Τετάρτη, 11 Σεπτεμβρίου 2013

11 Σεπτεμβρίου Συναξαριστής. Θεοδώρας ἐξ Ἀλεξανδρείας, Εὐφροσύνου Μάγειρα, τῶν Ἁγίων Διοδώρου, Διομήδους καί Διδύμου, τῶν Ἁγίων Δημητρίου, Εὐανθίας καί Δημητριανού, Θεοδώρας Βάστας, Ἴας Μάρτυρος, Ἀνακομιδή Λειψάνων τῶν Ἁγίων Σεργίου καί Γερμανοῦ.



σία Θεοδώρα ν λεξανδρεί
Καταγότανπ τν λεξάνδρεια στ χρόνια το βασιλι Ζήνωνος (474 – 490) κα ταν συνεζευγμένη μ εσεβ νδρα, τν Παφνούτιο. ζω τς Θεοδώρας ταν τίμια, νάρετη κα φοσιωμένη στν σύζυγό της. μως, μισόκαλος διάβολος, σ κάποια στιγμ δυναμίας τς Θεοδώρας, τν σπρωξε κρυφ στν μοιχεία. Κανες δν τν εδε. Κανες δν τ μαθε. Μποροσε,
πομένως, ν συνεχίσει ρμονικ τν ζωή της μ τν σύζυγό της. ταν,μως, κουσε τ λόγια του Εαγγελίου, μ τ ποία Κύριος διδάσκει τι «οκ στ κρυπτόν, ο φανερν γενήσεται», δν πάρχει, δηλαδή, κρυφό, τ ποο δν θ γίνει φανερ στ μέλλον, σκέφθηκε τ βάθος τς μαρτίας της κα κλαψε πικρά. Ντύθηκε πειτα νδρικά, πγε σ μοναστρι κα κάρη μοναχς μ τ νομα Θεόδωρος.κε, μέρα – νύκτα μετανοοσε κα κλαιγε τν μαρτία της.


Μετ
π δυ χρόνια, συκοφαντήθηκε τι πόρνευσε μ γυνακα, ταν φεραν να νεογέννητο μωράκι ξω π τν πόρτα το μοναστηριο. Τότε Θεοδώρα πρε τ βρέφος κα γι πτ λόκληρα χρόνια, ξω π τ μοναστρι μ διάφορες κακουχίες, τ νέθρεψε σν δικό της.ταν πανλθε στ μοναστρι, τ ταλαιπωρημένο σμά της μετπ λίγο καιρ ξεψύχησε. Τότε ο μοναχοί, ταν διαπίστωσαν τ φλο της, θαύμασαν κα λοι μαζ δόξασαν τ Θεό.
πολυτίκιον. χος γ’. Θείας πίστεως.
Δ
ροννθεον, γιασμένον, Θε νεγκας, τν βιοτήν σου, Θεοδώρα σία πανεύφημε· τς μετανοίας τ πρ γρ μφαίνουσα, μέσον νδρν φιλοσόφως διέλαμψας· θεν πρέσβευε, παύστως τ σ δοξάσαντι, δωρήσασθαι μν τ μέγα λεος.
Κοντάκιον. χος α’. Χορός γγελικός.
Τν νύκτα τν παθν, κφυγοσα θεόφρον, προσλθες νοητς, τ λί τς δόξης, σκήσει νεκρώσασα, τς σαρκς τ σκιρτήματα· θεν γέγονας,πογραμμς Μοναζόντων, κα νόρθωσις, τν πεπτωκότων ν βί, Θεοδώρα πάνσεμνε.
Μεγαλυνάριον.
Τίς σου τςσκήσεως τ στερρόν, κα τς μετανοίας, νυμνήσει, τ καρτερόν; Σ γρ Θεοδώρα, περφυέσι πόνοις, τν παλαμναον φιν, κατετραυμάτισας. 

γιος Εφρόσυνος μάγειρας

πρξε γράμματος, λλ ληθιν εσεβς κα πιστός.κανε οκονομίες μ στερήσεις το αυτο του, μόνο κα μόνο γι ν κάνειλεημοσύνες. Τ πάγγελμά του, το πέτρεπε ν τρώει πρτος τ καλύτερα φαγητά. Ατς μως, δν θέλησε ν τ μεταχειριστε ποτέ.
τρωγε μ μεγάλη εχαρίστηση τ χόρτα κα τς λιές του, τν στιγμ πο βραζαν ψηναν μπροστ του τ ρεκτικότερα κρέατα κα τ προκλητικότερα ψάρια. Κατόπιν Εφρόσυνος πγε σ μοναστρι, που κα κε ξασκοσε τ ργο το μαγείρου. λλ ατός, ντίθετα π τι στ κοσμικ ξενοδοχεα, στ μοναστρι φτιαχνε μετριότατο φαγητό. Σ μερικος πο τν ερωνεύονταν γι’ ατ του τν κατάσταση, Εφρόσυνος μ πραότητα παντοσε: « καλ μαγειρικ δν εναι τόσο καλς βοηθς γι τν βασιλεία τν ορανν. Τν πολλ εφροσύνη πο ζητον τ σώματα, θ τν χάσουν κατ’ νάγκην ο ψυχές. Κα γ δν χω δ προορισμ ν σς κολάσω». Τελικ
Εφρόσυνος, πέθανε σ να ρημικ συχαστήριο. Κα κκλησία, πο ξέρειτι στν αώνια ζω δν χει κανένα νώτερο δικαίωμα π ναν μάγειρανας βασιλις φιλόσοφος, νέγραψε μεταξ τν γίων της τν μάγειρο Εφρόσυνο, πειδ ξερε κα ν πιστεύει κα ν ζε κατ τ θέλημα το
Θεο.
πολυτίκιον. χος πλ. α’. Τν συνάναρχον Λόγον.
Ταπεινώσει καρδίας Πάτερ Εφρόσυνε, τ μαγειρεί προσφέρων διακονίαν τν σήν,
πληρώθης ληθς γίου Πνεύματος· θεν γνώρισεν μν, τν σν δόξαν Θεός, δι’ ερέως σίου· ς κα μς θεοφόρε, μετόχους δεξον τας πρεσβείαις σου.
Κοντάκιον. χος δ’. πεφάνης σήμερον.
Εφροσύνης μέτοχος τς ορανίου, γεγονς Εφρόσυνε, τ σαγγέλ σου ζω, φθηςγγέλων σότιμος, μεθ’ ν δυσώπει, πρ τν τιμώντων σε.
Μεγαλυνάριον.
σκησαςς γγελος π γς, τρόποις ναρέτοις, κκαθάρας σου τν ψυχήν· θεν τς γήρω, μετέσχες εφροσύνης, πρ μν πρεσβεύων, Πάτερ Εφρόσυνε.
Ο γιοι Διόδωρος, Διομήδης κα Δίδυμος
Κα ο τρες γιοι ταν π τ Λαοδίκεια τς Συρίας. Συνελήφθηκαν π τνκε ρχοντα, κα πειδ μολόγησαν μ θάρρος τι εναι χριστιανοί, μαστιγώθηκαν μέχρι θανάτου.

Ο γιοι Δημήτριος, Εανθία σύζυγός του κα Δημητριανς γιός τους

Θανατώθηκαν κατ τν διάρκεια σεισμο. Στ Συναξάρι μως το κατόνταρχου Κορνηλίου βρίσκουμε γι τος μάρτυρες ατος τ ξης: Δημήτριος ταν φιλόσοφος κα ρχοντας τς πόλης Σκεψέων Σκήψης τς Μ. σίας, κα διώκτης τν Χριστιανν. δ γυνακά του Εανθία κα γιός του Δημητριανς ταν στν να προσευχόμενοι, μαζ μ τν Κορνήλιο. Τν στιγμ μως κείνη γινε σεισμς κα Εανθία μ τν Δημητριαν καταπλακώθηκαν στ ρείπια το ναο, φωνάζοντας τ νομα το Κορνηλίου. Τ μαθε ατ Δημήτριος, βρκε τν Κορνήλιο κα τν παρακάλεσε ν σώσει τν οκογένειά του. Πράγματι Κορνήλιος βγαλε ζωντανος π τ ρείπια τ δυ μέλ τς οκογενείας το Δημητρίου, πο εχε σν ποτέλεσμα τν μεταστροφ στν Χριστ το Δημητρίου, καθς κα λων τν κατοίκων τς πόληςκείνης.

γία Θεοδώρα σιομάρτυς ν Βάστ

Πρόκειται γι τοπικ γία πο ζησε τν 10ο αἰῶνα στν κεντρικ Πελοπόννησο (σύνορα Μεσσηνίας – ρκαδίας).π μικρ γάπησε τν θεάνθρωπο κα λυτρωτ Χριστ κα σ’ ατν φιέρωσε τν ζωή της. ζησε σν μοναχς σ νδρικ μοναστρι τς νω Μεσσηνίας
κα φτασε σ μεγάλο ψος γιότητας. Συκοφαντήθηκε μως βάναυσα,τι φησε γκυο κοπέλα τς περιοχς! Τ θη τς ποχς κείνης ταν τέτοια, στε βιαστικ τν καταδίκασαν σ θάνατο.
Γιατί μως ν εχε πρόχειρη τν πόδειξη θότητάς της σν γυνακα κα φο ρνήθηκε τν
συκοφαντία, δν τν χρησιμοποίησε; Τν λόγο γνωρίζει ατ κα Θεός. Γεγονς εναι τι φορτώθηκε ξένη ντροπ κα ποφάσισε ν μαρτυρήσει πγάπη. Τ τελευταα λόγια τς ταν: «Τ σμά μου ν γίνει ναός, τ μαλλιά μου πελώρια δέντρα κα τ αμα μου ποτάμι». Σήμερα στν τόπο το μαρτυρίου της, στ χωρι Βάστα ρκαδίας, πάρχει ξωκλσι πο π δίπλα του περνάει ποτάμι κα πάνω στ σκεπ του πάρχουν κατ παράδοξο τρόπο 17 τεράστια δέντρα. Λεπτομερ βιογραφία τς γίας, γραψε Σεβ. Μητροπολίτης Γόρτυνος κα Μεγαλουπόλεως κ. Θεόφιλος. (Ν
παρατηρήσουμε δ τι βιογραφία τς γίας ατς, χει ρκετ κοιν στοιχεα, μ ατ τς γίας Θεοδώρας τς λεξανδρινς, πο μνήμη τηςορτάζεται πίσης ατν τν μέρα).

νακομιδ Τιμίων Λειψάνων σίων Πατέρων Σεργίου κα Γερμανο
νακομιδ Λειψάνων τν σίων Πατέρων Σεργίου κα Γερμανο «τν ν Βαλάμ θαυματουργν κ τς Νοβαγράδας (Νεαπόλεως) πιστραφέντων ες τν ν Βαλάμ ερν ατν Μονήν».
Δν χουμε περισσότερες πληροφορίες γι τ γεγονός.

Ίας Μάρτυρος. Mνήμη της Aγίας Mάρτυρος Ίας.
Oσμήν μύρων έπνευσεν η μάρτυς Ία, Eρυθροβαφών αιμάτων ατμοπνόων. Aύτη η Aγία, γερόντισσα ούσα κατά την ηλικίαν, επιάσθη σκλάβα από τους Πέρσας, ομού με εννέα χιλιάδας Xριστιανούς, οι οποίοι ετιμωρήθησαν διαφόρως. Mαζί δε με αυτούς παρεστάθη και η Aγία έμπροσθεν των αρχιμάγων1 του βασιλέως της Περσίας, και ετιμωρήθη με διάφορα βάσανα, ύστερον δε απεκεφαλίσθη. Άδεται δε φήμη, ότι μετά την αποτομήν της ιεράς της κεφαλής, η γη εκείνη, οπού εδέχθη το αίμα της, εφούσκωσε και υψώθη εις όγκον πολύν. Oι δε δήμιοι οι ταύτην βασανίσαντες, παρελύθησαν. Kαι ο ήλιος, εσκότισε το φως του. Kαι ο περιέχων αήρ, εγέμωσεν από ευωδίαν
γλυκυτάτην και άρρητον. Oύτω γαρ δοξάζει ο Θεός τους αυτόν δοξάζοντας.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ
1. Mάγους εσυνείθιζον να ονομάζουν οι Πέρσαι τους τα στοιχεία
θεοποιούντας, ως λέγει ο Θεοδώρητος εν κεφ. λη΄, του πέμπτου βιβλίου της
Eκκλησιαστικής Iστορίας. Όθεν ακολούθως οι πρώτοι και αρχηγοί των
τοιούτων μάγων, αρχιμάγοι ελέγοντο.
(από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Α´. Εκδόσεις Δόμος, 2005)
Πληροφορίες πό Saint.gr καί Μέγα Συναξαριστή (synaxarion.gr)
anavaseis.blogspot.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...