Την Δευτέρα 12 Οκτωβρίου 2026, ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος, κατά την καθιερωμένη Ιερά Παράκληση προς τον Άγιο Νεκτάριο τον Θαυματουργό, κήρυξε τον θείο λόγο στον Ιερό Ναό Αγίου Νεκταρίου Πατρών.
Στην ομιλία του, ο Θεοφιλέστατος, μεταξύ άλλων, ανέφερε: «Ευσεβείς αδελφοί μου,όταν ο άνθρωπος εισέρχεται στην Κολυμβήθρα του Αγίου Βαπτίσματος, εκείνη τη στιγμή συντελείται ένα μέγα Μυστήριο: ο παλαιός άνθρωπος πεθαίνει και αναγεννάται “εξ ύδατος και Πνεύματος”. Ενδυόμαστε τον Χριστό, σφραγιζόμαστε με τη δωρεά του Αγίου Πνεύματος και γινόμαστε μέλη του Σώματος της Εκκλησίας.
Ωστόσο, το Άγιο Βάπτισμα δεν είναι το τέρμα της διαδρομής, αλλά η αφετηρία. Από εκείνη τη στιγμή αναλαμβάνουμε μια μεγάλη ευθύνη και μια σειρά από πνευματικές υποχρεώσεις.
Όταν μιλάμε για “υποχρεώσεις” στην Ορθόδοξη Εκκλησία, εννοούμε θεόσδοτες αφορμές θεραπείας και αγιασμού. Είναι ο δρόμος που μας κρατά ζωντανούς και ενωμένους με την Πηγή της Ζωής, τον Κύριό μας Ιησού Χριστό.
Η Αγία μας Εκκλησία είναι το πνευματικό μας νοσοκομείο. Όπως το σώμα μας χρειάζεται τροφή, έτσι και η ψυχή μας έχει ανάγκη από κάθαρση και πνευματική τροφή.
Η κάθαρση αυτή επιτυγχάνεται μέσα από το Μυστήριο της Ιεράς Εξομολογήσεως. Καθώς πορευόμαστε στη ζωή, εξαιτίας της ανθρώπινης αδυναμίας μας, λερώνουμε τον πνευματικό μας χιτώνα με την αμαρτία. Η Εξομολόγηση είναι το “δεύτερο βάπτισμα”, καθώς μέσα από αυτήν καθαρίζεται και πάλι ο πνευματικός μας χιτώνας.
Η Θεία Κοινωνία είναι φάρμακο αθανασίας για τους πιστούς που αγωνίζονται πνευματικά.Η τακτική προσέλευση στο Άγιο Ποτήριο, με την κατάλληλη προετοιμασία, την προσευχή και την καθοδήγηση του πνευματικού μας, αποτελεί μεγάλη ευλογία για κάθε χριστιανό. Ο ίδιος ο Χριστός μάς είπε: “Ὁ τρώγων μου τὴν σάρκα καὶ πίνων μου τὸ αἷμα ἐν ἐμοὶ μένει, κἀγὼ ἐν αὐτῷ”.
Η συμμετοχή μας στη Θεία Λειτουργία της Κυριακής δεν είναι ένα τυπικό καθήκον. Όταν απουσιάζουμε αδικαιολόγητα από τη Θεία Λειτουργία, απομακρυνόμαστε από την Πηγή της Ζωής. Εμείς οι Νεοέλληνες πρέπει να ξαναβάλουμε την Κυριακή στη ζωή μας.
Επίσης, ως πνευματική μας υποχρέωση, καλούμαστε να βρισκόμαστε σε διαρκή πνευματική εγρήγορση, ώστε να αποφεύγουμε την αμαρτία. Ο αγώνας αυτός συνδέεται άμεσα με τη νηστεία. Η νηστεία των τροφών, αλλά κυρίως η νηστεία των παθών και της γλώσσας, γυμνάζει τη θέληση και υποτάσσει τη σάρκα στο πνεύμα.
“Ἡ πίστις χωρὶς τῶν ἔργων νεκρά ἐστι”. Η αγάπη εκφράζεται μέσα από την έμπρακτη ελεημοσύνη και τη στήριξη του πλησίον. Πάνω απ’ όλα, όμως, εκδηλώνεται μέσα από τη συγχωρητικότητα. Δεν μπορούμε να ζητούμε το έλεος του Θεού, δηλαδή να μας συγχωρήσει τα αμέτρητα λάθη μας, εάν εμείς δεν μπορούμε να συγχωρούμε όσους μας λύπησαν.
Όλες αυτές οι χριστιανικές υποχρεώσεις, η Ιερά Εξομολόγηση, η Θεία Κοινωνία, η προσευχή, η νηστεία, η αποφυγή της αμαρτίας και η άσκηση της αγάπης, δεν αποτελούν βάρος. Είναι τα φτερά με τα οποία η ψυχή πετά προς τον Ουρανό.
Αδελφοί μου, ο Κύριος ζητά την καρδιά μας: “Δός μοι, υἱέ, σὴν καρδίαν”, καθώς και τη μετάνοιά μας, ώστε η ζωή μας να γίνει φως για τον κόσμο και δοξολογία του Αγίου Ονόματος του Κυρίου».
Ο Θεοφιλέστατος μετέφερε στους πιστούς τις πατρικές εγκάρδιες ευχές του αγγέλου της τοπικής μας Εκκλησίας, του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών κ.κ. Χρυσοστόμου, για έτη αγιασμένα, ευλογημένα και πάμπολλα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου