Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος την Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2026, τέλεσε Εσπερινό και Ιερά Παράκληση προς την Παναγία την Ιεροσολυμίτισσα στο Μητροπολιτικό Παρεκκλήσιο Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου Πατρών.
Στην ομιλία του ο Θεοφιλέστατος, μεταξύ άλλων, είπε: «Αδελφοί μου, φέρουμε το όνομα χριστιανός από τη στιγμή της βαπτίσεώς μας. Τι σημαίνει όμως αυτό το τιμητικό όνομα; Χριστιανός σημαίνει εσωτερική αλλοίωση της καρδιάς που φέρει ζωντανό τον ίδιο τον Χριστό.
Το άναμμα ενός κεριού, το σημείο του σταυρού και η παρουσία μας κάποιες φορές στον Ναό την Κυριακή αποτελούν σκαλοπάτια, όχι όμως τον τελικό προορισμό. Σκοπός της ύπαρξής μας είναι ο αγιασμός και η κατά χάριν θέωση.
Χριστιανός σημαίνει να ζω με τον Χριστό, εν Χριστώ και κατά το θέλημα του Κυρίου.Ο Απόστολος Παύλος εκφράζει αυτή την αλήθεια με τον συγκλονιστικό λόγο «Ζῶ δὲ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστός» (Γαλ. 2, 20). Μας δείχνει πως οφείλουμε να εκθρονίσουμε τον εγωισμό μας, ώστε να βασιλεύσει μέσα μας ο Κύριος.
Η αληθινή εν Χριστώ βιοτή φανερώνεται μέσα από τη ζωντανή πίστη. Η ζωντανή πίστη εκφράζεται με την απόλυτη εμπιστοσύνη στον Σωτήρα Χριστό. Ο κόσμος στις δυσκολίες και στις δοκιμασίες απελπίζεται, ο πιστός καταφεύγει θερμότερα στον Θεό, όπως το παιδί στην αγκαλιά του πατέρα του.
Ο χριστιανός τρέφεται αδιάλειπτα από την προσευχή, που είναι η αναπνοή της ψυχής. Όπως το σώμα μαραίνεται χωρίς οξυγόνο, έτσι και η ψυχή νεκρώνεται πνευματικά όταν διακόπτει τον διάλογο με τον Δημιουργό της. Προσευχόμαστε παντού και πάντοτε με πίστη και ταπείνωση. Πόσο μας ωφελεί η καρδιακή επίκληση της ευχής: «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με!»
Η προσωπική μας πορεία, ωστόσο, βρίσκει την πληρότητά της μέσα στην Εκκλησία, διά της συμμετοχής μας στα Ιερά Μυστήρια. Κέντρο της πνευματικής μας ζωής παραμένει η Θεία Ευχαριστία. Εκεί ενωνόμαστε με τον ίδιο τον Κύριο και γινόμαστε «σύσσωμοι και σύναιμοι» Χριστού.
Αυτή η θεία ένωση προϋποθέτει την οδό της διαρκούς μετανοίας. Κανείς μας δεν είναι αναμάρτητος, όμως εκείνο που μας σώζει δεν είναι η απουσία πτώσεων, αλλά η άρνηση να παραμείνουμε πεσμένοι.
Διά του Μυστηρίου της Ιεράς Εξομολόγησεως ψελλίζουμε ταπεινά, κατά το παράδειγμα του Τελώνου, το «Ὁ Θεός, ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ» (Λουκ. 18, 13), ώστε η χάρη του Θεού να καθαρίσει, να συγχωρήσει και να ανακαινίσει την ύπαρξή μας.
Σημαντική προϋπόθεση του αγιασμού μας είναι η αγάπη προς τον Κύριο και τον πλησίον.
Είναι αδιανόητο να κοινωνούμε το Ποτήριο της Αγάπης και να τρέφουμε μέσα μας πικρία, μνησικακία ή κατάκριση. Αυτή η αγάπη πιστοποιείται στη συγχώρηση, στη μακροθυμία, στην ελεημοσύνη και στη στήριξη όποιου δοκιμάζεται. Έτσι ο χριστιανός μεταμορφώνεται σε φως και μαρτυρία μέσα στον κόσμο.
Βεβαίως, ο πνευματικός αγώνας συνοδεύεται από ανηφόρες και πειρασμούς. Γι’ αυτό και ο Κύριος μας ενισχύει λέγοντας «ὁ δὲ ὑπομείνας εἰς τέλος, οὗτος σωθήσεται» (Ματθ. 24, 13). Δεν δειλιάζουμε μπροστά στις δυσκολίες, διότι γνωρίζουμε πως η σωτηρία δεν είναι ατομικό κατόρθωμα των αδύναμων δυνάμεών μας, αλλά καρπός της συνέργειάς μας με τη θεία χάρη. Σ’ αυτόν τον αγώνα έχουμε συνοδοιπόρους τον Κύριο, την Υπεραγία Θεοτόκο και τους Αγίους της πίστεώς μας.
Ας αναρωτηθούμε, λοιπόν, με ειλικρίνεια κατά πόσον η σχέση μας με τον Χριστό είναι ζωντανή ή περιορίζεται σε εξωτερικούς τύπους, και κατά πόσον η προσευχή, η μετάνοια και η συγχώρηση σφραγίζουν αληθινά την καθημερινότητά μας. Ας μην αρκούμαστε στο όνομα του χριστιανού. Ας κάνουμε τον Χριστό κέντρο της υπάρξεώς μας, ώστε πορεία και τέλος μας να είναι η κοινωνία με τον Θεό και η κληρονομία της Επουρανίου Βασιλείας Του».
Ο Θεοφιλέστατος μετέφερε στους πιστούς τις πατρικές, εγκάρδιες ευχές του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών κ.κ. Χρυσοστόμου για έτη αγιασμένα, ευλογημένα και πάμπολλα.

















Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου