«O ουρανός και η γη, σήμερον
ηνώθησαν, τεχθέντος του Χριστού. Σήμερον Θεός επί γης παραγέγονε, και άνθρωπος
εις ουρανούς αναβέβηκε».
Άραγε ποιό είναι το
νόημα της εορτής των Χριστουγέννων σήμερα; Όλα γύρω μας είναι στολισμένα με
υπερβολή, όμως, μέσα μας τί αφήνει η εορτή; Πώς εισπράττουμε το μήνυμα των
αγγέλων, την εμπειρία των ποιμένων, το θαύμα της παρθενίας της Θεοτόκου;
Τα ερωτήματα αυτά είναι απαραίτητο να απαντηθούν
από τον καθένα μας.
Αν δεν απαντηθούν, τα
Χριστούγεννα θα περάσουν χωρίς να αφήσουν τίποτε μέσα μας. Ίσως να αφήσουν
κάποια πικρία. Ήδη στην Ευρώπη και στην Αμερική, οι γιορτές προκαλούν
κατάθλιψη.
Τα ερωτήματα στα
οποία χρειάζεται να απαντήσουμε μπορούν να συνοψισθούν σε ένα: Τι χώρο
καταλαμβάνει ο Χριστός στην ζωή μας και ποια η σχέση μας μαζί του;
Αγαπητοί μου,
Οι μέρες του
Δωδεκαημέρου, τα Χριστούγεννα, η Πρωτοχρονιά, και υα Θεοφάνεια, είναι περίοδος
χαράς και ειρήνης και επαναβεβαίωσης της πίστης, της εμπιστοσύνης και της
υποταγής μας στο θείο Βρέφος.
Είμαστε όμως έτοιμοι
να ανοίξουμε την καρδιά μας στο Θεό, σαν πρόσωπα, σαν κοινωνία ολόκληρη, να
γεννηθεί μέσα μας ο Υιός και Λόγος του Θεού;
Μόνο έτσι θα αποκτήσει νόημα η ζωή μας και χαρά η
καρδιά μας.
Ας ακούσουμε
εντονώτερα αυτά τα Χριστούγεννα, τις παρακλήσεις των φτωχών, την αγωνία των
ανέργων, την κραυγή των ξένων που έχουν βρεθεί στον τόπο μας. Ας δούμε τα
δάκρυα των πονεμένων γονέων, που έχουν χάσει τα παιδιά τους, των ασθενών που
βρίσκονται στο κρεβάτι του πόνου, των γερόντων, των μοναχικών ανθρώπων.
Στην εποχή των
κρίσεων, ο γεννηθείς Χριστός είναι ο μόνος που μπορεί να ανακουφίσει τις ψυχές
μας. Ψάχνουμε την χαρά την ελπίδα και την πληρότητα καρδιάς, στα στολισμένα
μαγαζιά και στα διάφορα ρεβεγιόν. Ψάχνουμε την ελπίδα σε σκοτεινούς δρόμους
χωρίς τέρμα.
Τα Χριστούγεννα δεν
είναι μέρες γλεντιού και ξεγνοιασιάς. Είναι μέρες απολογισμού για όσα κάναμε.
Είναι μέρες που αναπολούμε όλες αυτές τις πράξεις που δεν κάναμε, ή δεν
τολμήσαμε, ή αρνηθήκαμε να κάνουμε.
Στην
εποχή της κενότητας, ο Χριστός είναι γεμάτος Ελπίδα.
Στην
εποχή του σκότους, ο Χριστός είναι το Φως.
Στην
εποχή του μίσους, ο Χριστός είναι Αγάπη.
Στην
εποχή της υποδούλωσης, ο Χριστός είναι η Απελευθέρωση.
Ας στρέψουμε τα βλέμματά μας στην φάτνη, εκεί που
βρίσκεται το θείο Βρέφος και ας του πούμε:
Έλα ζέστανε και τις
δικές μας καρδιές.
Δώσε μας την ελπίδα
που χρειαζόμαστε.
Στήριξέ μας στις
δυσκολίες της πρόσκαιρης αυτής ζωής.
Βοήθησέ μας να
φωνάζουμε δυνατά το όνομά σου, στις όποιες εξελίξεις και αν συμβούν.
Και από την άλλη πλευρά εμείς:
Σου ανοίγουμε τις
καρδιές μας.
Σε περιμένουμε να
γεννηθείς στην δική μας φάτνη, την καρδιά μας.
Ξέρουμε πως ποτέ δεν
θα μας εγκαταλείψεις.
Χρόνια
Πολλά σε όλους!
Μάριος Γ. Σαράντης
Φοιτητής - Ιεροψάλτης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου