Πολλοί θα το θεωρούσαν υπερβολή. Άλλοι ένα απίστευτο γεγονός. Άλλοι θα έσκυβαν με περιέργεια που αμέσως θα μεταστρεφόταν σε καχυποψία. Η άγραφος όμως παράδοση της Εκκλησίας μέσα στην οποία δεν συναντά αλλά ούτε και αναζητά κανείς, τεκμήρια λογικά και αποδείξεις, μια που το θαύμα έρχεται δυναμικά να αγγίξει την πραγματικότητα και η έννοια του "αδυνάτου" χάνει την υπόστασή της μπροστά στην έννοια του "δυνατού" για τον Παντοδύναμο Θεό, θεωρεί το γεγονός, θαύμα διαχρονικό, δωρεά Του Πολυεύσπλαχνου Θεού και της Παναμώμου Αυτού Μητρός.
Ο λόγος γίνεται για τα λεγόμενα "δάκρυα της Παναγίας". Το "κομβολόγιο" που θα θελήσετε και σείς ίσως να πιάσετε στα χέρια σας, φτιάχνεται από Αγιορείτες μοναχούς και είναι κι' αυτό καρπός προσευχής και θερμών δακρύων, όπως όλα εξάλλου τα εργόχειρά τους, τα οποία προσφέρουν με αγάπη ανυπόκριτη και πίστη στο Θεό και στη Μητέρα Του, που προστατεύει και σκέπει το Άγιον Όρος και όλους γενικά όσους προστρέχουν με πίστη κι ελπίδα στο επίγειο Περιβόλι της.
Αυτό όμως το "κομβολόγι" έχει μια ιδιαιτερότητα η οποία το καθιστά μοναδικό και αξίας ανεκτίμητης για τον κάθε πιστό, οι χάντρες του είναι καρποί ενός φυτού το οποίο φέρει την ονομασία "Το δάκρυ της Παναγίας". Φύτρωσε θαυματουργικώς κάτω από τον Σταυρό του Χριστού, κατά την φρικτή εκείνη και μεγαλειώδη συγχρόνως, αγιασμένη ώρα της Σταυρικής θυσίας Του, εκ των εκχεομένων θερμών δακρύων της Παναγίας, τα οποία επήγαζαν από τον ακατάβλητο θείο πόνο και αγάπη της Μητέρας του θυσιασθέντος για την Σωτηρία του ανθρώπου, Υιού του Θεού. Είναι δηλαδή στην ουσία, μια θαυμαστή υποστατική μεταφορά της θλίψεως και του πόνου, των δακρύων της Παναγίας μας, Μητρός του Κυρίου μας, στους καρπούς αυτού, του ευλογημένου, μοναδικού φυτού.
Τόσο μεγάλη ήταν η ευλογία που άφησε στον άνθρωπο με τα δάκρυα Της, ώστε το ευλογημένο "κομβολόγι" ήλθε με ένα επιπλέον θαυμαστό σημείο, να αναπληρώσει την στέρηση του "δυνατού" κομβοσχοινίου, στα χέρια ενός ευλαβούς μοναχού, ο οποίος δεν εδύνατο να πλέξει κομβοσχοίνι, γι'αυτό και παραπονούνταν με συντριβή στην Παναγία για την "άδικη" αυτή αποστέρηση. Εκείνη τότε ως πολυεύσπλαχνος και καλή Μητέρα, παρουσιάστηκε θαυματουργικώς μπροστά του και τον ρώτησε: "Για ποιόν λόγο είσαι τόσο περίλυπος;" Εκείνος και πάλι με δέος και πόνο της αποκρίθηκε: "Γιατί δεν μπορώ κι εγώ να πλέκω κομβοσχοίνι". Εκείνη τότε ως ευσυμπάθητος Μητέρα του έδωσε τους σπόρους αυτού του φυτού λέγοντας του: "Πάρε παιδί μου τα δάκρυα μου, καλλιέργησε τα και κάμε κομβολόγια προσευχής, με τα οποία οι άνθρωποι θα μπορούν να λέγουν την μονολόγιστο καρδιακή ευχή: "Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με" και "Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς" Αμήν.
Από το Περιοδικό Πρωτάτον
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου