Η παραβολή του πλουσίου και του Λαζάρου

“Η ευαγγελική περικοπή είναι παρμένη από το 16ο κεφάλαιο του Κατά Λουκάν Ιερού Ευαγγελίου. Στους στίχους αυτούς αναπτύσσεται η παραβολή του πλούσιου και του φτωχού Λαζάρου”.

«Πάτερ Αβραάμ, ελέησόν με, και πέμψον Λάζαρον ίνα βάψη το άκρον του δακτύλου αυτού ύδατος και καταψύξη την γλώσσαν μου». Ποιος είναι άραγε αυτός ο τόσο τραγικός άνθρωπος, που εκλιπαρεί για λίγες μόνο σταγόνες νερό; Μόνο αυτοί που βασανίζονται τόσο πολύ, εκλιπαρούν για κάτι τόσο λίγο, τόσο μικρό. Ο άνθρωπος αυτός δεν είναι άλλος από τον πλούσιο της σημερινής ευαγγελικής περικοπής.

Ήταν ένας άνθρωπος ο οποίος διακρινόταν για τα πολλά του λεφτά, το πολυτελές αρχοντικό, τα πανάκριβα ρούχα, τις πολυδάπανες δεξιώσεις. Ο ευαγγελιστής Λουκάς μας πληροφορεί πως «ενεδιδύσκετο πορφύραν και βύσσον». Το πρώτο ύφασμα ήταν βαμμένο στην κόκκινη βαφή των κοχυλιών και το δεύτερο ήταν φτιαγμένο με το πανάκριβο λινάρι, που προερχόταν από τη μακρινή Ινδία. Το χρόνο του τον διέθετε στα καθημερινά γλέντια και τις διασκεδάσεις, αφού σκοπός της ζωής του έγινε το ξέφρενο κυνήγι της ηδονής και των υλικών απολαύσεων.

Και όμως! Πολύ κοντά του, κάτω σχεδόν από τα πόδια του, εκτυλισσόταν ένα αληθινό δράμα. Στην αυλόπορτα του σπιτιού του, κείτεται ένας άρρωστος άνθρωπος, πληγωμένος, άστεγος, κουρελιάρης, σχεδόν ανάπηρος μιας και δεν μπορεί να διώξει τα αδέσποτα σκυλιά που γλείφουν τις πληγές του και επιτείνουν ακόμη περισσότερο το μαρτύριό του.

Ενώ λοιπόν ο πλούσιος «ευφραινόταν λαμπρώς», ο Λάζαρος « ήν επιθυμών χορτασθήναι από των ψιχίων των πιπτόντων από της τραπέζης του πλουσίου». Δεν μας λέει ο ευαγγελιστής ότι χόρταινε με τα ψίχουλα που έπεφταν από το τραπέζι του πλουσίου, αλλά ότι θα επιθυμούσε να συνέβαινε κάτι τέτοιο. Άρα ούτε τα άχρηστα περισσεύματα δεν του τα δίνανε! Τα σκυλιά είχανε ίσως περισσότερο χατίρι παρά αυτός ο πολύπαθος άνθρωπος…

Κάποιος άλλος στη θέση του φτωχού Λαζάρου θα φθονούσε τον πλούσιο. Θα τα έβαζε ίσως και με τον ίδιο το Θεό: γιατί σ’ άλλους να δίνει ευμάρεια, και σ’ άλλους μόνο βάσανα; Τέτοιες όμως σκέψεις είναι εντελώς ξένες προς το Λάζαρο, που υπομένει με πολλή εγκαρτέρηση το σκληρό του μαρτύριο. Σηκώνει αγόγγυστα το βαρύ του σταυρό. Ζει μ’ όλη τη δύναμη της ψυχής του αυτό, που χρόνια πριν αναφώνησε ο Ιώβ: « Γυμνός εξήλθον εκ κοιλίας μητρός μου, γυμνός και απελεύσομαι εκεί. Είη το όνομα Κυρίου ευλογημένον εις τους αιώνας ( Ιώβ 1,21)». 

Ο Λάζαρος μέσα απ’ τις δοκιμασίες της φτώχειας, της αρρώστιας, της εγκατάλειψης, πραγματοποίησε το σκοπό της ύπαρξής του: πέτυχε την προσωπική του σωτηρία και λύτρωση. Έτσι λοιπόν, όταν πεθαίνει οδηγείται από πλήθος αγγέλων στην αγκαλιά του Αβραάμ και γίνεται πολίτης της Βασιλείας των Ουρανών. Αυτός είναι και ο λόγος που μνημονεύεται στο Ιερό Ευαγγέλιο με το όνομά του, ενώ ο πλούσιος, παρά τις τόσες γνωριμίες, το τόσο του κύρος μεταξύ των ανθρώπων, είναι ουσιαστικά τόσο ασήμαντος, ώστε να μην αναφέρεται καν το όνομά του.

Μέσα από το σημερινό Ευαγγέλιο, μπορούμε να παρατηρήσουμε πως η λανθασμένη διαχείριση του πλούτου αποβαίνει ολέθρια για τον άνθρωπο. Ο πλούσιος της παραβολής νόμισε ότι τα αγαθά που είχε ήταν απόλυτα δικά του, γι’ αυτό και τα κρατούσε τόσο εγωιστικά. «Απέλαβες σύ τα αγαθά σου εν τη ζωή σου», του απαντά ο πατριάρχης Αβραάμ, δηλώνοντας ευθέως και την αιτία της καταδίκης του. Τα πλούτη του έγιναν τείχη πανύψηλα, που τον εμπόδιζαν να επικοινωνεί με τους συνανθρώπους του και κατά συνέπεια με τον ίδιο τον Πλάστη του.

Η προσκόλληση στον πλούτο είναι σύμφωνα με τον Άγιο Ιωάννη της Κλίμακος αποτέλεσμα της απιστίας (Κλίμακα, Λόγος 16, 2). Όταν ο Αββάς Ησαΐας ρωτήθηκε τι είναι φιλαργυρία, αποκρίθηκε : «Το να μην έχεις εμπιστοσύνη στο Θεό ότι φροντίζει για σένα, να έχεις χάσει τις ελπίδες για την εκπλήρωση των υποσχέσεών Του και να έχεις μεγάλη ιδέα για τον εαυτό σου» ( Γεροντικό, Αββάς Ησαΐας 8). Η φιλαργυρία γίνεται «ρίζα πάντων των κακών» ( Α΄ Τιμ. 6, 10) και απ’ αυτή τρέφονται οι αναρίθμητες παραφυάδες των άλλων παθών, όπως της φιληδονίας, της σκληροκαρδίας και της αλαζονείας.

Μήπως όσα προαναφέρθηκαν σημαίνουν πως όσοι κατέχουν χρήματα πολλά ή περιουσία είναι εκ προοιμίου καταδικασμένοι για το «πύρ το εξώτερον»; Όχι βέβαια!  Ο ίδιος ο Αβραάμ, που αναφέρεται στην παραβολή, είχε πλούτο πολύ, αλλά τον διαχειρίστηκε σωστά με την απλοχεριά και τη φιλοξενία του, όχι μόνο σε γνωστούς αλλά και αγνώστους (βλ. Γένεση 18, 1-15). Το ίδιο έπραξαν τόσοι άλλοι, όπως ο Λώτ, ο Ιώβ, η Δορκάς… Δεν θεώρησαν τον εαυτό τους ιδιοκτήτη, αλλά μόνο διαχειριστή ξένης περιουσίας που ο Κύριος τους εμπιστεύτηκε.

Στις μέρες μας παρατηρούμε πως πολλές οικογένειες αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες, εξαιτίας της κρίσης που έχει επηρεάσει την παγκόσμια οικονομία και των απολύσεων ή των τραγικών μειώσεων του ημερομισθίου που αυτή συνεπάγεται. Στη διπλανή μας πόρτα ίσως κάποιοι βιώνουν το δράμα του Λαζάρου. Ας μη μιμηθούμε τον πλούσιο της παραβολής. Ας προσπαθήσουμε, έστω και στο ελάχιστο, να μοιραστούμε μαζί τους ό,τι ο Θεός μας εμπιστεύθηκε. Και αυτό ας το κάνουμε με χαρά: «ιλαρόν γαρ δότην αγαπά ο Θεός (Β΄ Κορ. 9,7)».

Διακόνου Ανδρέα Παπαμιχαήλ- Μητρόπολη Κωνσταντίας

Πηγή: ΑΚΤΙΝΕΣ

Αίτια της διαστροφής των παιδιών. Οι παιδοκτόνοι γονείς.

Ἀπό πουθενά αλλού δεν προέρχεται η διαστροφή των παιδιών παρά μόνο από το υπερβολικό ενδιαφέρον (των γονέων) για τα βιωτικά.

Με το να αποβλέπουν δηλαδή μόνο σε εκείνα και με το να θέλουν να μην ασχοληθούν με τίποτε άλλο, αναγκάζονται να αμελούν μαζί με τη δική τους ψυχή  και τα παιδιά.

Αυτούς τους πατέρες –και ας μη νομίση κανείς ότι αυτό που λέω τώρα είναι αποτέλεσμα θυμού-θα τους χαρακτήριζα χειρότερους και από τους ίδιους τους παιδοκτόνους. Διότι εκείνοι χωρίζουν βέβαια το σώμα από την ψυχή , αυτοί όμως φέροντας και το σώμα μαζί με την ψυχή την ρίχνουν στη φωτιά της κολάσεως.

Και εκείνο το θάνατο οπωσδήποτε θα τον υποστή, επειδή υπάρχει ο φυσικός νόμος , αυτόν όμως μπορεί και να τον αποφύγη, εάν δεν το οδηγούσε εκεί η αδιαφορία των πατέρων.

Επί πλέον το θάνατο του σώματος θα τον εξαφανίση εντελώς όταν έλθη η ανάστασις , την καταστροφή όμως της ψυχής , τίποτε πια δε θα μπορέση να την εξουδετερώση. Διότι δεν την ακολουθεί πια η σωτηρία, αλλά είναι καταδικασμένη να τιμωρήται αιώνια.

Ώστε δίκαια θα χαρακτηρίζαμε τους γονείς αυτούς χειρότερους από τους παιδοκτόνους. Διότι δεν είναι το ίδιο να ακονίση κανείς ξίφος και το να οπλίση και να το τοποθετήση στο λαιμό του παιδιού, όσο είναι φοβερό το να καταστρέψη την ψυχή του παιδιού και να την οδηγήση στην απώλεια. Διότι για μας δεν υπάρχει πιο πολύτιμο από την ψυχή.

(Προς τους πολεμούντας τοις επί το μονάζειν ενάγουσιν,
Γ΄ΕΠΕ 27, 456-470.PG 47, 352-356)




Από το βιβλίο: ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
Χρυσοστομικός Άμβων Γ΄


«Ο ΓΑΜΟΣ, Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥΣ»


Έκδοσις: Συνοδία Σπυρίδωνος Ιερομονάχου
Νέα Σκήτη Αγ. Όρους

Ο πλούσιος καὶ ὁ φτωχὸς Λάζαρος

ΙΣΤ΄. 19 ῎Ανθρωπος δέ τις ἦν πλούσιος, καὶ ἐνεδιδύσκετο πορφύραν καὶ βύσσον εὐφραινόμενος καθ᾿ ἡμέραν λαμπρῶς. 20 πτωχὸς δέ τις ἦν ὀνόματι Λάζαρος, ὃς ἐβέβλητο πρὸς τὸν πυλῶνα αὐτοῦ ἡλκωμένος 21 καὶ ἐπιθυμῶν χορτασθῆναι ἀπὸ τῶν ψιχίων τῶν πιπτόντων ἀπὸ τῆς τραπέζης τοῦ πλουσίου· ἀλλὰ καὶ οἱ κύνες ἐρχόμενοι ἀπέλειχον τὰ ἕλκη αὐτοῦ. 22 ἐγένετο δὲ ἀποθανεῖν τὸν πτωχὸν καὶ ἀπενεχθῆναι αὐτὸν ὑπὸ τῶν ἀγγέλων εἰς τὸν κόλπον ᾿Αβραάμ· ἀπέθανε δὲ καὶ ὁ πλούσιος καὶ ἐτάφη. 23 καὶ ἐν τῷ ᾅδῃ ἐπάρας τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ, ὑπάρχων ἐν βασάνοις, ὁρᾷ τὸν ᾿Αβραὰμ ἀπὸ μακρόθεν καὶ Λάζαρον ἐν τοῖς κόλποις αὐτοῦ. 24 καὶ αὐτὸς φωνήσας εἶπε· πάτερ ᾿Αβραάμ, ἐλέησόν με καὶ πέμψον Λάζαρον ἵνα βάψῃ τὸ ἄκρον τοῦ δακτύλου αὐτοῦ ὕδατος καὶ καταψύξῃ τὴν γλῶσσάν μου, ὅτι ὀδυνῶμαι ἐν τῇ φλογὶ ταύτῃ. 25 εἶπε δὲ ᾿Αβραάμ· τέκνον, μνήσθητι ὅτι ἀπέλαβες σὺ τὰ ἀγαθά σου ἐν τῇ ζωῇ σου, καὶ Λάζαρος ὁμοίως τὰ κακά· νῦν δὲ ὧδε παρακαλεῖται, σὺ δὲ ὀδυνᾶσαι· 26 καὶ ἐπὶ πᾶσι τούτοις μεταξὺ ἡμῶν καὶ ὑμῶν χάσμα μέγα ἐστήρικται, ὅπως οἱ θέλοντες διαβῆναι ἔνθεν πρὸς ὑμᾶς μὴ δύνωνται, μηδὲ οἱ ἐκεῖθεν πρὸς ἡμᾶς διαπερῶσιν. 27 εἶπε δέ· ἐρωτῶ οὖν σε, πάτερ, ἵνα πέμψῃς αὐτὸν εἰς τὸν οἶκον τοῦ πατρός μου· 28 ἔχω γὰρ πέντε ἀδελφούς· ὅπως διαμαρτύρηται αὐτοῖς, ἵνα μὴ καὶ αὐτοὶ ἔλθωσιν εἰς τὸν τόπον τοῦτον τῆς βασάνου. 29 λέγει αὐτῷ ᾿Αβραάμ· ἔχουσι Μωϋσέα καὶ τοὺς προφήτας· ἀκουσάτωσαν αὐτῶν. 30 ὁ δὲ εἶπεν· οὐχί, πάτερ ᾿Αβραάμ, ἀλλ᾿ ἐάν τις ἀπὸ νεκρῶν πορευθῇ πρὸς αὐτούς, μετανοήσουσιν. 31 εἶπε δὲ αὐτῷ· εἰ Μωϋσέως καὶ τῶν προφητῶν οὐκ ἀκούουσιν, οὐδὲ ἐάν τις ἐκ νεκρῶν ἀναστῇ πεισθήσονται.

ΑΠΟΔΟΣΗ

Είπεν ο Κύριος· ήταν ένας άνθρωπος πλούσιος καν ντυνόταν στα κόκκινα και στα βυσινιά και τρωγόπινε και καλοπερνούσε κάθε μέρα σε μεγάλη πολυτέλεια. Κι ήταν ένας φτωχός πού τον έλεγαν Λάζαρο, ριγμένος έξω από τη θύρα του πλούσιου.

Ήταν πληγιασμένος και προσπαθούσε να χορτάσει από τα ψίχουλα πού έπεφταν από το τραπέζι του πλούσιου. Ήταν σε τέτοια εγκατάλειψη, ώστε και τα σκυλιά ακόμα έρχονταν καν έγλειφαν τις πληγές του. Κι έγινε και πέθανε ο φτωχός και μεταφέρθηκε από τους αγγέλους στις αγκάλες του Αβραάμ.

Και πέθανε και ο πλούσιος και τον έθαψαν. Και στον Άδη, εκεί πού βασανιζόταν, σήκωσε τα μάτια του και βλέπει τον Αβραάμ από μακριά και τον Λάζαρο στις αγκάλες του. Και φώναξε ο πλούσιος και είπε' Πατέρα Αβραάμ, λυπήσου με και στείλε τον Λάζαρο να βουτήξει στην άκρη το δάχτυλο του στο νερό και να δροσίσει τη γλώσσα μου, γιατί καίγομαι και λυώνω σε τούτη τη φλόγα. Κι είπεν ο Αβραάμ·

Παιδί μου, θυμήσου πώς εσύ χάρηκες τα καλά στη ζωή σου κι ο Λάζαρος πάλι τα κακά. Τώρα εκείνος εδώ χαίρεται και συ βασανίζεσαι· κι εκτός άπ' όλα αυτά μεταξύ μας ανοίγεται βαθύ φαράγγι, ώστε εκείνοι πού θέλουν να διαβούν από εδώ σε σας να μην μπορούν, μήτε άπ' εκεί σε μας να περνούν.

 Τότε ο πλούσιος είπε· σε παρακαλώ λοιπόν, πατέρα, να στείλεις τον Λάζαρο στο σπίτι του πατέρα μου. Γιατί έχω πέντε αδέλφια· να πάει και να τους πει τι γίνεται εδώ, για να μην έρθουν κι αυτοί σε τούτη την κόλαση. Τότε του λέγει ο Αβραάμ· έχουν τον Μωϋσή και τους προφήτες· ας τους ακούσουν.

Κι εκείνος είπε· όχι, πατέρα Αβραάμ· μόνο αν πάει κάποιος από τους νεκρούς σ' αυτούς, θα μετανοήσουν. Τότε του είπε ο Αβραάμ· αν δεν ακούν τον Μωϋσή και τους προφήτες, ούτε κι από τους νεκρούς αν κάποιος αναστηθεί θα πεισθούν.

Ναυπάκτου: «Το τρίτη δόση, η πέμπτη δόση, μου θυμίζουν δόσεις ναρκωτικών»

Ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιερόθεος, μετά το πέρας της παρέλασης χθες Παρασκευή, 28 Οκτωβρίου 2011, τόνισε: «Είναι πραγματικά η ημέρα σήμερα πάρα πολύ μεγάλη. Οι Ευρωπαίοι παλαιότερα έλεγαν ότι αν μπορούμε να πούμε ότι οι Έλληνες πολεμάνε ως ήρωες, τώρα μπορεί να λέμε ότι οι ήρωες πολεμάνε ως Έλληνες.»

«Αλλά δυστυχώς η Πατρίδα μας τον τελευταίο καιρό βρίσκεται σε πολύ μεγάλη δυσκολία. Εγώ θέλω να πω ότι έχουν ευθύνες πάρα πολλοί που φθάσαμε μέχρι εδώ», πρόσθεσε ο κ. Ιερόθεος.

Επίσης ανέφερε: «Θεωρώ ότι αυτό που λέμε η τρίτη δόση, η πέμπτη δόση, η έκτη δόση, μου θυμίζουν λίγο τα ναρκωτικά, τις δόσεις των ναρκωτικών. Αλλά δυστυχώς όπως στα ναρκωτικά θύματα είναι πάντα οι άνθρωποι-χρήστες;.»

«Δεν θα τιμωρηθούν οι έμποροι των ναρκωτικών, των ψεύτικων ιδεολογιών; Και μπορώ να σας πω ότι ιδιαιτέρως σήμερα, και στην παρέλαση αλλά και πρίν, σκέπτομαι κυρίως τα νέα παιδιά. Τα θύματα αυτής της καταστάσεως είναι τα νέα παιδιά, που το μέλλον τους είναι πάρα πολύ ζοφερό», υπογράμμισε χαρακτηριστικά ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου.

Σε άλλο σημείο ο λόγιος Ιεράρχης, ανέφερε ότι «και γι' αυτό ευθύνονται εκείνοι τους οποίους ψηφίσαμε και ψηφίζουμε για να διαφεντεύουν τον λαό και όμως δεν πρόσεξαν και έφθασαν την χώρα σε αυτή την κατάσταση.»

Ενώ κλείνοντας σημείωσε: «Εν πάση περιπτώσει, εκείνο που χρειάζεται σήμερα είναι η ψυχραιμία, η νηφαλιότητα και να δούμε πώς θα βρούμε τα ψυχικά αποθέματα τα οποία έχουμε (από) την παράδοσή μας και τον πολιτισμό μας για να αντιμετωπίσουμε κάθε καλβινισμό που μας έρχεται από την Ευρώπη.»

28η Οκτωβρίου 1940: Χθες-Σήμερα-Πάντα

71 χρόνια πέρασαν από την Ημέρα που ο Πρωθυπουργός της Νίκης Ιωάννης Μεταξάς αντέταξε το «ΟΧΙ» στον ιταμό εισβολέα και η αλησμόνητη γενιά του ΄40 έγραψε με το αίμα της και « με το χαμόγελο στα χείλη» χρυσοπόρφυρο τον Ύμνο στην Ελευθερία στις χιονοσκεπείς κορυφές της Πίνδου και της Βορείου Ηπείρου.

71 χρόνια, από εκείνη την ιστορική ώρα που η Ελλάδα ανέτρεψε τα σχέδια της τότε «Νέας Τάξεως» και έδωσε ηχηρό ράπισμα στις σιδερόφρακτες δυνάμεις του ολοκληρωτισμού.

Σήμερα, 71 χρόνια μετά, οι επίγονοι των σφαγέων του Διστόμου, των Καλαβρύτων, της Κανδάνου και του Σκοπευτηρίου της Καισαριανής, μαζί με τους επιγόνους των απόλεμων «πουρκουάδων» των Παρισίων και σε αγαστή συνεργασία με τους εντόπιους γραικύλους, εφορμούν και πάλι ενάντια στην Πατρίδα μας, τη θέτουν υπό κηδεμονία και σκοπούν στην πλήρη υποδούλωσή της.

Αδελφοί Συνέλληνες, σήμερα, τη μέρα της Μεγάλης του Έθνους Γιορτής, ας θέσουμε τους εαυτούς μας σε αυστηρή εθνική περισυλλογή και ας αναλογισθούμε «τι χάσαμε, τι έχουμε, τι μας πρέπει»!

-Υψώνουμε στα σπίτια μας περήφανη τη Γαλανόλευκη

-Χειροκροτούμε στις παρελάσεις τη μαθητιώσα νεολαία και τα στρατευμένα παιδιά του λαού μας.

-Ακούμε τα τραγούδια της Νίκης και της Λευτεριάς, απαξιώνοντας τις τουρκικές σαπουνόπερες της «ελληνικής» τηλεοράσεως.

-Παρακινούμε τον πατέρα και τον παππού να μας μεταφέρουν το άρωμα εκείνης της αλησμόνητης εποχής.

Ας ζήσουμε τούτη τη Μεγάλη Μέρα κρυστάλλινα, ανόθευτα και Ελληνικά!

Μας χρειάζεται η θερμουργός πνοή της για τον αγώνα που έρχεται! Έναν αγώνα που τον χρωστάμε σε κείνους που θα ‘ρθουν, στις θυσίες των προγόνων μας, αλλά και στους 13600 αξιωματικούς και οπλίτες που παρέμειναν αιώνιοι φύλακες της Βορειοηπειρωτικής γης, υφαίνοντας με το αίμα τους τη σύγχρονη των Ελλήνων Εποποιία. 

Αθήνα, 24-10-2011

Το ΚΔΣ της ΣΦΕΒΑ

Πηγή: www.sfeva.gr

Της τα έδωσα της Πατρίδος και τα δύο - Ένα συγκλονιστικό στιγμιότυπο του έπους του 1940,

Σαν ελάχιστη προσφορά στη μνήμη των αγωνιστών του 1940, σας αποστέλλω την παρακάτω ιστορία που δημοσιεύεται στο τεύχος του Οκτωβρίου της Ναυτικής Ελλάδος.

Της τα έδωσα της Πατρίδος και τα δύο

Ήμουν στο Ναυτικό το 1952 και βρισκόμουνα στη Πλατεία Κλαυθμώνος, όχι όπως είναι σήμερα. Οι νεότεροι δεν γνωρίζουν πάρα πολλά από τα παλιά και απορούν οπόταν ακούν ορισμένα γεγονότα του τότε. Εκείνη τη στιγμή έπεφτε ο ήλιος και θα γνωρίζετε ότι με τη δύση του, γίνεται υποστολή της σημαίας. Τότε το Υπουργείο Ναυτικού ήταν εκεί και η σημαία κυμάτιζε ακόμα στο κτήριο. Σήμερα είναι άλλες υπηρεσίες του Ναυτικού.

Τότε πάντα κάθε πρωί, θα θυμούνται οι παλιοί, γινόταν έπαρση σημαίας και σταματούσαν τα πάντα, όπως και στη δύση του ηλίου γινόταν υποστολή. Ήταν στιγμές ωραίες , απίθανες που ζούσαν τότε οι άνθρωποι. Το άγημα αποδόσεως τιμών στο χώρο του, και ακούμε το σαλπιγκτή να δίνει το σύνθημα για την υποστολή της σημαίας. Το άγημα παρουσιάζει όπλα. Ο αξιωματικός χαιρετά και παίζεται ο Θούριος. Όλοι οι παριστάμενοι εκεί και οι περαστικοί, όπως και εγώ σταθήκαμε σε στάση προσοχής. Αποδίδεις με αυτό τον τρόπο την τιμή στο ιερό μας σύμβολο, στη γαλανόλευκη σημαία. Εκείνη τη στιγμή που ο αρμόδιος αξιωματικός χαιρετά, η ματιά του πέφτει λοξά και βλέπει κάτι παράξενο, και η ψυχή του ταράζεται, για αυτό που θα σας πω παρακάτω. Τελειώνοντας η διαδικασία της υποστολής της σημαίας, οι διαβάτες συνεχίζουν το δρόμο τους, ενώ εγώ από παρέμεινα από συνήθεια λίγο ακόμα. Τότε βλέπω το νεαρό αξιωματικό να κατευθύνεται θυμωμένος προς ένα γεροδεμένο πλανόδιο καστανά. Βλέπετε τότε η πλατεία ήταν κενή και στις γωνίες ήταν πάντα στιλβωτές ( λούστροι ) και καστανάδες που μας λείπουν τώρα. Και του είπε : << γιατί δεν σηκώθηκες όρθιος για να τιμήσεις τη σημαία μας. Δεν έχεις φιλότιμο κλπ >>. Ο άνθρωπος έμεινε βουβός, εγώ παρακολούθησα έντρομος και φοβερά συγκλονισμένος το τι έγινε. Μετά βλέπω τον καστανά ότι έγινε κατακόκκινος και άρχισε να τρέμει. Ήθελε να φωνάξει, αλλά βλέπω με έκπληξη ότι συγκρατείται, σκύβοντας το κεφάλι του άρχισε να κλαίει με λυγμούς. Όμως συνέρχεται γρήγορα σκουπίζει τα δάκρυα του και με πολλή δύναμη των χεριών του ( αυτά ήταν γερά ) στυλώνει το σώμα του δυνατά, σπρώχνει τον πάγκο του με τα κάστανα μπροστά και φωνάζει με όλη τη ψυχή του, στο νεαρό αξιωματικό δυνατά <<πώς να σηκωθώ κύριε Της τα έδωσα της Πατρίδας και τα δύο>> και σηκώνει τα μπατζάκια του παντελονιού οπού φάνηκαν δύο πόδια κομμένα πάνω από το γόνατα. Και ξαναρχίζει να κλαίει. Ο κόσμος όπως και εγώ γύρω του κλαίει και χειροκροτεί, όμως περισσότερο από όλους κλαίει ο νεαρός αξιωματικός.

Έχουν περάσει περίπου 60 χρόνια. Ποιος ξέρει τι γίνεται. Εκείνη τη στιγμή έγινε κάτι το αλησμόνητο, φοβερή σκηνή για Όσκαρ. Ο αξιωματικός σκύβει και αγκαλιάζει και φιλά τον καστανά, και στη συνέχεια στέκεται ευθυτενής μπροστά στον ήρωα και φέρνει το δεξί του χέρι στην άκρη του γείσου του πηλικίου του και τον χαιρετά στρατιωτικά. Του απονέμει <<τας κεκανονισμένας τιμάς>> που δεν μπόρεσε εκείνος τυπικά να αποδώσει στη σημαία μας, γιατί της χάρισε και τα δύο πόδια στα βορειοηπειρωτικά βουνά μας για να μπορεί να κυματίζει σήμερα ψηλά η κυανόλευκη σημαία σε λεύτερη πατρίδα. Και οι άλλοι, οι πολλοί να μπορούν να πηγαίνουν με γρήγορο βήμα στις ειρηνικές απασχολήσεις τους, χωρίς να γνωρίζουν ότι περνούν μπροστά από έναν ήρωα του αλβανικού μετώπου, τον Έλληνα ήρωα πολεμιστή, όποιο επάγγελμα και να χει. Άλλοι δεν μιλούν, άλλοι όμως ειρωνεύονται. Γι αυτό οι νέες γενιές πρέπει να μάθουν, να διδαδαχθούν από την οικογένεια και το Σχολείο για το Έπος του 1940.

Για το καλό της Πατρίδας μας.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΝΤΟΥΛΙΑΣ

ΠΛΩΤΑΡΧΗΣ Π.Ν. εα

Πηγή:olympia.gr

Η ΚΑΡΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ ΣΤΟ ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΙ ΤΗΣ ΡΟΥΜΑΝΙΑΣ (25-10-2011 ΔΕΥΤΕΡΑ ΗΜΕΡΑ)

 

Ὅλη ἡ ἡμέρα ἦταν ἀφιερωμένη σέ ξενάγηση στήν Ἀρχιεπισκοπή Τόμιδος, στήν περιοχή τῆς Κωνστάτζας δηλαδή, ὅπου ὑπάρχει τό λιμάνι στό ὁποῖο ἀνεπτύχθη τό ἐμπόριο καί ὅπου ἀπό ἀρχαιοτάτων χρόνων ἔφτασαν Ἕλληνες, οἱ ὁποῖοι ἐδραστηριοποιήθηκαν ὄχι μόνο ἐμπορικά ἀλλά καί πνευματικά. Ἀπό τό ὄνομα τῆς πόλεως δεικνύεται ὁ Ἑλληνικός χαρακτῆρας καί ἡ πνευματική της φυσιογνωμία.

1.                        Ἡ ξενάγηση ἄρχισε μέ προσκύνημα στόν Ἱερό Ναό τοῦ Ἁγίου Μηνᾶ τῆς πόλεως, ὅπου ὁ Σεβασμιώτατος Ἀρχιεπίσκοπος κ. Θεοδόσιος ἀνεφέρθη στά ἱστορικά στοιχεῖα τοῦ Ναοῦ, ὁ ὁποῖος ἔχει ἀνεγερθῆ σύμφωνα μέ τήν Ἀρχιτεκτονική τῆς Βορείου Ρουμανίας καί εἶναι ἐξ’ ὁλοκλήρου κατασκευασμένος ἀπό ξῦλο. Ἐντύπωση προξένησε τό γεγονός ὅτι στήν Ρουμανία τιμοῦν ἰδιαιτέρως τόν Ἅγιο Μηνᾶ.

2.                        Δεύτερος σταθμός τό Μουσεῖο τῆς Κωνστάτζας ὅπου ὑπάρχουν σπάνια ἐκθέματα ἀπό τήν ἀρχαία προχριστιανική ἐποχή ἀλλά καί ἀπό τήν χριστιανική περίοδο. Στά περισσότερα ἐκθέματα ὑπάρχουν ἑλληνικές ἐπιγραφές. Παντοῦ ἔντονο τό Ἑλληνικό στοιχεῖο.

3.                        Μετά τό Μουσεῖο τό πρόγραμμα περιελάμβανε ξενάγηση στό μνημεῖο πού ἔστησε ὁ Αὐτοκράτορας Τραϊανός μετά τήν νίκη ἐναντίον τῶν Δακῶν, γιά νά τιμήσῃ τούς Ρωμαίους στρατιῶτες πού σκοτώθηκαν στήν μάχη. Εἶναι ἕνας τύμβος πού ξεχωρίζει γιά τήν μεγαλοπρέπειά του καί τήν πρωτοτυπία του.

4.            Ἀκολούθησε ἐπίσκεψη-προσκύνημα στόν τόπο ὅπου εὑρίσκονται ἐρείπια τεσσάρων παλαιοχριστιανικῶν Βασιλικῶν, οἱ ὁποῖες ἐκτίσθησαν ἐπί Μεγάλου Κωνσταντίνου. Στόν τόπο αὐτό εἶχε κηρύξει ὁ Ἅγιος Ἀπόστολος Ἀνδρέας. Ὁ τοπικός Ἐπίσκοπος ἦτο εὐγενέστατος καί ἔκανε τά πάντα ὥστε νά ἐνημερώσῃ μέ λεπτομέρειες τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Πατρῶν καί τήν συνοδεία του.

5.            Ἐν συνεχείᾳ ἀκολούθησε προσκύνημα στήν πλησίον τῶν παλαιοχριστιανικῶν Βασιλικῶν ἀνεγειρομένη Μονή τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Φιλίππου. Στήν Ρουμανία ὑπάρχει ἔντονη ἡ παραδοσις, ὅτι ἔφθασε πρός βοήθεια τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου γιά τό κήρυγμα καί τόν εὐαγγελισμό τῶν ἀνθρώπων, ὁ Ἅγιος Ἀπόστολος Φίλιππος.

6.            Συγκλονιστική ὅμως ἦτο ἡ έμπειρία τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν καί τῶν ἐκ Πατρῶν Κληρικῶν, ὅταν ἔφθασαν στό Μοναστήρι τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου, ὅπου τούς ἀνέμενε ὁ Ἡγούμενος μέ τήν ἀδελφότητα τῆς Μονῆς. Μετά τήν ὑποδοχή καί τήν εἴσοδο στό λαμπρό Καθολικό ἀνεπέμφθη δέησις καί ἀκολούθησε προσφώνησις ὑπό τοῦ οἰκείου Ἱεράρχου κ. Θεοδοσίου. Στήν ἀντιφώνησή του ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν ἐξέφρασε τήν συγκίνησή του καί τήν εύχαριστία του στόν Θεό διότι ὡδήγησε τά βήματά του καί τά βήματα τῶν ἐκ Πατρῶν Πρεσβυτέρων καί Διακόνων, στόν τόπο ὅπου ἔζησε γιά ἕνα μεγάλο χρονικό διάστημα ὁ Ἅγιος Ἀνδρέας. Μίλησε γιά τήν κλήση τοῦ Πρωτοκλήτου ἀπό τόν αἰώνιο Διδάσκαλο, γιά τήν ὑπακοή σ’ αὐτό τό κάλεσμα, γιά τό κήρυγμα καί τούς κόπους τοῦ εὐαγγελισμοῦ τῶν ἀνθρώπων, γιά τήν μαρτυρική τελευτή τοῦ Ἀποστόλου στήν Πάτρα, γιά τήν Ἁγία Κάρα του, τόν Τάφο του καί τόν Σταυρό τοῦ Μαρτυρίου του πού εἶναι θησαυρισμένα στόν πανίερο Ναό τοῦ Ἁγίου στήν Ἀποστολική πόλη τῶν Πατρῶν. Ὁ Σεβασμιώτατος προσέφερε στό Μοναστήρι ἐξ’ ὀνόματος τοῦ Ἱεροῦ Κλήρου καί τοῦ Πατραϊκοῦ Λαοῦ, ἕνα Σταυρό εὐλογίας. Στήν συνέχεια, ἐπεσκέφθησαν τό ἐγγύς τοῦ Καθολικοῦ τῆς Μονῆς εὑρισκόμενο σπήλαιο, ὅπου ἔζησε ὁ Ἅγιος Ἀνδρέας. Τόπος ἱερός καί ἁγιασμένος, ἀφοῦ ἐκεῖ, στά βράχια αὐτοῦ τοῦ σπηλαίου εὕρισκε ὀλίγην ἀνάπαυσιν τό ταλαιπωρημένο σαρκίον τοῦ Πρωτοκλήτου, ἐπί λιθίνου κραββάτου, ὥστε νά ἐξέρχεται καί νά διδάσκη τά πλήθη. Γονάτισαν ὅλοι καί προσκύνησαν μέ εὐλάβεια τόν ἱερό τόπο καί τήν εἰκόνα τοῦ Ἁγίου. Καί πάλι μίλησε ὁ Σεβασμιώτατος γιά τήν σημασία τῆς διδασκαλίας τοῦ Ἁποστόλου Ἀνδρέου καί τό μεγαλεῖο τῆς πίστεώς του στόν Ἀληθινό Θεό γιά τόν ὁποῖο ὑπέστη τόν ἐπί τοῦ χιαστοῦ Σταυροῦ μαρτυρικό θανάτο. Μετά τό πέρας τοῦ προσκυνήματος ὁ Σεβασμιώτατος ἐκανε δηλώσεις στά τοπικά τηλεοπτικά κανάλια. 

7.            Μετά τήν συγκίνηση τῆς προσκυνηματικῆς ἐπισκέψεως στήν Μονή καί τό Σπήλαιο τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου, ἀκολούθησε προσκύνημα στό γυναικεῖο Μοναστήρι τοῦ Τιμίου Προδρόμου καί μετά ταῦτα στήν ἀνδρώα μεγάλη Μονή τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς, ὅπου ὑπάρχει πηγή ὕδατος ἰαματικοῦ, τό ὅποῖο ἀνέβλυσε ἀφοῦ ὁ Ἅγιος Ἀνδρέας προσευχήθηκε καί ἐσταύρωσε τόν τόπο μέ τήν βακτηρία του.

8.            Θαυμαστή καί ἐκπληκτική ἐμπειρία ἔζησαν ὁ Μητροπολίτης Πατρῶν καί ἡ συνοδεία του ὅταν ἐπεσκέφθησαν τά σπήλαια τῶν Ἀσκητῶν πού χρονολογοῦνται ἀπό τόν 10^ο αἰῶνα μ. Χ., πλησίον τῆς Κωνστάτζας. Ἐκεῖ κατανοεῖ κανείς τήν δύναμη τῆς προσευχῆς. Ἄνθρωποι μέ ζέοντα ζῆλο γιά τόν Θεό ἐσκάλισαν πάνω στούς βράχους μέ ἀσβεστόλιθο, Σκῆτες καί Ναούς γιά νά δοξολογοῦν τόν Θεό. Ἄς εἶναι δοξασμένο τό ὄνομα τοῦ Κυρίου.

 

Μετά ἀπό μιά τόσο εὐλογημένη ἡμέρα μέ πολλές πνευματικές ἐμπειρίες, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν ἐπέστρεψε μετά τῆς συνοδείας του στό Βουκουρέστι, ὅπου οὐρές προσκυνητῶν ἀνέμεναν νά ἀσπασθοῦν τήν Κάρα τοῦ Πρωτοκλήτου. Σημειωτέον ὅτι οἱ προσκυνητές ἀναμένουν ὅλη τήν ἡμέρα καί τήν νύκτα μέσα στό κρύο γιά νά ἔλθη ἡ σειρά τους νά προσκυνήσουν.

Τόν Σεβασμιώτατο Πατρῶν ἀνέμενε ὁ Πατριάρχης Ρουμανίας κ. Δανιήλ, μέ πολλούς Ἀρχιερεῖς στήν αἴθουσα τοῦ Πατριαρχείου, ὅπου μετά ἀπό συζήτηση ἐπί διαφόρων ἐκκλησιαστικῶν θεμάτων παρετέθη τράπεζα.

28 Οκτωβρίου.Ας υψώσουμε τις γαλανόλευκες σημαίες στα μπαλκόνια μας. Εύζωνας Κων/νος Κουκίδης:Η θυσία για την σημαία

Η θυσιαστική τιμή στην ιερή ελληνική σημαία. Εύζωνας Κωνσταντίνος Κουκίδης

Όταν μπήκαν οι Γερμανοί στην Αθήνα, 27 Απριλίου 1941, η πρώτη τους δουλειά ήταν να στείλουν ένα απόσπασμα υπό τον λοχαγό Γιάκομπι και τον υπολοχαγό Έλσνιτς για να κατεβάσει τη Γαλανόλευκη από τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης και να υψώσει τη σβάστικα.

Δεξιά ο Παρθενώνας, αριστερά οι Καρυάτιδες. Από τήν εληά τής Αθηνάς οι Γερμανοί αντικρύζουν στό ακραίο σημείο τού βράχου τής Ακρόπολης πού δεσπόζει τής πόλης, τήν γαλανόλευκη σημαία πού θ’ αντικατασταθεί από τόν αγκυλωτό σταυρό.

Η εθνική Σημαία με το μεγάλο σταυρό στην μέση λάμπει και τα χρώματά της τονίζουν και τονίζονται από τον Παρθενώνα που στέκει αγέρωχος και όμορφος όπως πάντα. Εκεί στην θέση Καλλιθέα, στο ανατολικό σημείο του Ιερού Βράχου ο επικεφαλής του αποσπάσματος ζήτησε από τον εύζωνο που φρουρούσε τη σημαία μας να την κατεβάσει και να την παραδώσει.

Ο απλός αυτός φαντάρος, όταν στις 8:45 το πρωϊ έφθασαν μπροστά του οι κατακτητές της χώρας μας και με το δάκτυλο στην σκανδάλη των πολυβόλων τους, τον διέταξαν να κατεβάσει το Εθνικό μας σύμβολο, δεν έδειξε κανένα συναίσθημα. Δεν πρόδωσε την τρικυμία της ψυχής του.* Ψυχρός, άτεγκτος και αποφασισμένος.. απλά αρνήθηκε! *Οι ώρες της περισυλλογής, που μόνος του είχε περάσει δίπλα στην σημαία, τον είχαν οδηγήσει στη μεγάλη απόφαση.

*”ΟΧΙ”!* Αυτό μονάχα πρόφερε και τίποτε άλλο. Μια απλή λέξη, με πόση όμως τεράστια σημασία και αξία. Η Ελληνική μεγαλοσύνη σε όλη την απλή μεγαλοπρέπειά της κλεισμένη μέσα σε δύο συλλαβές! Ξέρουν απ’ αυτά οι Έλληνες..

Ο λοχαγός Γιάκομπι διέταξε έναν Γερμανό στρατιώτη να το πράξει. Ο στρατιώτης την κατέβασε κι αφού με τη βοήθεια ενός συναδέλφου του την δίπλωσε πολύ προσεκτικά, την παρέδωσε στα χέρια του Έλληνα φρουρού. 

Ο εύζωνας κοίταξε για λίγα δευτερόλεπτα με κατεβασμένο κεφάλι το διπλωμένο γαλανόλευκο πανί πάνω στα χέρια του. Κι ύστερα τυλίχτηκε με τη σημαία, έτρεξε ως την άκρη του Ιερού Βράχου και μπρος στα μάτια των εμβρόντητων Γερμανών ρίχτηκε μ’ ένα σάλτο στον γκρεμό, βάφοντας το εθνικό μας σύμβολο με το τίμιο αίμα του.

Οι Γερμανοί σκύβουν πάνω από τό κενό: 60 μέτρα πιό κάτω, κείτεται ο Εύζωνας, νεκρός πάνω στόν βράχο, σκεπασμένος μέ τό σάβανο πού διάλεξε.

Οι δύο Γερμανοί αξιωματικοί, πού είναι επί κεφαλής τών εμπροσθο-φυλακών, ο αρχηγός ιππικού Γιάκομπι καί ο λοχαγός Έλσνιτς τής 6ης ορεινής μεραρχίας, χρησιμοποιούν τόν ραδιοφωνικό σταθμόν Αθηνών γιά νά στείλουν μήνυμα στον Χίτλερ:

«Μάϊν Φύρερ, στίς 27 Απριλίου, στίς 8 καί 10, εισήλθαμε εις τάς Αθήνας, επί κεφαλής τών πρώτων γερμανικών τμημάτων στρατού, καί στίς 8 καί 45, υψώσαμε τήν σημαία τού Ράϊχ πάνω στήν Ακρόπολη καί στό Δημαρχείο. Χάϊλ, μάϊν Φύρερ».

Η γερμανική στρατιωτική διοίκηση Αθηνών υποχρέωσε την προδοτική κυβέρνηση Τσολάκογλου να δημοσιεύσει στον Τύπο ανακοίνωση, σύμφωνα με την οποία ο φρουρός της σημαίας μας, υπέστη έμφραγμα από την συγκίνηση όταν του ζητήθηκε να την παραδώσει. 

Όμως οι στρατιώτες κι οι επικεφαλής του γερμανικού αποσπάσματος είχαν συγκλονιστεί απ’ αυτό που είδαν και δεν κράτησαν το στόμα τους κλειστό. Στις 9 Ιουνίου η είδηση δημοσιεύθηκε στην DAILY MAIL με τίτλο:    “A Greek carries his flag to the death” (Ένας Έλληνας φέρει την σημαία του έως τον θάνατο).

Η θυσία του Έλληνα στρατιώτη έγινε αιτία να εκδοθεί διαταγή από τον Γερμανό φρούραρχο να υψώνεται και η ελληνική σημαία δίπλα στη γερμανική. Μέχρι πριν από λίγα χρόνια, εκεί στα Αναφιώτικα κάτω από τον Ιερό Βράχο, ζούσαν ακόμα αυτόπτες μάρτυρες, που είδαν το παλληκάρι να γκρεμοτσακίζεται μπροστά στα μάτια τους τυλιγμένο με την Γαλανόλευκη. 

Και κάθε χρόνο, στο μνημόσυνό του στις 27 Απριλίου, άφηναν τα δάκρυά τους να κυλήσουν στη μνήμη του. Ουδείς ενδιαφέρθηκε ποτέ να καταγράψει την μαρτυρία τους.

Κωνσταντίνος Κουκίδης είναι τ’ όνομα του ευζώνου (κατά μια άλλη άποψη ήταν 17χρονος νέος της Εθνικής Οργανώσεως Νέων αλλά τι σημασία έχει;). Κωνσταντίνος Κουκίδης είναι τ’ όνομα αυτού του ΕΛΛΗΝΑ και στολή του η Σημαία μας. Μας τον έχουν κρύψει, μας τον έχουν κλέψει. Κλείστε κι αυτόν τον εθνομάρτυρα στην ψυχή σας κοντά στους άλλους. Απαιτείστε να γραφτεί τ’ όνομά του στα σχολικά βιβλία της Ιστορίας. Ψιθυρίστε το, έστω και βουβά, μέσα σας, κάθε φορά που αντικρύζετε τη σημαία μας. Πείτε στα παιδιά σας ότι αυτή η σημαία, έχει βυζάξει ποταμούς ελληνικού αίματος, για να μπορεί αγέρωχη να κυματίζει την τιμή και την αξιοπρέπειά μας.

 ellinikoistologio.blogspot.com

 To κείμενο αυτό είναι αφιερωμένο στον Κων/νο Κουκίδη

Η ΚΑΡΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ ΣΤΟ ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΙ ΤΗΣ ΡΟΥΜΑΝΙΑΣ 24/10/2011

Κείμενο: ROMFEA.gr - Αιμίλιος Πολυγένης

Με μεγαλοπρέπεια υποδέχθηκε σήμερα Δευτέρα, 24 Οκτωβρίου στο Βουκουρέστι ο κλήρος και λαός, την Κάρα του Αγίου Ανδρέα του Πρωτοκλήτου την οποία μετέφερε ο Σεβ. Μητροπολίτης Πατρών κ. Χρυσόστομος.
Τον Μητροπολίτη Πατρών και την συνοδεία του υποδέχθηκαν στο αεροδρόμιο Αρχιερείς του Πατριαρχείου Ρουμανίας, ενώ σε δηλώσεις του ο κ. Χρυσόστομος ευχαριστήσε τον Πατριάρχη Ρουμανίας για την πρόσκληση να μεταφέρει την Κάρα του Αγίου στη Ρουμανία.
Εν συνεχεία με πομπή Αρχιερέων, 600 ιερέων και χιλιάδων πιστών η χαριτόβρυτη Κάρα του Αγίου Ανδρέα, μεταφέρθηκε σε ειδική εξέδρα που στήθηκε έξω από τον Πατριαρχικό Ναό.
Εκεί τελέστηκε μια σύντομη δέηση από τον Πατριάρχη και τους Αρχιερείς, για την ενίσχυση του ρουμανικού λαού και της χώρας.

Αμέσως μετά ο Προκαθήμενος της Ρουμανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, καλωσόρισε στο Βουκουρέστι τον Μητροπολίτη Πατρών και την συνοδεία του, τονίζοντας ότι είναι μεγάλη ευλογία για την Ρουμανία η μεταφορά της Κάρας του Αγίου Ανδρέα.
Ο Μητροπολίτης Πατρών κ. Χρυσόστομος, από την πλευρά του ανέφερε: «Για μένα και την συνοδεία μου, είναι ιδιαίτερη χαρά να μεταφέρουμε την Κάρα του Αγίου Ανδρέα στην Ρουμανία, ώστε ο ρουμανικός λαός να ενισχυθεί από την χάρη του Αγίου».
Να αναφερθεί ότι πριν από 15 χρόνια το 1996 την Κάρα του Αγίου Ανδρέα, μετέφερε στο Ιάσιο ο μακαριστός Μητροπολίτης Πατρών κυρός Νικόδημος Βαλινδράς.
Τότε την Κάρα υποδέχτηκε ο Μητροπολίτης Μολδαβίας και νυν Πατριάρχης Ρουμανίας κ. Δανιήλ.

Λαμπρή υποδοχή της Κάρας του Αγίου Ανδρέα στο Βουκουρέστι

Με μεγαλοπρέπεια υποδέχθηκε σήμερα Δευτέρα, 24 Οκτωβρίου στο Βουκουρέστι ο κλήρος και λαός, την Κάρα του Αγίου Ανδρέα του Πρωτοκλήτου την οποία μετέφερε ο Σεβ. Μητροπολίτης Πατρών κ. Χρυσόστομος.

Τον Μητροπολίτη Πατρών και την συνοδεία του υποδέχθηκαν στο αεροδρόμιο Αρχιερείς του Πατριαρχείου Ρουμανίας, ενώ σε δηλώσεις του ο κ. Χρυσόστομος ευχαριστήσε τον Πατριάρχη Ρουμανίας για την πρόσκληση να μεταφέρει την Κάρα του Αγίου στη Ρουμανία.

Εν συνεχεία με πομπή Αρχιερέων, 600 ιερέων και χιλιάδων πιστών η χαριτόβρυτη Κάρα του Αγίου Ανδρέα, μεταφέρθηκε σε ειδική εξέδρα που στήθηκε έξω από τον Πατριαρχικό Ναό.

Εκεί τελέστηκε μια σύντομη δέηση από τον Πατριάρχη και τους Αρχιερείς, για την ενίσχυση του ρουμανικού λαού και της χώρας.

Αμέσως μετά ο Προκαθήμενος της Ρουμανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, καλωσόρισε στο Βουκουρέστι τον Μητροπολίτη Πατρών και την συνοδεία του, τονίζοντας ότι είναι μεγάλη ευλογία για την Ρουμανία η μεταφορά της Κάρας του Αγίου Ανδρέα.

Ο Μητροπολίτης Πατρών κ. Χρυσόστομος, από την πλευρά του ανέφερε: «Για μένα και την συνοδεία μου, είναι ιδιαίτερη χαρά να μεταφέρουμε την Κάρα του Αγίου Ανδρέα στην Ρουμανία, ώστε ο ρουμανικός λαός να ενισχυθεί από την χάρη του Αγίου».

Να αναφερθεί ότι πριν από 15 χρόνια το 1996 την Κάρα του Αγίου Ανδρέα, μετέφερε στο Ιάσιο ο μακαριστός Μητροπολίτης Πατρών κυρός Νικόδημος Βαλληνδράς.

Τότε την Κάρα υποδέχτηκε ο Μητροπολίτης Μολδαβίας και νυν Πατριάρχης Ρουμανίας κ. Δανιήλ.

Πηγή: Ρομφέα

Ουρά χιλιομέτρων για να προσκυνήσουν την Αγία Ζώνη (Φώτο – Video)

Χιλιάδες πιστοί συρρέουν όλο το 24ωρο στην Ιερά Μονή Νοβοντέβιτσι της Αγίας Πετρούπολης, για να προσκυνήσουν την Αγία Ζώνη της Παναγίας από την Ιερά Μονή Βατοπεδίου.

Αξίζει να αναφερθεί ότι οι πιστοί παρόλο το τσουχτερό κρύο και τη βροχή έχουν σχηματίσει ουρά πέντε (5) χιλιομέτρων, ενώ μέχρι αυτή την ώρα την Αγία Ζώνη έχουν προσκυνήσει πάνω από 400.000 ρώσοι.

Σύμφωνα με εκπρόσωπους της Κυβέρνησης, ουδέποτε στην Αγία Πετρούπολη έγινε τέτοιο προσκύνημα όπως αυτό της Αγίας Ζώνης.

Πληροφορίες της Romfea.gr αναφέρουν ότι ο Κυβερνήτης της Αγίας Πετρούπολης κ. Γκεόργκι Πολτάφτσενκο και Μέλη του Κρεμλίνου, εξέφρασαν προς στον Ηγούμενο γέροντα Εφραίμ την χαρά τους, για την μεταφορά της Αγίας Ζώνης στη Ρωσία.

Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι συνέχαιραν τους Βατοπαιδινούς πατέρες, οι οποίοι με τον τρόπο αυτό προβάλουν σωστά την πατρίδα τους σ’ αυτές τις δύσκολες ώρες.

Επίσης δεν παρέλειψαν να αναφερθούν στην οικουμενική προσφορά της Μονής, αλλά και στο πνευματικό έργο του Ηγουμένου.

Να σημειωθεί ότι η Αγία Ζώνη είναι η πρώτη φορά που βρίσκεται εκτός Ελλάδος παρόλο που έχει ζητηθεί και από άλλες χώρες όπως τις ΗΠΑ, την Ρουμανία και άλλες.

Η Αγία Ζώνη θα παραμείνει στην Αγία Πετρούπολη μέχρι την Δευτέρα 24 Οκτωβρίου, και εν συνεχεία θα μεταφερθεί στο Αικατεριναδόρ, Νόρλισκ, Βλαδιβοστόκ, Κρασνογιάρσκ, Νίζνι Νοβγκόροντ, Ντιβέγιεβο, Σαράνσκ, Σαμάρα, Ροστόβ, Καλίνινγκραντ και Μόσχα.

Στις 19 Νοεμβείου την Αγία Ζώνη θα συνοδεύσει Μόσχα ο Ηγούμενος γέροντας Εφραίμ μετά από παράκληση του Πατριάρχη Μόσχας και Πασών των Ρωσιών κ. Κυρίλλου, ο οποίος τις ημέρες εκείνες συμπληρώνει το 65^ο έτος της ηλικίας του.

Σύμφωνα με πληροφορίες της Romfea.gr την Αγία Ζώνη στη Μόσχα θα υποδεχθούν και ο Πατριάρχης Ρουμανίας Δανιήλ, ο Πατριάρχης Γεωργίας Ηλίας και ο Μητροπολίτης Τσεχίας και Σλοβακίας κ. Χριστοφόρος.

Τέλος οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι ο Πρόεδρος της Ρωσίας κ. Μεντβέντεφ και ο Πρωθυπουργός κ. Βλαντιμίρ Πούτιν, έχουν ζητήσει προσωπικά από τον Ηγούμενο Εφραίμ να επισκεφθεί τις κατοικίες τους και να τις ευλογήσει με την Αγία Ζώνη.

Πηγή: Ρομφέα

ΑΓΙΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΝΑΡΞΗ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ ΣΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ Ι.Ν. ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΠΑΤΡΩΝ

www.i-m-patron.gr

ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΦΟΡΟΥ ΠΑΤΡΟΣ - Το κήρυγμα του Παν/του Αρχιμανδρίτου

http://www.i-m-patron.gr/