Πέμπτη, 15 Απριλίου 2021

Άγιος Παΐσιος: Με την εσωτερική ησυχία, ησυχάζουν όλα μέσα στον άνθρωπο και τίποτε δεν τον ενοχλεί!

Σκοπός είναι, ο άνθρωπος να τα αξιοποιεί όλα γιά αγώνα! Να προσπαθήσει να αποκτήσει την εσωτερική ησυχία. Να αξιοποιήσει τον θόρυβο βάζοντας δεξιό λογισμό.

Όλη η βάση είναι η καλή αντιμετώπιση. Όλα με καλούς λογισμούς να τα αντιμετωπίζει. Μέσα στον θόρυβο, αν πετύχει την εσωτερική ησυχία, έχει πολλή αξία! Αν δεν πετύχει την ησυχία μέσα στην ανησυχία, ούτε στην ησυχία θα ησυχάσει!

Όταν έλθη στον άνθρωπο η εσωτερική ησυχία, ησυχάζουν όλα μέσα του, και τίποτε δεν τον ενοχλεί! Αν θέλει την εξωτερική ησυχία, γιά να ησυχάσει εσωτερικά, όταν βρεθή στην ησυχία, την ημέρα θα πάρει ένα καλάμι και θα διώχνει τα τζιτζίκια και το βράδυ θα διώχνει τα τσακάλια, γιά να μην τον ενοχλούν… Θα διώχνει, δηλαδή, αυτά που θα μαζεύει ο διάβολος… Τί νομίζετε; Ποιά είναι η δουλειά του; Όλα μας τα φέρνει ανάποδα ο διάβολος, μέχρι που μας αναποδογυρίζει…

Σε μία Σκήτη, δύο γεροντάκια πήραν ένα γαϊδουράκι, που είχε ένα κουδουνάκι. Ένας νέος με ησυχαστικές τάσεις παραπονιόταν γιά το κουδουνάκι που είχε το ζώο και πήρε όλους τους Κανόνες, γιά να αποδείξει ότι δεν επιτρέπεται να έχουν γαϊδουράκι στην Σκήτη! Οι άλλοι Πατέρες είπαν ότι δεν τους ενοχλεί. Του λέω: “Δεν φθάνει εκεί πέρα που δεν μας απασχολούν τα γεροντάκια, αλλά εξυπηρετούνται με το γαϊδουράκι; Αν δεν είχε κουδουνάκι και το έχαναν, θα έπρεπε να πάμε εμείς να το βρούμε. Παραπονιόμαστε κιόλας;”. Αν δεν έχουμε έτσι καλούς λογισμούς και δεν αξιοποιήσουμε τα πάντα στα πνευματικά, τότε και σε Αγίους κοντά να πάμε, δεν θα κάνουμε προκοπή!

Μητροπολίτης Πατρῶν: «Οἱ Νεομάρτυρες, ἂνθη καί ἀστέρια στά μαῦρα χρόνια τῆς τουρκικῆς σκλαβιᾶς»

Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία ἐτελέσθη τήν Τετάρτη 14.4.2021, ὑπό τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. Χρυσοστόμου, στον Ἱερό Μητροπολιτικό Ναό Εὐαγγελιστρίας Πατρῶν, ἐπί τῇ ἱερᾷ μνήμῃ τοῦ Ἁγίου Ἐνδόξου Νεομάρτυρος Δημητρίου, τοῦ ἐν Τριπόλει μαρτυρήσαντος, (14 Ἀπριλίου τοῦ 1803, Τρίτην, τότε τῆς ἐβδομάδος τοῦ Θωμᾶ).

Ὁ Σεβασμιώτατος στό κήρυγμά του ἀνεφέρθη στο βίο καί τό μαρτύριο τοῦ κλεινοῦ ἀριστέως τῆς Πελοποννήσου καί γενικῶς στήν ἒνδοξη σελίδα τῆς Ἐκκλησίας καί τοῦ Γένους κατά τά σκληρά καί μαῦρα χρόνια τῆς Τουρκικῆς σκλαβιᾶς, μιᾶς σελίδας πού ἐγράφη καί ὑπεγράφη μέ τό αἷμα τῶν λαμπρῶν Νεομαρτύρων.

Ὁ Δημήτριος ξεκίνησε ἀπό την Λιγούδιστα, σημερινή Χώρα τῆς Τριφυλίας, δεκαπέντε χρονῶν παιδί, ὀρφανό ἀπό μητέρα, γιά να φθάσῃ, στήν Τρίπολη, ὃπου ἀλλαξοπίστησε, ἐξώμοσε.

Ἡ πτώση φοβερή, ἀλλά μεγίστη ἡ μετάνοια. Ὁ ἀγώνας μέγας καί ὀδυνηρός γιά την ἐπιστροφή, πολλά τά δάκρυα καί οἱ στεναγμοί, ἀλλά καί ἡ βοήθεια τοῦ ἀλήπτου πολλῶν Νεομαρτύρων, Ἁγίου Μακαρίου τοῦ Νοταρᾶ, ὁ ὁποῖος ἡσυχάζων στη Χίο, δέχτηκε στήν πατρική του ἀγκαλιά τό παλληκάρι, τόν Δημήτριο καί τόν  ἐνεψύχωσε, ὣστε νά σταθῇ μέ θάρρος ἐνώπιον τῶν δημίων στήν Τρίπολη ὃπου ἐπέστρεψε, ὁμολογώντας τήν πίστη του στόν Ἀναστάντα Κύριο.

Οἱ Τριπολίτες ξεχύθηκαν στούς δρόμους μέ κεριά καί θυμιάματα, θυμιάζοντας τόν μάρτυρα ὁδηγούμενον στήν ἑκούσια σφαγή.

Ὁ Διάκονος τότε Ἰωσήφ, ὁ μετέπειτα Ἐπίσκοπος Ἀνδρούσης καί πρῶτος Μινίστρος (Ὑπουργός) τῆς θρησκείας καί τῆς παιδείας τῆς ἐλευθέρας Ἑλλάδος, ὁρᾶ μετά δέους ἱεροῦ τό φρικτό, ἀλλά ἒνδοξο μαρτυρικό τέλος τοῦ ἐνδόξου Δημητρίου, βιώνει τό πρῶτο θαῦμα (θεραπεία τοῦ ἀνεψιοῦ του, ἑτοιμοθανάτου ὂντος) καί συνθέτει τήν ἀσματική ἀκολουθία.

Τό λείψανό του ἀκέφαλο μετέφερθη καί ἐτάφη στήν Ἱερά Μονή Ἁγίου Νικολάου τῶν Βαρσῶν, ὃπου καί φυλάσσεται εἰς ἀργυρᾶν λειψανοθήκην, ἐνῶ ἡ Ἁγία Κάρα του φυλάσσεται στόν Ἱερό Μητροπολιτικό Ναό Ἁγίου Βασιλείου Τριπόλεως.

Ὁ Σεβασμιώτατος μίλησε γιά σημεῖα και θαυμαστά γεγονότα, γιά θαύματα πολλά τά ὁποῖα ἐπετελέσθησαν καί ἐπιτελοῦνται διά πρεσβειῶν τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου νεομάρτυρος Δημητρίου. Αὐτόπτης μάρτυς καί ὁ ἲδιος, ἀφοῦ στή Μονή τῶν Βαρσῶν, ἒζησε ὃλα τά χρόνια τῆς ἐν Τριπόλει διακονίας του, ὡς Μοναχός καί Ἡγούμενος.

Ἀναφερόμενος στή θυσία καί τήν προσφορά τῶν Ἁγίων Νεομαρτύρων, στήν Ὀρθοδοξία καί τήν Πατρίδα, ὁ Σεβασμιώτατος ἐτόνισε ὃτι τά λαμπρά αὐτά παλληκάρια, εἲτε ἐμαρτύρησαν παραμείναντες Ὀρθόδοξοι μέχρι τέλους, εἲτε ἐξώμοσαν καί ἀνέστησαν ἐκ τοῦ πτώματος ὁμολογήσαντες Ἰησοῦν Χριστόν, τέλειον Θεόν καί τέλειον ἂνθρωπον, μαρτυρήσαντες ὑπέρ αὐτῆς τῆς ἀληθείας, εἲτε ὂντες μουσουλμάνοι, ἐβαπτίσθησαν καί ὑπέστησαν μαρτυρικό τέλος (ὡς ὁ Νεομάρτυς Ἀχμέτ, ὁ ἐξ Ἀγαρηνῶν), ἐπότισαν τό δένδρο τῆς ἐλευθερίας στά μαῦρα χρόνια τῆς τουρκικῆς σκλαβιᾶς.

Μέ τήν θυσία τῶν Νεομαρτύρων διετηρήθη ἡ ἐκκλησιαστική καί ἡ ἐθνική αὐτοδυνειδησία τῶν Ἑλλήνων.

Ἐστήριξαν τούς Ρωμηούς, νά ὑπομένουν τά βάσανα καί τά μαρτύρια, παραμένοντας σταθεροί στήν Ὀρθόδοξη πίστη. Γεγονός ἦτο, ὃτι ὃποιος χανόταν  γιά τήν Ὀρθόδοξο πίστη, χανόταν καί γιά τήν Ἑλλάδα.

Τό ὃτι διετηρήθη τό Ἑλληνορθόδοξο στοιχεῖο  ἂμικτο μέ τό μουσουλμανικό δέν θεωρεῖται ἁπλῶς, ἀλλ’ εἶναι θαῦμα. Οὐδείς ἂλλος Λαός θά  ἂντεχε μετά ἀπό τόσους αἰῶνες φρικτῆς σκλαβιᾶς.

Ὁ Ἃγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης, στό Νέο Μαρτυρολόγιο, εὐλογεῖ καί δοξάζει τόν Θεό γιατί ἀνέδειξε  τούς Νεομάρτυρας σέ μιά δύσκολη περίοδο κατά τήν ὁποίαν ἡ Ἑλλάς εὑρίσκετο «ὑποκάτω εἰς τόν σκληρόν ζυγόν καί τήν αἰχμαλωσίαν τῶν ἀπίστων ἀγαρηνῶν. Οἱ Νεομάρτυρες διά νά φυλάξουν τήν ἐλευθερία καί τήν εὐγένεια τῆς χριστιανικῆς ἡμῶν πίστεως κατεφρόνησαν πρῶτον, δόξαν, ἡδονάς καί κάθε ἂλλη σωματική ἀπόλαυση καί παρέδωκαν προθύμως τήν ζωή τους, ὑπέρ τοῦ Κυρίου».

Τούς ὀνομάζει «μυρίπνοα ἂνθη τοῦ παραδείσου, προστάτας, βοηθούς καί σωτῆρας τῶν Ὀρθοδόξων» καί βάζει στό στόμα τους αὐτά τά λόγια, ἐνισχυτικά γιά τούς τότε  Ἓλληνας Ὀρθοδόξους Χριστιανούς, ἐπιστηρικτικότατα  δέ καί λίαν ἐνισχυτικά γιά μᾶς, τούς σημερινούς Ἓλληνας.

«…Φυλαχθῆτε ἀγαπητοί ἀδελφοί μας, φυλαχθῆτε διά τήν ἀγάπην Θεοῦ καί διά τήν σωτηρίαν τῶν ψυχῶν σας, νά μη σᾶς κλέψουν τόν θησαυρόν τῆς Ἁγίας σας πίστεως, τῆς ὁποίας ὃλος ὁ κόσμος μέ ὃλας του τάς δόξας καί ἀναπαύσεις καί τά βασίλεια, δέν εἶναι ἀντάξιος. Ἐνθυνηθῆτε πῶς ὁ δεσπότης μας Χριστός ὁπού σᾶς ἒβαλεν ὡσάν τά πρόβατα ἀνάμεσα εἰς τά ἀνήμερα θηρία, σᾶς ἒδωκε τοιαύτην παραγγελίαν, νά ἦσθε φρόνιμοι ὡσάν τό ὀφίδι».

 Καί κατωτέρω γράφει:

«Φυλαχθῆτε νά μήν ἀρνηθῆτε τήν Ὀρθόδοξο πίστιν σας καί νά ὁμολογήσετε τήν ἐκείνων θρησκείαν. Μη τυφλωθῆτε τόσον, ὁπού νά προτιμήσετε τό σκότος ἀπό τό φῶς. τό ψεῦδος ἀπό τήν ἀλήθειαν. Τό χαλκοῦν καί κάλπικον νόμισμα ἀπό τό καθαρόν καί δοκιμασμένον μάλαγμα. Τό γυαλί καί ἂτιμον χαλίκι ἀπό τό ἀτίμητο πετράδι. Μέ ἓνα λόγο, τόν ἃδην ἀπό τόν οὐρανόν καί τήν κόλασιν ἀπό τόν Παράδεισον. Μή τό καταδεχθῆτε ποτέ, μή, νά ἀφήσετε τήν ἁγιωτάτην πίστιν σας, ἣτις κάμνει ἐκείνους ὁπού τήν πιστεύουν ἀπό ἀνθρώπους Ἀγγέλους. Ἀπό ἐπιγείους οὐρανίους. ἀπό ὑλικούς, υἱούς Θεοῦ κατά χάριν, λαμπροτάτους ἡλίους, κληρονόμους τῆς οὐρανῶν βασιλείας…»


Τετάρτη, 14 Απριλίου 2021

ΛΥΧΝΟΣΤΑΤΗΣ: ΘΥΣΙΕΣ ΠΟΥ ΠΟΤΙΣΑΝ ΤΟ ΔΕΝΔΡΟ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ | ΚΑΛΕΣΜΕΝΟΣ ο ΙΑΤΡΟΣ κ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΒΕΡΡΑΣ


Γέροντα, πώς να αγαπάμε έναν κακό άνθρωπο;

– Γέροντα, πώς να αγαπάμε έναν κακό άνθρωπο;

– Κατανοώ την ερώτηση σας. Να μισείτε την κακία και την αμαρτία, όμως τον άνθρωπο πρέπει να τον λυπάστε και να τον αγαπάτε. Μόνον ο Θεός ξέρει.

Μπορεί αυτός που εμείς μισούμε σήμερα, αύριο, με προσευχή, με δάκρυα, με νηστεία, με μετάνοια, να καθαριστεί και ο Κύριος να τον συμπεριλάβει στους Αγγέλους. Υπήρξαν πολλοί τέτοιοι άνθρωποι στην ιστορία.

Όταν έβριζαν ή κατηγορούσαν τον άγιο, τον ρωτούσαν με ειλικρινή απορία:

– Στ’ αλήθεια, Γέροντα, ακόμη τους αγαπάς;

– Τώρα πιο πολύ τους αγαπώ και τους λυπάμαι, απαντούσε μελαγχολικά.

Δευτέρα, 12 Απριλίου 2021

Ο ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΕΡΝΙΤΣΗΣ ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΑΓΙΑΣ ΒΑΡΒΑΡΑΣ ΠΑΤΡΩΝ

Την Κυριακή 11 Απριλίου 2021 τηρουμένων των μέτρων, στον Ιερό Ναό Αγίας Βαρβάρας Πατρών τελέσθηκε Αρχιερατική Θεία Λειτουργία  προεξάρχοντος του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Κερνίτσης κ. Χρυσάνθου.  

Ο Θεοφιλέστατος στην ομιλία του αναφέρθηκε στην ευαγγελική περικοπή της θεραπείας του δαιμονιζομένου νέου. Στη ζωή του ο άνθρωπος έρχεται αντιμέτωπος με τρεις εχθρούς: τον διάβολο, τον κόσμο και τον κακό εαυτό του. Απέναντι στις παγίδες του μισοκάλου διαβόλου, ο πιστός θωρακίζεται με όπλα πνευματικά, μέσα στη μυστηριακή ζωή της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας. 

Η προσευχή, η νηστεία, η επίκληση του ονόματος του Κυρίου μέσω της καρδιακής προσευχής  «Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με τον αμαρτωλόν», το σημείο του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού, οι ιερές Ακολουθίες και τα χαριτόβρυτα Μυστήρια της Εκκλησίας μας, ενισχύουν τον πιστό στον πνευματικό του αγώνα και τον στηρίζουν στην πορεία του προς τον Ουρανό.

Το δέντρο που βρίσκεται βαθιά ριζωμένο στη γη δεν φοβάται τους ορμητικούς ανέμους. Έτσι και ο πιστός,  όταν εναποθέτει τις ελπίδες του στο Θεό και παραδίδεται ολοκληρωτικά σε αυτόν, αναγνωρίζοντας την αδυναμία και την αμαρτωλότητά του, δεν φοβάται τις παγίδες του διαβόλου και αναφωνεί όπως ο πατέρας του δαιμονιζομένου νέου «Πιστεύω, Κύριε, βοήθει μου τ πιστί».

Κλείνοντας ο Θεοφιλέστατος μετέφερε τις εγκάρδιες ευχές του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών κ.κ. Χρυσοστόμου για έτη πολλά, ευλογημένα, Θεοσκέπαστα, Θεοφρούρητα και καλή συνέχεια στο στάδιο της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής.





Πατρῶν Χρυσόστομος: «Ἡ θυσία τοῦ Γρηγορίου τοῦ Ε’, ἡ τῆς Ἑλλάδος ἀνάστασις»

Μέσα σέ κλῖμα  βαθειᾶς συγκινήσεως καί ἐθνικῆς ὑπερηφανείας, ἑορτάσθη στήν Ἱερά Μητρόπολη Πατρῶν, ἡ πανσεβάσμιος μνήμη τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου Ἐθνοϊερομάρτυρος Γρηγορίου τοῦ Ε’, Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως.

Ὁ λαμπρός ἑορτασμός, στό πλαίσιο ἐφέτος τῆς ἐπετείου τῶν 200 ἐτῶν ἀπό τήν ἒναρξη τῆς Ἐπαναστάσεως τοῦ 1821 καί τήν θυσία τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Ε’, πραγματοποιήθηκε στόν Ἱερό Ναό τῆς Παντανάσσης Πατρῶν, ὃπου εὑρίσκεται ἡ ἱερά Είκών τοῦ ἐνδόξου Ἐθνοϊερομάρτυρος καί στόν προαύλιο χῶρο, δεσπόζει ἡ προτομή του, κατασκευασμένη ἀπό τούς συμπατριώτας του, Γορτυνίους τῶν Πατρῶν.

Οἱ ἑορτασμοί, ὃπως κάθε χρόνο, ἒγιναν μέ τήν συνεργασία τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν καί τοῦ ἱστορικοῦ Συλλόγου τῶν ἐν Πάτραις Γορτυνίων, τούς ὁποίους ὁ Σεβασμιώτατος ἀπό καρδίας ἐπήνεσε γιά τήν τιμή πρός τόν συντοπίτη τους καί κλέος ἁπάσης τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, Γρηγόριον τόν Ε’ καί γιά τήν ἐν γένει ἀγάπη τους καί ἀφοσίωσή τους στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καί τήν Ὀρθόδοξη Πατρίδα μας.

Μετά τό πέρας τῆς Θείας Λειτουργίας καί τήν ὁμιλία τοῦ Σεβασμιωτάτου, λιτανεύτηκε, ἀπό τόν Ναό ἓως τήν προτομή τοῦ Ἐθνάρχου Ἱερομάρτυρος Πατριάρχου, ἡ ἱερά Εἰκόνα του, ἀνεπέμφθη δέησις καί κατετέθησαν στέφανοι ἀπό τούς Ἐκπροσώπους τῆς Περιφέρειας, τοῦ Δήμου, τοῦ Ἐπιμελητηρίου Ἀχαΐας, τούς Προέδρους τῶν Συλλόγων τῶν ἐν Πάτραις Γορτυνίων καί Ἀρκάδων καί ἂλλους Ἐκπροσώπους τοπικῶν Ἀρχῶν καί Φορέων.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...