Σάββατο, 24 Αυγούστου 2013

ΚΥΡΙΑΚΗ Θ' ΜΑΤΘΑΙΟΥ - ΠΕΡΠΑΤΩΝΤΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΑ ΚΥΜΑΤΑ



ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ - Α΄ Κορ. γ΄ 9-17
ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ- Ματθ. ιδ΄ 22-34

ΠΕΡΠΑΤΩΝΤΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΑ ΚΥΜΑΤΑ

Μετ τ ντυπωσιακ θαμα το χορτασμο τν πεντακισχιλίων Κύριος ησος, προκειμένου ν ποτρέψει τς νθουσιώδεις κδηλώσεις το πλήθους, νάγκασε τος μαθητές Του ν νεβον σ πλοο κα ν περάσουν στν πέναντι πλευρ τς λίμνης, κι κενος, φο διέλυσε τ πλήθη, νέβηκε στ βουν γι ν προσευχηθε μόνος του. Εχε δη βραδιάσει. «ψίας δ γενομένης μόνος ν κε», μς πληροφορε ερς εαγγελιστς Ματθαος.
Εναι ξιοσημείωτες ο συνθκες πο πιλέγει Κύριος γι ν προσευχηθε:  τ βουνό, τ νύχτα, τν πομόνωση. Τ βουνό, διότι βρίσκεται μακρι π τος θορύβους κα τος περισπασμος τν πόλεων. Τ νύχτα, ποία συνοδεύεται π γαλήνη κα συχία. Κα τ μόνωση, πο ξασφαλίζει τ περίσπαστο π συνομιλίες κα λλες πασχολήσεις.
Εναι πολ σημαντικ κι μες ν φροντίζουμε, σο εναι δυνατόν, ν ξασφαλίζουμε κατάλληλες συνθκες γι τν ερ ρα τς προσευχς. Ν φήνουμε τ τηλέφωνο κα τς συζητήσεις, ν κλείνουμε τν τηλεόραση κα τν πολογιστ κα ν ποσυρόμαστε σ διαίτερο τόπο γι ν φοσιωνόμαστε στν πικοινωνία μας μτν Θεό. σιωπ τς νύχτας μς βοηθε ν ρεμήσουμε, ν δομε καλύτερα τν αυτό μας, ν μελετήσουμε, ν προσευχηθομε θερμ κα μ κατάνυξη. ερς Χρυσόστομος λέγει τι, πως τ φυτ ναπνέουν τ νύχτα, τσι κα ψυχ τ νύχτα κυρίως δέχεται τ δροσι το Ορανο (P.G. 60, 202-204). Ετυχισμένος ποιος χει γευθε ατ τ γλυκύτητα τς νυκτερινς θείας ναβάσεως...!

ν Κύριος προσευχόταν στ ρος, ο μαθητές Του περνοσαν δραματικς ρες μέσα στ πλοιάριο. Τ πελώρια κύματα, σφοδρς ντίθετος νεμος κα τ πυκν σκοτάδι προκαλοσαν τρόμο κα πανικ κόμα κα στος μπειρους θαλασσοδαρμένους ψαράδες τς Γαλιλαίας.
Κα τ χειρότερο;... Δν εχαν μαζί τους τν Κύριο γι ν τος βοηθήσει. ρα περνοσε. ταν τ τελευταο τρίωρο τς νύχτας, «τετάρτ φυλακ τς νυκτός» (περίπου 3-6 π.μ.). Κι ησος λθε πρς ατος περπατώντας πάνω στ νερά. Τρόμαξαν ο μαθητές, διότι νόμισαν τι βλεπαν φάντασμα. κενος μως τος καθησύχασε: «Θαρσετε, γώ  εμι· μ φοβεσθε».
Μαρτυρικ νύχτα πο πέρασαν ο μαθητς το Χριστο! Γιατί μως τος φησε ν παλεύουν μόνοι τους τόσες ρες;... Τν πάντηση μς τ δίνει ριστος ρμηνευτς τν Γραφν γιος ωάννης Χρυσόστομος: «π μείζονα γων ατος πομονήν... λην τν νύκτα φίη σιν ατος κλυδωνίζεσθαι, διεγείρων ατν πεπωρωμένην τν καρδίαν». Γι ν τος βοηθήσει ν ποκτήσουν μεγαλύτερη πομον στς θλίψεις. Γι ν ξυπνήσει τν καρδιά τους, πο δν καταλάβαινε κόμη ποις ταν Κύριος.
Κι μες ς μν πογοητευόμαστε ταν ασθανόμαστε μόνοι κα βοήθητοι στς δοκιμασίες πο ντιμετωπίζουμε. πιτρέπει κάποτε Κύριος ν παρατείνεται δοκιμασία μας, προ κειμένου ν στερεωθε πίστη μας κα ν γίνουμε περισσότερο πομονετικο κα γενναοι.
Πάντα ρμητικς Πέτρος, ζήτησε π τν Κύριο ν το δώσει τ δύναμη ν περπατήσει πάνω στ κύματα κα ν βρεθε κοντά Του. Κα πράγματι μ τ πρόσταγμα το Κυρίου Πέτρος κατέβηκε π τ πλοο κα βάδιζε πάνω στ μανιασμένα κύματα, λς κα περπατοσε πάνω στν ξηρά. Κάποια στιγμ μως νιωσε δυνατ τν νεμο ν τν κτυπάει κα τότε λύγισε. Φοβήθηκε κα ρχισε ν βυθίζεται. Τν πλησίασε μως μέσως Κύριος κα πλωσε τ χέρι Του, τν πιασε κα το επε: «λι γόπιστε! ες τί δίστασας;».
Πέτρε, γιατί δείλιασες;... Πρν π λίγο εδες να θαμα μ τ μάτια σου. Μ εδες ν περπατάω πάνω στ κύματα. Κι χι μόνο ατό, λλ κα ζησες κι σ προσωπικ τ διο θαμα. Βάδισες πάνω στ θάλασσα! Γιατί λοιπν φοβήθηκες τν νεμο; Μήπως εναι πι σχυρς π τ θεϊκή μου δύναμη;
Δν μς ξαφνιάζει τ πάθημα το Πέτρου, διότι κι μες κάποτε κδηλώνουμε παρόμοια λιγοπιστία. ν χουμε δε πολλ θαύματα το Θεο στ ζωή μας, μ τν πρώτη δυσκολία πο ντιμετωπίζουμε, εκολα τ ξεχνμε κα λυγίζουμε.
Κι εναι σν ν κομε κι μες τ φων το Χριστο ν πευθύνεται στν καθένα π μς: «Ες τί δίστα σας;»... Γιατί χάνεις τ θάρρος σου; πως κα στ παρελθν σ βοήθησε Θες γι ν ξεπεράσεις πολλς δυσκολίες κα σ γλύτωσε π πολλος κα ποικίλους κινδύνους, ν εσαι βέβαιος τι κα τώρα Παντοδύναμος δν θ σ γκαταλείψει. Θ εναι πάντοτε δίπλα σου, τοιμος ν πλώσει τ χέρι Του γι ν σ σώσει!

Ο ΣΩΤΗΡ, 1 κα 15 Αγούστου 2013

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...