Την Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2026, ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος, κατά την καθιερωμένη Ιερά Παράκληση προς τον Άγιο Νεκτάριο τον Θαυματουργό, κήρυξε τον θείο λόγο στον Ι.Ν. Αγίου Νεκταρίου Πατρών.
Στην ομιλία του ο Θεοφιλέστατος ανέφερε: «Αγαπητοί μου αδελφοί ζούμε σε μια κοινωνία όπου οι άνθρωποι αγωνιούν, τρέχουν και συγκρούονται, κουβαλώντας στα τρίσβαθα της ψυχής τους έναν αόρατο πόλεμο. Κυριευμένοι από την ανασφάλεια και τον φόβο της φθοράς, πληγώνουμε και πληγωνόμαστε.
Όμως, ο άνθρωπος δεν πλάστηκε «κατ’ εικόνα Θεού» για την τρικυμία, αλλά για τη μακαριότητα της κοινωνίας μαζί Του. Γι’ αυτό και ο Αναστημένος Κύριος, όταν εμφανίστηκε στους φοβισμένους μαθητές Του κεκλεισμένων των θυρών, τους απηύθυνε ως πρώτη Του φράση τη φανέρωση της νίκης Του επί του θανάτου: «Εἰρήνη ὑμῖν» (Ιω. κ΄ 19).
Ας αναζητήσουμε, λοιπόν, πώς γεννιέται αυτό το θείο δώρο, τι το φυγαδεύει από τη ζωή μας και πώς μπορούμε, εν Αγίω Πνεύματι, να το ξανακερδίσουμε.
Για να θεραπευθεί μια πληγή, πρέπει πρώτα να διαγνωσθεί η ρίζα της. Τι είναι, αδελφοί μου, η αμαρτία στην Ορθόδοξη παράδοσή μας; Είναι αστοχία· είναι η ελεύθερη αποκοπή μας από την Πηγή της Ζωής και η εγκλωβισμένη στροφή στο «εγώ» μας.
Όπως το κλαδί που κόβεται από τον κορμό ξεραίνεται, έτσι και η ύπαρξή μας, όταν απομακρύνεται από τον Δημιουργό της, χάνει την ενότητά της και διασπάται.
Η φιλαυτία γεννά το άγχος, τη σύγχυση και το σκοτάδι της ενοχής. Αυτή η εσωτερική διχοτόμηση μεταφέρεται αναπόφευκτα και έξω από εμάς.
Μετατρέπει την οικογένεια, που προορίζεται να είναι «κατ’ οίκον εκκλησία», σε εστία έντασης και διαβρώνει τις κοινωνικές μας σχέσεις. Όπου βασιλεύει ο εγωισμός, η Χάρις αποσύρεται και η γαλήνη χάνεται.
Για να ελκύσουμε, επομένως, τη Χάρη του Παρακλήτου και να ημερέψει ο εσωτερικός μας κόσμος, καλούμαστε να μετέχουμε στη μυστηριακή ζωή της Αγίας μας Εκκλησίας, διά της Ιεράς Εξομολογήσεως και της ενώσεώς μας με τον Κύριο στη Θεία Ευχαριστία.
Να καλλιεργούμε την ταπείνωση, καθώς η πνευματική νηνεμία ανατέλλει τη στιγμή που αναγνωρίζουμε την αδυναμία μας και παραδίδουμε με εμπιστοσύνη τη ζωή μας στην πρόνοια του Θεού.
Να επικαλούμαστε αδιάλειπτα το σωτήριο όνομα του Κυρίου: «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με». Η καρδιακή αυτή ευχή γίνεται το πνευματικό καταφύγιο που κατευνάζει την τρικυμία των παθών και των λογισμών.
Όταν ο άνθρωπος συμφιλιωθεί με τον Ουράνιο Πατέρα, η χάρις αυτή δεν μένει εγκλωβισμένη μέσα του· μεταβάλλεται σε φωτισμό και φιλανθρωπία, ώστε στο πρόσωπο του πλησίον να αντικρίζουμε πλέον τον ίδιο τον Χριστό.
Τότε, μέσα στο σπίτι μας, η αλληλοπεριχώρηση, η συγχώρεση και η θυσιαστική υπομονή γίνονται ο άρρηκτος σύνδεσμος της ενότητας. Παράλληλα, στον χώρο της εργασίας και της κοινωνίας, ο πιστός αναδεικνύεται σε φορέα πραότητας και δικαιοσύνης, επιβεβαιώνοντας τον ευαγγελικό μακαρισμό: «Μακάριοι οἱ εἰρηνοποιοί, ὅτι αὐτοὶ υἱοὶ Θεοῦ κληθήσονται» (Ματθ. ε΄ 9).
Ο Θεοφιλέστατος μετέφερε στους πιστούς τις πατρικές, εγκάρδιες ευχές του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών κ.κ. Χρυσοστόμου για έτη αγιασμένα, ευλογημένα και καλόν πνευματικό αγώνα.









Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου