Την Δευτέρα 9 Νοεμβρίου 2026 ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος χοροστάτησε στον Μεθέορτο Εσπερινό επί τη εορτή του εν Αγίοις πατρός ημών Νεκταρίου Επισκόπου Πενταπόλεως του Θαυματουργού στον Ι.Ν. των Πατρών.
Στην ομιλία του ο Θεοφιλέστατος μεταξύ άλλων είπε: «Ευφραίνεται και αγάλλεται σήμερα η αγιοτόκος Εκκλησία μας επί τη εορτή της μνήμης του εν Αγίοις πατρός ημών Νεκταρίου, Επισκόπου Πενταπόλεως του Θαυματουργού.
Ο Άγιος Νεκτάριος αγάπησε τη στενή και τεθλιμμένη οδό την απάγουσα στη Βασιλεία των Ουρανών, γινόμενος τέκνο Θεού κατά χάριν. Ασπαζόμενοι τα ιερά και χαριτόβρυτα λείψανά του, αντλούμε θείο νέκταρ μέσα από τον βίο του.
Υπήρξε ένας πανάξιος, ταπεινός Επίσκοπος και εργάτης του Ευαγγελίου· ένας γνήσιος μιμητής του Ιησού Χριστού, που αγωνίσθηκε να κάνει τρόπο ζωής του το Άγιο Ευαγγέλιο.
Έρχεται σε μια εποχή που έχουμε αποϊεροποιήσει και αποχριστιανοποιήσει τη ζωή μας, για να μας θυμίσει ότι «Ιησούς Χριστός χθες και σήμερον ο αυτός και εις τους αιώνας».
Οι Πατέρες θεολογούν λέγοντας ότι εορτή Αγίου σημαίνει μίμησις Αγίου. Καλούμαστε, λοιπόν, να τον μιμηθούμε στην αγάπη, τη συγχωρητικότητα, το θάρρος, την ανεξικακία και τον ασκητικό, ευαγγελικό τρόπο ζωής του.
Ο Άγιος Νεκτάριος δεν αντάλλαξε τον ουρανό με τα πρόσκαιρα και εφήμερα πράγματα του κόσμου τούτου. Από την παιδική του ηλικία αγάπησε τον Θεό, τον Σταυρό του Κυρίου αλλά και τον δικό του σταυρό.
Όταν έφυγε από τη Σηλυβρία της Θράκης και πήγε στη Βασιλίδα των Πόλεων, την Κωνσταντινούπολη, πέρασε πολλές δυσκολίες. Σε όλη του τη ζωή δοκιμάστηκε με αντιξοότητες, ιδιαίτερα δε όταν εξελέγη Επίσκοπος.
Ως αληθινός μάρτυρας της συνειδήσεως, δεν εγόγγυσε και δεν πέταξε τον σταυρό του, αλλά τον βάδισε μέχρι τέλους, μέχρι τον Γολγοθά. Όμως, μετά τον Γολγοθά έρχεται η Ανάσταση και μετά τις δοκιμασίες το κάλλος του Παραδείσου. Ομοίως και εμείς, όταν έρθουν στη ζωή μας οι θλίψεις, οι ασθένειες και οι πειρασμοί, οφείλουμε με πίστη και απόλυτη εμπιστοσύνη στην πρόνοια του Κυρίου να αντιμετωπίζουμε κάθε δυσκολία.
Ο Άγιος του Θεού είχε αγαπήσει την προσευχή και από αυτήν αντλούσε δύναμη. Ήταν αδιάλειπτα συνδεδεμένος με τον Χριστό διά της προσευχής και της μυστηριακής ζωής. Αδελφοί μου, με τις δικές μας ασθενείς δυνάμεις δεν μπορούμε να νικήσουμε τους πειρασμούς, παρά μόνο μέσα από τη συμμετοχή μας στα θεία, ιερά, θεοΐδρυτα και θεοπαράδοτα μυστήρια της Εκκλησίας μας.
Παράλληλα, μας άφησε σπουδαία συγγράμματα· υπήρξε μεγάλος θεολόγος, αλλά κυρίως θεολόγησε με τον ίδιο τον τρόπο της ζωής του, ακολουθώντας πιστά τα λόγια του Κυρίου: «ο έχων τας εντολάς μου και τηρών αυτάς, εκείνός εστιν ο αγαπών με».
Έτσι, πορευόμενοι σύμφωνα με το θέλημά του Κυρίου, οδηγούμαστε με ασφάλεια στη σωτηρία και τον αγιασμό μας.
Είχε, επίσης, ιδιαίτερη αγάπη προς την Υπεραγία Θεοτόκο και έγραψε ύμνους και ωδές πνευματικές, όπως το «Αγνή Παρθένα Δέσποινα», που αποτελεί το υπερχείλισμα του σεβασμού του προς Εκείνη. Τον ύμνο αυτό ψάλλουν σε ολόκληρο τον κόσμο προς την Παναγία μας, Αυτήν που έγινε γέφυρα για να ανέβει η γη στον ουρανό και να κατέβει ο ουρανός στη γη.
Ας παρακαλούμε την Παναγία μας να μας κρατά πάντα από το χέρι και να σπεύδει γοργά, ως Γοργοεπήκοος, να μας σκεπάζει και να μας προστατεύει.
Ο Κύριος, για τους αγώνες και την οσιακή βιοτή του, του χάρισε το δώρο να θεραπεύει ασθένειες σωματικές και ψυχικές· γι' αυτό και εμείς καταφεύγουμε στη χάρη και τη μεσιτεία του.
Ασπαζόμενοι τα τίμια λείψανα των Αγίων, ασπαζόμαστε τους πόδας του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού».
Ο Θεοφιλέστατος μετέφερε στο εκκλησίασμα τις πατρικές, εγκάρδιες ευχές του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών κ.κ. Χρυσόστομου για έτη αγιασμένα, ευλογημένα και πάμπολλα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου