Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος προέστη του Πανηγυρικού Εσπερινού στον Ιερό Ναό Αγίου Νεκταρίου Πατρών, επί τη Ανακομιδή των Ιερών Λειψάνων του εν Αγίοις πατρός ημών Νεκταρίου, Επισκόπου Πενταπόλεως.
Ο Θεοφιλέστατος στην ομιλία του, μεταξύ άλλων, είπε: "Ευσεβείς μου αδελφοί, η Αγία μας Εκκλησία ανοίγει μπροστά μας έναν μεγάλο και συγκλονιστικό πνευματικό θησαυρό, τα Ιερά Λείψανα του Αγίου Νεκταρίου, Επισκόπου Πενταπόλεως του Θαυματουργού.
Στεκόμαστε μπροστά σε έναν Άγιο που πόνεσε, αδικήθηκε, συκοφαντήθηκε, εγκαταλείφθηκε από ανθρώπους, αλλά δεν εγκατέλειψε ποτέ τον Χριστό. Ο Άγιος Νεκτάριος μας λέει ότι μπορεί να μας εγκαταλείψουν οι άνθρωποι, αλλά εμείς δεν πρέπει να φύγουμε ποτέ από τον Χριστό.
Ο Άγιος Νεκτάριος γνώρισε από πολύ νωρίς τον κόπο και τη δυσκολία. Γνώρισε την ανέχεια, γνώρισε τον αγώνα, γνώρισε την αδικία. Ανέβηκε στα ύψη της Αρχιερωσύνης, έγινε Επίσκοπος Πενταπόλεως, αλλά στη συνέχεια βρέθηκε αντιμέτωπος με συκοφαντίες και άδικες κατηγορίες.
Δεν ανταπέδωσε το κακό. Δεν καταράστηκε αυτούς που τον πλήγωσαν. Δεν προσπάθησε να εκδικηθεί. Δεν είπε: «Θα τους αποδείξω ποιος είμαι». Έκανε κάτι πολύ δυσκολότερο. Σιώπησε, προσευχήθηκε και συγχώρεσε. Αδελφοί μου, αυτό είναι αγιότητα! Εμείς πολλές φορές δυσκολευόμαστε να συγχωρήσουμε μια κουβέντα που μας είπαν. Μια παρεξήγηση. Μια αδικία. Ένα βλέμμα. Έναν λόγο που μας πλήγωσε.
Ο Άγιος Νεκτάριος, ενώ είχε μπροστά του μεγάλες αδικίες, κράτησε μέσα στην καρδιά του τον λόγο του Χριστού: «Ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν». Ο δρόμος της σωτηρίας είναι δρόμος Σταυρού, και ο Άγιος Νεκτάριος περπάτησε αυτόν τον δρόμο.
Έφθασε κάποτε στην Αίγινα. Εκεί, μακριά από τις τιμές και τις ανθρώπινες δόξες, δημιούργησε την Ιερά Μονή της Αγίας Τριάδος. Εκεί προσευχήθηκε. Εκεί έκλαψε. Εκεί σήκωσε τους πόνους των ανθρώπων. Εκεί έγινε πατέρας για πολλούς. Και εκεί, στις 8 Νοεμβρίου του 1920, παρέδωσε την Αγία του ψυχή στον Θεό.
Όμως ο Θεός δεν άφησε τον Άγιό Του να ξεχαστεί. Τριάντα τρία χρόνια αργότερα, στις 3 Σεπτεμβρίου 1953, πραγματοποιήθηκε η ανακομιδή των Ιερών Λειψάνων του στην Αίγινα. Η Αγία μας Ορθόδοξος Εκκλησία τιμά ακριβώς αυτό το γεγονός.
Τα Ιερά Λείψανα του Αγίου Νεκταρίου έγιναν για εκατομμύρια ανθρώπους πηγή παρηγοριάς και προσκύνησης. Η Εκκλησία μας δεν λατρεύει τα Άγια Λείψανα. Λατρεύει μόνο τον Τριαδικό Θεό. Τα Ιερά Λείψανα τα τιμούμε και τα προσκυνούμε, επειδή είναι το σώμα ενός Αγίου που αγιάστηκε με τη χάρη του Θεού.
Ολόκληρη η ύπαρξη του Αγίου έγινε προσφορά στον Χριστό. Όταν στεκόμαστε μπροστά στα Ιερά Λείψανα των Αγίων της Ορθοδοξίας μας, να λέμε: «Κύριε, διά πρεσβειών των Αγίων Σου, ελέησόν με».
Η χάρη είναι του Θεού. Ο Άγιος είναι ο φίλος του Θεού, ο άνθρωπος που έζησε με τον Θεό και τώρα πρεσβεύει για εμάς. Ο Άγιος Νεκτάριος ξέρει από πόνο. Ξέρει τι σημαίνει να σε αδικούν. Ξέρει τι σημαίνει να σε παρεξηγούν. Ξέρει τι σημαίνει να σε απορρίπτουν, γι' αυτό η παρηγοριά του είναι τόσο μεγάλη.
Δεν είναι ένας Άγιος που έζησε μακριά από τον πόνο του ανθρώπου. Πέρασε μέσα από τον πόνο και τον έκανε προσευχή. Πέρασε μέσα από την αδικία και την έκανε συγχώρηση. Πέρασε μέσα από την εγκατάλειψη και την έκανε εμπιστοσύνη στον Θεό. Πέρασε μέσα από τον σταυρό και οδηγήθηκε στην Ανάσταση.
Ας κοιτάξουμε σήμερα τον Άγιο Νεκτάριο και ας ρωτήσουμε τον εαυτό μας: Εγώ μπορώ να συγχωρήσω; Μπορώ να προσευχηθώ για εκείνον που με πλήγωσε; Μπορώ να πω: «Χριστέ μου, ευλόγησέ τον»; Μπορώ να σταματήσω να κρατώ μέσα μου την κακία; Γιατί πολλές φορές λέμε ότι αγαπούμε τον Χριστό, αλλά μέσα στην καρδιά μας κρατούμε θυμό. Πηγαίνουμε στην Εκκλησία, ανάβουμε κερί, προσκυνούμε τους Αγίους, αλλά δυσκολευόμαστε να συγχωρήσουμε τον αδελφό μας.
Ο Άγιος Νεκτάριος μάς διδάσκει ότι δεν υπάρχει αληθινή αγιότητα χωρίς συγχώρηση. Δεν σημαίνει ότι η αδικία γίνεται δικαιοσύνη. Δεν σημαίνει ότι το κακό παύει να είναι κακό. Σημαίνει όμως ότι δεν αφήνω το κακό να κατοικήσει μέσα στην ψυχή μου.
Προσεύχομαι και λέω: «Κύριε μου και Θεέ μου, Εσύ γνωρίζεις. Εσύ βλέπεις. Εσύ κρίνεις. Εγώ θέλω να κρατήσω καθαρή την καρδιά μου».
Σήμερα, λοιπόν, αδελφοί μου, ας προσκυνήσουμε νοερά τον Άγιο Νεκτάριο. Και ας του πούμε: Άγιε του Θεού Νεκτάριε, εσύ που υπέμεινες την αδικία, βοήθησέ μας στις αδικίες της ζωής. Εσύ που γνώρισες τον πόνο, στάσου κοντά στους πονεμένους και οδήγησέ μας πάντοτε στην οδό του αγιασμού και της σωτηρίας".
Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος μετέφερε στους πιστούς τις πατρικές και εγκάρδιες ευχές του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών κ.κ. Χρυσοστόμου για έτη αγιασμένα, ευλογημένα και πάμπολλα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου