Κυριακή 22 Νοεμβρίου 2026

Ο ΘΕΟΦΙΛΕΣΤΑΤΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΕΡΝΙΤΣΗΣ κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΣΤΟΝ Ι.Ν. ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΠΑΤΡΩΝ



Την Κυριακή 22 Νοεμβρίου 2026, ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος χοροστάτησε στην Ακολουθία του Όρθρου, τέλεσε Αρχιερατική Θεία Λειτουργία και Ιερά Μνημόσυνα ευσεβών ενοριτών με τη συμμετοχή του πρωτ. Αποστόλου Ζαφείρη και των διακόνων Παναγιώτου Λάγιου και Παναγιώτου Γιαννοπούλου στον Ι.Ν. Αγίου Νεκταρίου Πατρών.

Στην ομιλία του ο Θεοφιλέστατος, μεταξύ άλλων, είπε: «Το Ευαγγέλιο της Κυριακής, αδελφοί μου, μας φέρνει μπροστά σε έναν λόγο διαχρονικό και βαθιά επίκαιρο. Τα λόγια του Κυρίου είναι  πάντοτε επίκαιρα.

Μας παρουσιάζει έναν πλούσιο άνθρωπο, του οποίου η γη έφερε πλούσια σοδειά. Σκέφτεται τότε πώς θα αποθηκεύσει όλα αυτά τα αγαθά και αποφασίζει να γκρεμίσει τις μικρές του αποθήκες και να χτίσει μεγαλύτερες, ώστε να τα συγκεντρώσει και να πει στη συνέχεια στην ψυχή του: «Ψυχή, ἔχεις πολλὰ ἀγαθὰ κείμενα εἰς ἔτη πολλά· ἀναπαύου, φάγε, πίε, εὐφραίνου». 

Ξαφνικά όμως, εκείνη τη νύχτα ακούει τη φοβερή φωνή του Θεού να του λέγει: «Άφρον, ήρθε η ώρα να εγκαταλείψεις τον μάταιο τούτο κόσμο!»

Ο Κύριος τον αποκαλεί «άφρονα», δηλαδή ανόητο, εκείνον που στερείται πνευματικής διάκρισης. Γιατί η καρδιά αυτού του ανθρώπου ήταν άδεια από τον Θεό και την αγάπη. Είχε επενδύσει όλη του τη μέριμνα στα εφήμερα, στα μάταια και στα πρόσκαιρα, νομίζοντας ότι το νόημα της ζωής του βρίσκεται στα υλικά αποκτήματα και όχι στον Ζώντα Θεό.

Αδελφοί μου, ας μη σταθούμε μόνο στην καταδίκη του πλούσιου· ας δούμε τον εαυτό μας. Άφρονες γινόμαστε και εμείς όταν δεν διαχειριζόμαστε τα δώρα του Θεού με πνεύμα ευχαριστίας και κοινωνίας. 

Τίποτε, στην πραγματικότητα, δεν μας ανήκει απολύτως· είμαστε οικονόμοι και διαχειριστές των ευλογιών που μας χαρίζει ο Κύριος. Η αληθινή διαχείριση αυτών των δώρων φανερώνεται όταν γίνονται αγάπη και ελεημοσύνη προς τον συνάνθρωπο που έχει ανάγκη.

Άφρονες γινόμαστε όταν ζούμε σαν να πρόκειται να μείνουμε εδώ αιώνια, ξεχνώντας ότι η παρούσα ζωή είναι πρόσκαιρη, σαν ένα προσωρινό ξενοδοχείο στο οποίο φιλοξενούμαστε, όσο η μακροθυμία και η ευσπλαχνία του Θεού μας δίνουν χρόνο μετανοίας.

Άφρονες γινόμαστε όταν η καρδιά μας προσκολλάται στα υλικά αγαθά και χάνει τον ύψιστο σκοπό της ζωής μας, που είναι ο αγιασμός μας και η σωτηρία της αθανάτου ψυχής μας.

Επίσης, γινόμαστε άφρονες όταν μας λείπει η συμπόνια και το έλεος για τον αδελφό μας, λησμονώντας ότι κι εμείς στεκόμαστε ενώπιον του Θεού χάρη στο δικό Του αμέτρητο έλεος.

Οι Άγιοι της Εκκλησίας μας, ταπεινοί και ελεήμονες, όλα αυτά τα βίωσαν στην πράξη. Δεν έμειναν στη θεωρία, αλλά έκαναν το Ευαγγέλιο τρόπο ζωής τους, όπως ο Όσιος Ιάκωβος ο εν Ευβοία (ο Τσαλίκης).

Ο Άγιος Ιάκωβος πορεύτηκε με βαθιά ταπείνωση και απόλυτη υπακοή στο θέλημα του Κυρίου. Στο στόμα του και στην καρδιά του  κυριαρχούσαν δύο ταπεινές λέξεις: «Με συγχωρείτε». Μέσα από αυτές φανέρωνε το πνεύμα της ταπεινώσεως. Ζητούσε συγχώρεση από τους ανθρώπους και από τον ίδιο τον Θεό, γιατί είχε συνείδηση της ανθρώπινης αδυναμίας και της Θείας χάριτος.

Ο Όσιος Ιάκωβος ζητούσε συγχώρεση από ταπείνωση· εμείς, αντίθετα, συχνά διστάζουμε να πούμε «συγγνώμη», ακόμη κι όταν γνωρίζουμε ότι σφάλαμε, γιατί μας κρατά δέσμιους ο εγωισμός μας.

Ας ακολουθήσουμε λοιπόν, αδελφοί μου, τα ίχνη των Αγίων μας, αυτών των φωτεινών οδοδεικτών που μας δείχνουν τον δρόμο προς τη Βασιλεία του Θεού.

Είθε, διά πρεσβειών του Οσίου Ιακώβου, να αξιωθούμε κάποτε να ακούσουμε από τον Κύριο τον μακάριο εκείνο λόγο: «Δεῦτε, οἱ εὐλογημένοι τοῦ Πατρός μου, κληρονομήσατε τὴν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν».

Ο Θεοφιλέστατος μετέφερε στους πιστούς τις πατρικές, εγκάρδιες ευχές του Σεπτού Ποιμενάρχου μας, του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών κ.κ. Χρυσοστόμου, για έτη, αγιασμένα ευλογημένα και καλόν πνευματικό αγώνα στο στάδιο της νηστείας των Χριστουγέννων. 



















Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...