γράφει ο Φοιτητής Μάριος Σαράντης
Ήδη απ' την Καθαρά Δευτέρα εισήλθαμε
στην Μεγάλη Τεσσαρακοστή, μια από τις Πνευματικές περιόδους της Εκκλησίας μας.
Καλούμαστε να πορευθούμε σε στενό δρόμο με πολλές «λακκούβες», με σκοπό την
προσωπική μας κάθαρση. Την Κυριακή της Τυρινής ακούσαμε στους Ιερούς Ναούς να
ψάλλονται τα τροπάρια των Αίνων, από τα οποία μια φράση μας έκανε ιδιαίτερη
εντύπωση, «Το στάδιο των
αρετών ηνέωκται, οι βουλόμενοι αθλήσαι εισέλθετε, αναζωσάμενοι τον καλόν της
νηστείας αγώνα». Πράγματι ένας αγώνας μας περιμένει. Το θέμα όμως
είναι, η θέληση. Η θέληση είναι αυτή που τα αδύνατα πολλές φορές τα κάνει
δυνατά. Εστιάζοντας στον τίτλο του άρθρου παρατηρούμε να μας προϊδεάζει για την
κατάνυξη. Χωρίς κατάνυξη μπορεί να υπάρξει νηστεία; Φυσικά και όχι. Ο πιστός
ψάχνει μια Εκκλησία να Εκκλησιάζεται ουσιαστικά και όχι τυπικά. Η ιερότητα του
χώρου των Ναών σε συνάρτηση με την ψαλτική τέχνη, προσφέρει κατάνυξη και βοηθά
τον πιστό να μετέχει στις Ακολουθίες με τον νου και την καρδιά γεμάτα
αγαλλίαση. Να γίνει δηλαδή η Εκκλησία πνευματικό αναπαυτήριο για τον κάθε
Χριστιανό. Σε μια εποχή όπου ο άνθρωπος πολιορκείται από τα σύγχρονα κοινωνικά
προβλήματα που μαστίζουν την χώρα μας, η Εκκλησία καλείται να προσφέρει
ανακούφιση και κατανόηση για τα προβλήματά του. Παράλληλα, η ψαλτική τέχνη
μπορεί να βοηθήσει στην κατάνυξη, μέσω της ερμηνείας των Θείων ύμνων. Η
ιερότητα των λόγων με την «εν
μέτρω μαεστρία» του κάθε
Ιεροψάλτη, μπορεί να
βοηθήσει σημαντικά. Τι ωραία που αισθανόμαστε όλοι μας όταν Εκκλησιαζόμαστε σε
χωριά με ευσεβείς και ταπεινούς Ιερείς και αξιόλογους Ιεροψάλτες, όπου μας
μεταδίδουν ηρεμία και γαλήνη. Τι γίνεται όμως στις πόλεις; Σκοπός δεν είναι η
πνευματική ωφέλεια των πιστών, αλλά η επίδειξη. Γιατί όμως; Ο λόγος είναι
προφανής. Φέραμε το κοσμικό πνεύμα μέσα στην Εκκλησία. Αφήσαμε και θελήσαμε να
ριζώσει μέσα της. Πόσες είναι οι φορές που πηγαίνουμε στους Ναούς και κλείνουμε
τ' αυτιά μας λόγω της δυνατής έντασης των μικροφώνων; Πόσες φορές αντικρίζουμε
Εικόνες γεμάτες λουλούδια, που ώρες - ώρες τις καλύπτουν; Όλα αυτά δεν βοηθούν
στην κατάνυξη. Χάνουμε συνεχώς τον στόχο μας και την ουσία. Ψάχνουμε την
κατάνυξη μέσα στα κοσμικά στοιχεία. Ποτέ όμως δεν θα την βρούμε, αν δεν γίνουμε
πιο απλοί και αληθινοί. Ας γυρίσουμε πίσω στις παραδόσεις και τις αξίες που
κληροδοτήσαμε από τους παππούδες και τις γιαγιάδες μας. Είναι ο πολυτιμότερος
θησαυρός μας. Να υπάρχουν Ναοί κατάνυξης και όχι Ναοί βιτρίνες. Ας προσπαθήσουμε
όλοι μας για τα παραπάνω. Ο καθένας μας ας κάνει τον αγώνα του.
Άρθρο από την Εφημερίδα Εκκλησιολόγος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου