεύτερη και οριστική εξορία του.

·Άπο το βιβλίο «ΆγιοςΊωάννης ό Χρυσόστομος:Μεγαλομάρτυρας μετά τους διωγμούς»του S.D.Amedee Thierry, έκδ. «Χριστιανική ‘Ελπίς», Θεσ/νίκη 2003

Πηγ’η: http://proskynitis.blogspot.com/

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ