Τρίτη 29 Μαρτίου 2011

ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΜΑΘΗΤΡΙΕΣ ΤΙΜΗΣΑΝ ΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΜΑΣ



Γράφει ο Φοιτητής Μάριος Σαράντης

Ήταν μαζεμένοι όλοι μία βραδιά
και στο τζάκι έκαιγε η φωτιά
μέσ' τα μάτια τους φαινόταν καθαρά
πως για αυτούς τα χρόνια ήταν σκληρά.
Περήφανοι όλοι με γενναία καρδιά,
μιλούσαν για τη λευτεριά.

Μαζεμένοι όλοι μικροί, μεγάλοι, νέοι και γέροι με λαμπερά τα πρόσωπα και την ύπαρξη μας να σφύζει από περηφάνια, στο Πνευματικό Κέντρο του Ιερού Ναού Αγίου Νεκταρίου Πατρών, για να εορτάσουμε την ΕΘΝΙΚΗ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΟΥ 21. Την αρχή της Ελευθερίας του Γένους μας. Φεγγοβόλα πρόσωπα αγοριών και κοριτσιών ήταν έτοιμα όχι μόνο να παρουσιάσουν την γιορτή, αλλά να γίνουν οι ίδιοι ήρωες, σαν τους ήρωες του 21. Με τόση ζωντάνια και εθνικό ζήλο θέλησαν να μας μεταφέρουν στις Άγιες εκείνες στιγμές του ξεσηκωμού. Την στιγμή που οι Έλληνες αποφάσισαν από ραγιάδες να γίνουν ελεύθεροι Έλληνες. Εντυπωσιάστηκα με τον υπερβάλλοντα ζήλο αυτών των παιδιών. Στην μνήμη μου ήχησε γλυκά ο στιχουργός:

Στην Αγία Λαύρα πρώτα τις χρυσές ακτίνες χύνει, 
που λεβέντες πρώτ' ανάψαν του πολέμου τη φωτιά. 
Τη γαλάζια μας Σημαία με τη χάρη του λαμπρύνει 
και του θείου Ιεράρχη χαιρετάει τη σκιά.
Ομορφιά και δόξα χύνει όπου γη αιματωμένη 
απ' το τιμημένο αίμα των παιδιών της κλεφτουριάς.

Έτσι τα νοιώσαμε όλοι αυτά τα παιδιά, σαν τα παιδιά της κλεφτουριάς, έτοιμα να θυσιαστούν για την Πατρίδα. Έτοιμα να υπερασπιστούν με σθένος την Άγια Πίστη μας. Στο ξεκίνημα της γιορτής τους, μας καλωσορίζουν λέγοντάς μας με σθεναρά φωνή, την φράση που είχε τρόπο ζωής ο Έλληνας Ραγιάς… Πίστη και Πατρίδα, Χριστός και Ελευθερία. Ρίγος κατακλύζει τις ψυχές μας. Είμαστε βέβαιοι πως θα γίνουμε μέτοχοι μιας πολύ ιδιαίτερης εκδήλωσης μνήμης.


Στην συνέχεια, οι Βυζαντινοί Ύμνοι της Εορτής του Ευαγγελισμού, θα μας οδηγήσουν στην  μεγάλη αυτή Θεομητορική Εορτή και θα έρθει στο νου μας η γλυκιά υπακοή της Παναγιάς μας στο θέλημα του Θεού, να σαρκωθεί απ’ αυτήν ο υιός και Λόγος Του Θεού, ο Σωτήρας και Λυτρωτής του κόσμου.

Τα μικρότερα παιδιά του Κατηχητικού Σχολείου, τα παιδάκια του νηπίου μας, ντυμένα με τις Εθνικές μας φορεσιές, παρουσιάζουν το δικό τους δρώμενο με την αθωότητα, την αγνότητα και την γλυκύτητα της καρδιάς και της ψυχής, που τα διακατέχει. Όλοι τα αποκαλούμε Γνήσια της Ελλάδος Τέκνα… Συγκίνηση όλων μας, η φλόγα και η αγάπη τους για την Ελλάδα μας.

Τα μεγαλύτερα αγόρια μας, παρουσίασαν τα Κλεφτόπουλα… Βλέποντας τα να παίζουν το έργο, σίγουρα οι μνήμες μας γύρισαν χρόνια πίσω, στον αγώνα που έκαναν τα κλεφτόπουλα. Στο μένος τους για τον Τούρκο, στην αγάπη τους για το Χριστό.

Τα δάκρυα συγκινήσεως και ο πόνος της καρδιάς, είχαν θέση στο επόμενο δρώμενο. Οι Σουλιώτισσες. Αυτές οι ηρωίδες γυναίκες που όπως λέει και ο ποιητής, για μια σημαία έσερναν τον τελευταίο τους χορό. Αμφιθυμικά αισθήματα. Η χαρμολύπη κυριαρχεί στην καρδιά τους. Έχε γεια καημένε κόσμε, έχε γεια γλυκιά ζωή, ψελλίζουν όλες… Προτιμούν τον θάνατο ως γνήσιες ελληνίδες, παρά να γίνουν σκλάβες και κυράδες των αγάδων. Προτιμούν να τις θάψει η πατρίδα στα Άγια χώματά της, παρά να τις θάψουν οι Πασάδες στην ψεύτικη δόξα. Πρώτα απ’ όλα η Πατρίδα και η Ελευθεριά της. Δεν ακούν τίποτε άλλο. Ο στόχος τους ένας, τον οποίον τον καταφέρνουν, να πεθάνουν Χριστιανές Ελληνίδες, παρά Μουσουλμάνες Τουρκάλες. Οι μικρές μαθήτριες έγιναν Σουλιώτισσες, αλλά με τον τρόπο τους μας έδειχναν πως σε όλη τους την ζωή ως Σουλιώτισσες θα ζήσουν. Δεν θα βάλουν τίποτε πάνω απ’ τον Χριστό και την Ελλάδα.

Ο Πανηγυρικός της ημέρας εκφωνείται. Η συνάρτηση Ευαγγελισμού και Λυτρωμού μας γεμίζει καθάρια περηφάνια για την Χριστιανικότητα και την Ελληνικότητά μας.

Τον κύκλο των θεατρικών δρώμενων έρχεται να κλείσει το θεατρικό «Γλυκιά Πατρίδα». Ο νους μας στρέφεται στην  λεβεντογέννα Κρήτη.

Πότε θα κάνει ξαστεριά…

Ο στίχος που έχει γίνει σημαία στις καρδιές των Κρητικών. Η άλλη σημαία είναι αυτή που θα γράφει την Ελευθεριά. Καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή παρά σαράντα χρόνια σκλαβιά και φυλακή. Προτιμούν μια ώρα ελευθερίας παρά να ζήσουν σκλαβωμένες κάτω απ’ τον ζυγό των τυράννων. Είναι πραγματικά αφάνταστος ο πόθος τους για ελεύθερη ζωή. Οι Κρητικές και οι Κρητικοί έχουν μάθει να ζουν αδούλωτοι, γενναίοι, γι’ αυτό πήραν τα όπλα και δεν υπολόγισαν κόστος. Ανέβηκαν στα κακοτράχαλα βουνά, άρπαξαν τα όπλα και ζήτησαν με βία και αποφασιστικότητα από τους κατακτητές αυτό που τους στερούσαν τόσα χρόνια… Τη Λευτεριά τους. Η προσευχή τους, θερμή παράκληση στην αφέντρα την Παναγιά, να ευλογεί τα όπλα των παλικαριών της Κρήτης και να τους δώσει την δύναμη να την ελευθερώσουν.

Κάνε Θεέ μου πραγματικότητα το όνειρο να γίνει,
και Τούρκος από σήμερα στην Κρήτη να μην μείνει.

Την όλη εκδήλωση πλαισίωσαν θεσπέσιοι επίκαιροι ύμνοι που τραγούδησαν τα νιάτα της Ελλάδος μας. Οι μαθητές και οι μαθήτριές μας, συνοδευόμενοι από μουσικά όργανα, αρμόνιο, μαντολίνο και ντέφι, τα οποία με την αρχοντιά τους προσέδωσαν κύρος στην εόρτια εκδήλωσή μας, απέδωσαν με Ελληνικό αγωνιστικό συναίσθημα τα τραγούδια.

Οι παραδοσιακοί χοροί δεν θα μπορούσαν να λείψουν. Τα βήματα των χορών μας οδήγησαν στην Ρόδο, στην Ελληνική Θράκη, στην Ικαρία, στην Κεφαλονιά και στην Κρήτη. Περηφάνια και λεβεντιά χαρακτήριζαν τις κοπέλες του χορευτικού, οι οποίες ως γνήσιες Ελληνίδες, έχοντας στο νου τους τις θυσίες και τους αγώνες των γυναικών της επαναστάσεως, πανηγύρισαν την λευτεριά της πατρίδος μαζί τους.

Την εκδήλωση μνήμης, κλήθηκε να κλήσει με ομιλία του ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης Χρύσανθος Στελλάτος. Φανερά συγκινημένος και φέροντας την συγκίνηση όλων μας, απεύθυνε πανηγυρικό λόγο προς όλους. Τονίζοντας την αξία των Κατηχητικών Σχολείων και ιδιαιτέρως αυτών των εκδηλώσεων, ευχαρίστησε όλα τα παιδιά που συμμετείχαν στην γιορτή, αλλά και τους διοργανωτές.

Σφοδρή επίθεση προς όλους αυτούς που εσκεμμένα διαστρεβλώνουν την ιστορία μας, τόνισε πως σ’ αυτή την επανάσταση και σ’ αυτό τον ξεσηκωμό οφείλουμε την ελευθεριά μας. Στο αίμα των Ηρώων, των Αρχιερέων, των Ιερέων και περισσότερο στο αίμα των απλών Ελλήνων και Ελληνίδων οφείλουμε την «ξαστεριά» στον τόπο μας.

Το λάβαρο και η σημαία της εξέγερσης, το πονεμένο ράσο του παπά και η τιμημένη φουστανέλα του τσολιά. Δάκρυα κύλισαν από τα μάτια όλων μας όταν ο π. Χρύσανθος μας θύμισε την κυρά της Ρω. Αυτήν την ηρωίδα γυναίκα που ύψωνε καθημερινώς την Ελληνική σημαία στο νησί της, αγνοώντας τον βάρβαρο Τούρκο, διότι μέσα της δέσποζε ο Χριστός, η Ελλάδα και η Ελευθερία.
 
Ο π. Χρύσανθος ως άλλος Παπαφλέσσας, κρατώντας στο χέρι του σφιχτά την Ελληνική σημαία, στράφηκε προς τα παιδιά λέγοντάς τους:

Παιδιά μου, αυτήν την σημαία να μην την προδώσετε ποτέ.
Να δώσετε και το αίμα σας για να την διαφυλάξετε.
Κανένας τύραννος να μην σας φοβίσει.
Έχετε πάντα μέσα στην καρδιά σας τον Χριστό και την Ελλάδα.
Πολεμήστε αν χρειαστεί γι' αυτά.
Μιμηθείτε τους αγωνιστές μας. 
Γίνετε και σεις Ήρωες.
Θα είστε οι Ήρωες του αιώνα μας.

    Ο Εθνικός Ύμνος, ο βγαλμένος από την ηχώ της επανάστασης επισφράγισε την εκδήλωση μνήμης των Ηρώων μας.

Και τώρα, είναι δύσκολη η θέση μου. Τί λόγους μπορώ να εκφράσω για να περιγράψω αυτήν την τόσο συγκινητική εκδήλωση;

Οι θυσίες σε αίμα και οι υλικές καταστροφές, οι ηρωισμοί και το πάθος των αγωνιστών για ελευθερία, είναι το φωτεινότερο παράδειγμα για μας τους Νεοέλληνες. Αυτό το πνεύμα μας μετέφεραν τα παιδιά μας.

Κλείνουμε αυτήν την ωραία διήγηση με τους μελίρρυτους λόγους του Γέρου του Μοριά, που εκφώνησε σε νέους και νέες στην Πνύκα:
Παιδιά μου, σε σας μένει να ισάσετε και να στολίσετε τον τόπο, όπου εμείς ελευθερώσαμε, και, για να γίνει αυτό, πρέπει να έχετε ως θεμέλια της πολιτείας την ομόνοια, την θρησκεία  και την φρόνιμο ελευθερία.


Παρακάτω παραθέτουμε αναλυτικά τους συντελεστές της εορτής.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ

Υπεύθυνος: Αρχιμανδρίτης Χρύσανθος Στελλάτος.
Υπεύθυνοι Θεατρικών: Διάκονος Κασσιανός Ιατρού, Μαρία Χαλκέα, Αικατερίνη Σωτηροπούλου, Ουρανία Κωνσταντινοπούλου, Ελένη Κουτσοδήμα, Μιχαήλ Ζαφείρης.
Υπεύθυνη Χορωδίας: Κωνσταντίνα Σέλληνα
Ορχήστρα: Κωνσταντίνα Σέλληνα (Αρμόνιο), Δάφνη Ζουρνατζή (Μαντολίνο), Σοφία Σέλληνα (Ντέφι).
Μονωδίες: Σπυρίδων Κασπίρης ,Βασιλική Αστερή και Σοφία Σέλληνα.
Χορωδία: Παυλοπούλου Ιωάννα, Πλοιαρχοπούλου Αδαμαντία, Πλοιαρχοπούλου Παναγιώτα, Σέλληνα Σοφία, Τζαμάκου Λαμπρινή, Κριθαρά Χριστίνα, Ντάρμα Αθανασία, Χρυσοβιτσάνου Ευανθία, Αστερή Βασιλική, Ελένη Κριθαρά,  Βασιλική Ντάρμα, Μαρία Γουμπούρου, Κωνσταντίνα Γουμπούρου, Ειρήνη Στόκου, Σταματοπούλου Νικολίτσα, Πλοιαρχόπουλος Αθανάσιος, Πλοιαρχόπουλος Κωνσταντίνος.
Θεατρικά: Τα παιδιά που συμμετείχαν στην χορωδία, συμμετείχαν και στα θεατρικά δρώμενα.
Κάλυψη εορτής με κάμερα: Παναγιώτης Καρασπήλιος
Φωτογραφίες: Μάριος Σαράντης





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...